RSS

Category Archives: politiek cabaret

Onbelangrijk “nieuws” verkoopt toch nog steeds het beste, vooral als het op de onderbuik is gericht

 

 

‘ Bijna alle commentaren en ‘analyses’ over de recente toeslagenaffaire worden plompverloren gedebiteerd, ook zonder (historische) context en verbanden met het (recente) verleden. De focus ligt vooral op het relgehalte. En, zoals ook Van den Brink zegt: ook de slachtoffers van dit politieke broddelwerk zijn tokkies. Zij hadden nog geluk met twee Volksvertegenwoordigers (Omtzigt en Leijten) die het er niet bij lieten zitten.
Bij Asscher (en medeplichtigen) wordt het gerommel met de Israël-AOW-uitkeringen compleet genegeerd. Alles is gefocust op het aftreden van dit kabinet en of dit met een Bang dan wel met een Whimper zal gebeuren. Het is zielig, pathetisch, en belooft weinig goeds voor de toekomst.’

  • ‘ Ik zet de link naar het vertoog van Gabriël van den Brink bij De nieuwe wereld op 7 december 2020 hier bij. Wat Van den Brink onder andere over de vervreemding van onze ambtenaren zegt (zij zijn de ambachtslieden, de arbeiders, over wie Marx het bij Van den Brink heeft), is uiteraard van wezenlijk belang. Ga even enkele jaren terug en je ziet hetzelfde drama zich bij de SVB afspelen, met de Israël-AOW-fraude. Daar is niks van geleerd, dus waarom zou het nu anders zijn? Kom op, word wakker!’

‘ Een link naar het artikel van Tjeenk Willink, zet ik hier bij. Het is een betoog over politiek fatsoen en degelijke, solide, ambachtelijkheid, dat als paarlen voor deze zwijnen wordt uitgestrooid.
Dit cruciale en centrale aspect, van het eroderen en ondermijnen van onze vitale instituties – waar de meeste Kamerleden geen flauwe notie, geen sjoege van hebben, dat het aan de hand is –  is waar Pieter Omtzigt het onlangs over had. Omtzigt en Tjeenk Willink maken gebruik van hetzelfde taalregister, dat maar door weinigen van de Kamerleden verstaan en begrepen zal worden. Vandaar de  povere “kwaliteit” van de oplossingen die men voorstaat en aandraagt; men begrijpt het probleem namelijk niet ten volle.’

  • ‘ Laat ik hier citeren hoe Aukje van Roessel het kort geleden in de Groene van 14.01.2021 samenvat: ” Democratie is het zoeken naar een algemeen belang en dat blijkt telkens weer razend ingewikkeld. Dat vergt van Kamerleden een moreel kader, kennis, vaardigheden, inlevings- en doorzettingsvermogen. Oftewel, wat zoeken al die mensen die geen benul hebben wat hen te wachten staat in de Tweede Kamer? ”
    Wat zou zo’n overbetaald Kamerlid nou denken als zij/hij/het-met of zonder-baarmoeder (ik houd de politiek correcte terminologie in dezen niet erg fanatiek bij), in de tekst van Tjeenk Willink bijvoorbeeld leest: hoe “ het besef in de Kamer kan terugkeren dat wetgeving niet alleen een beleidsinstrument is maar ook rechtsvorming inhoudt” ? Beleidsinstrument versus rechtsvorming. Zouden ze onder de Haagse kaasstolp iets van een clou hebben wat dit inhoudt, qua draagwijdte, practische implicaties en manier van denken? De uitzonderingen daargelaten, natuurlijk, want ze zijn niet allemaal even bot en stupide, maar de wakkeren hobbelen op den duur meestal toch gewoon mee met de de kudde. Tenslotte hebben de meesten ook hun vaste lasten, moet je maar denken. Of ze geven de pijp aan Maarten, als het ze echt te gortig wordt, dat kan ook nog wel eens gebeuren.’

‘ Een clou, enige sjoeche bedoel je? Vast niet. Keine blasse Ahnung. Tjeenk Willink betoogt in een heel ander register dat het register waaraan zij gewend zijn en waarvan zij zich bedienen. Bovendien: de opperkabouter, de CEO Rutte, heeft geen visie, dus een notie als “rechtsvorming” ligt sowieso buiten zijn horizon, en de honden gaan onherroepelijk op hun baas lijken. Dit vind ik ook een mooie passage: “ de volksvertegenwoordiging de gelegenheid geven daarover een oordeel te formuleren met in acht nemen van het eigen aandeel in de ramp.” De Kamerleden moeten alle handen in alle eigen boezems steken en overal extra spiegels ophangen om daar niet-narcistisch in te koekeloeren. Zie jij ze dat doen? Nou dan. Het zijn open deuren. Helaas.’

  • ‘ Deze passage dan: “Belangstelling voor de veranderende rol van het recht in de samenleving en de gevolgen daarvan voor de inhoud van de rechterlijke functies is zo goed als afwezig.” Dit is voor de meeste Kamerleden abracadabra. Wat bedoelt die man hier in vredesnaam mee? Belangstelling voor de rol van het recht? Waar woont dat en hoe eet je het?
    De voornaamste reden voor deze kongsi om niet af treden of te vertrekken – en zeker niet met ketelmuziek – die ik kan bedenken, is dat het wekken van valse hoop bij de kiezer dat er ná dit kabinet en na deze Kamer-populatie (in zoverre ze zullen vertrekken naar een baan op het niveau dat bij ze past), een verandering ten goede (voor de burger) zal plaatsvinden, liever niet gewekt moet worden.’

‘ Men moet gewoon routineus, als zombies, gaan stemmen en zich vooral geen illusies maken aangaande de invloed van haar stem. Er zal niets veranderen. Hooguit cosmetisch. Stemmen heeft alleen nog in rituele zin, symbolisch, iets met democratie te maken.’

  • ‘ De eigen verdienposities van de pipo’s, de jojo’s en de bimbo’s, die staan centraal. Die verdienmodellen, carrières en baantjes mogen geen risico lopen, en dus moet alles blijven zoals het is.’

‘ In die biotoop gaat het: plus ça change, plus c’est la même chose, zeker en dubbel en dwars op. Ze maken de gekste capriolen en grimassen voor de camera’s, ze paraderen als gemankeerde goudhaantjes in de media, ze zijn niet weg te branden uit de babbel- en leuterprogramma’s, en bij dat alles zijn de meesten bijna uitsluitend gefixeerd op hun eigen verdienmodellen, en dus verandert er niks aan de structuren waar zij wel bij varen en vet van soppen.’

  • ‘  “Management by marketing and media manipulation,”  zo vatte iemand dat onlangs nog samen. Voorshands vind ik dat een sluitende omschrijving.’

 

 

 

Waar staat de toeslagenaffaire symbool voor? Een gesprek met Gabriel van den Brink  –  Dec 7, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on januari 14, 2021 in actualiteit, folklore, politiek cabaret

 

Tags: , , , ,

“Zwartjes,” als merk-, winkel- of soortnaam, dat kan toch echt niet meer ?

 

 

‘ Mijn beide grootvaders kochten altijd kwaliteitsschoenen en daar waren ook Zwartjes bij, herinner ik mij. Ik geloof niet dat zij anti- of pro-joods waren. Ze waren gewoon gesteld op comfortabel schoeisel en kwaliteitsschoenen kon je oneindig vaak laten verzolen, zodat ze altijd ingelopen schoenen hadden. Meer zat er geloof ik niet achter. Was meneer Zwartjes een joodse man? Was de familie Zwartjes joods? Dat weet ik eigenlijk niet. Is dat van belang om te weten? Toch is het bijna een godswonder dat die winkel van Zwartjes in Amsterdam nog niet is beklad of gevandaliseerd, want “zwartjes” dat is tegenwoordig in Nederland toch net zo erg als negers? Stel je voor: op negers lopen, nou moe, daar zeg je me wat. Zwartjes als familienaam hebben, is vandaag de dag ook niet echt comfortabel, dunkt me. Godbewaarme. De ene bigotterie volgt de andere op. Eindeloos gezeik, gezemel en gezever.’

  • Kick out Zwartjes! Behalve de zwarte Pieten natuurlijk. Nou, als dát zou kunnen! De halve zolen. Maarre, in de betreffende column van Max Pam (VK 29 december 2020) staat: “Nog niet zo heel lang geleden stelden de erfgenamen van de Amsterdamse schoenenzaak Zwartjes in Het Parool voor het verleden te begraven, omdat zij nog steeds last hebben van het predicaat ‘foute winkel’. Afwijzende reacties stroomden binnen.” In de context van de rest van Pam’s column geplaatst, vermoed ik dat de familie Zwartjes tot de “foute Nederlanders” gerekend werden. Onwaarschijnlijk dus dat ze joods waren. Het gaat ook niet om Zwartjes begrijp ik. Hoewel …. bestaan er geen joodse anti-joden? Wat een gezeur is dit toch. Identiteitspolitiek. Alsof er geen dringender dingen op de agenda zouden staan.
    Vanwaar dit onderwerp?’

‘ Vanwege het verschijnsel lijstduwerschap. Advocaat Theo Hiddema wil lijstduwer zijn of worden voor Forum voor Democratie. Ik citeer uit het interview met Ariejan Korteweg uit de VK van donderdag 24 december 2020:  <<  Korteweg:  U wordt weer nummer twee?

Hiddema: ‘Nee. Ik wil het op eigen kracht doen, als lijstduwer. Word ik gekozen, dan weet ik niet wat ik doe.’

Korteweg: Mocht u genoeg voorkeurstemmen krijgen, beschaamt u dan het vertrouwen van de kiezer door geen Kamerlid te worden?

Hiddema: ‘Krijg ik een overweldigende duw, dan moet ik. Misschien denken ze: er moet toch iemand die Baudet in de gaten houden.’  >>

Ik had nooit stilgestaan bij het verschijnsel lijstduwerschap, totdat wij via het stuk van Joop van Holsteyn erover gingen discussiëren en tot de slotsom kwamen dat het lijstduwerschap neerkwam op politieke ladenlichterij; electorale flessentrekkerij. Hiddema maakt dat nog eens expliciet: als lijstduwer is hij verkiesbaar en tegelijk ook weer niet. Geen vis en ook geen vlees. Net als Kajsa Ollongren van D66 en alle andere lijstduwers – ook die uit het verleden. Lijstduwers fungeren als lokeend, in net Nederlands: decoy. Ik had het nog nooit op deze manier bekeken.’

  • ‘ In het geval van Hiddema werkt zo’n lijstduwerschap extra ongustig, hij zou nog onbetrouwbaarder overkomen, dan hij al zou zijn, vanwege de relatie met de partij FvD en Baudet.’

‘ Onbetrouwbaar vanwege het NSB’er-schap van zijn vader en broer, bedoel je? Daar wist ik overigens niets van.’

  • ‘Ik ook niet. Ik las het bij Max Pam. Vooral onbetrouwbaar vanwege het feit dat hij dat niet noemt in dit VK-interview met Korteweg, terwijl hij op z’n klompen (niet van Zwartjes denk ik) had kunnen aanvoelen dat dit ooit, eens, ter sprake zou worden gebracht. Dat is opgelegd pandoer. Daar is het klimaat tegenwoordig naar. Een kwestie van slecht gevoel voor pr en propaganda. Hiddema kan hebben gedacht: waarom zou ik mijn ouders en broer er bij de haren bijslepen? Ja, ik suggereer maar wat hoor.’

‘ Met dat laatste ben ik het eens. Daar kan ik inkomen. Theo Hiddema is tenslotte geen lid van de NSB geweest en of hij ooit pap heeft gelust van anti-joodsheid (ik blijf anti-semitisme een vreemde term vinden) dat weten we niet. Het lijkt mij echter moeilijk, zo niet onmogelijk, om je als racist beroepshalve in de kringen te moeten bewegen waarin Hiddema zich bewoog en beweegt. Waarmee niet gezegd wil zijn dat ik denk dat alle criminelen automatisch een kleurtje hebben en niet-kaukasiër zijn. ( Hiddema: << Als je veertig jaar in de onderwereld hebt vertoefd, moet je opnieuw geboren worden om een bakvis te kunnen zijn.>>). ’

  • ‘ Dat laatste citaat vind ik hier niet erg gelukkig gekozen, maar ik snap dat je het plaatst en niet ieder woord op een goudschaaltje wilt wegen. Men moet het interview dan maar zelf lezen.’

‘ Precies. Weet je, wat mij uit de discussies, afgelopen week, met de jongelui, bij is gebleven – in het kader van ons frame-iconoclasme bedoel ik.’

  • ‘Nou?’

‘ De suggestie dat de waas, de zweem, van racisme en antisemitisme een politieke partij heden ten dage juist voordeel zou kunnen opleveren. Ik breng het in verband met een gevoel waarvan ik vermoed dat het mensen behept die naar snuff movies kijken. Tenslotte staat het niet op iemands voorhoofd gebrand dat zij of hij anti-joodse sentimenten koestert. Er gaan geen horens uit je voorhoofd groeien als je anti-joods bent, of vanuit een racistische grondhouding leeft. Wanneer je op de PVV of FvD stemt vanuit een anti-joodse grondhouding, dan ziet en weet niemand dat. Ook het partijmanagement van de PVV of FvD hoeft dat niet te weten. Misschien vind jij dat een politieke partij bij je past vanwege je racistische voorkeuren, maar zo lang die partij dat niet expliciet onderschrijft en uitdraagt, kraait en geen haan naar. Het blijft een raar fenomeen waar moeilijk de vinger achter te krijgen is, vind ik tenminste.’

  • ‘ Okay, okay. Anti-joods of soms anti Israël, als het om landjepik van de Palestijnen gaat? De term “populist” is bijna even erg. Anders is er altijd nog de kreet: fascist! Laten we nu niet weer aan die discussie beginnen. Het gaat om het bizarre politieke marketing-instrument van lijstduwerschap.’

‘ In deze speciale combinatie Theo Hiddema en FvD. En slordige pr. Hiddema zou de link met zijn vader en broer zelf hebben kunnen leggen via die beschuldigingen van antisemitisme aan het adres van Baudet en FvD. In de trant van: “Mijn vader en broer waren weliswaar lid van de NSB, maar daarom waren ze nog geen antisemiet, en ik ben dat zeker niet.”
Zijn verwijzingen naar zijn relatie met Max Moszkowicz senior had hij als tweede verdediginslinie kunnen bewaren. Ik citeer uit het VK-interview: <<  ‘Veel mensen lopen met de antiracistische borst vooruit, op zoek naar racistische zeepbellen. Het is een heel schraal leven als je daar je identiteit aan moet ontlenen. Bij mij zijn ze aan het verkeerde adres. Ik heb zes jaar gewerkt bij een patroon die slachtoffer was van echt antisemitisme en een fijne antenne had voor mensen met die tendensen: Max Moszkowicz senior. ‘ >> ‘

  • ‘ Ik zie het hier in de krant staan, ja. En meteen daarna komt de zin met de paplepel waarover Max Pam het heeft: <<  ‘ Ik weet nog hoe bang mijn ouders waren dat Israël bij de oorlogen van 1956 en 1967 van de kaart zou worden geveegd. Liefde voor het Joodse volk is mij met de paplepel ingegoten. Als FvD hebben we alle moties gesteund die het Israëlische belang raakten.’ >>  Hoewel Max Pam het allemaal neutraal en zakelijk brengt, zal het bij sommige mensen toch bepaalde snaren raken. Welke snaren, dat blijft gissen.
    Degene die opmerkte dat de smaak van racisme (want dat vind ik antisemitisme net zo goed: racisme) die een politieke partij wordt aangewreven, die partij vandaag de dag electoraal weleens geen windeieren zou kunnen leggen, zegt helaas waarschijnlijk iets dat best waar kan zijn. Dat kun je naargeestig, treurig en deerniswekkend vinden, er iets aan doen, dat is heel wat anders.’

‘Als ik in de buurt ben, ga ik toch eens bij Zwartjes in Utrechtsestraat kijken. Die reclame heeft Pam in ieder geval neergezet. Ik vraag me af of hij op Zwartjes loopt. Misschien vanaf heden?’

  • ‘ Gratis? Het zijn nog steeds kwaliteitsschoenen, dus duur.’

 

 

<<  Nog steeds wordt met enige regelmaat gevraagd: ‘Waar komt de naam Zwartjes vandaan?’ of ‘Is meneer Zwartjes aanwezig?’. Voor het antwoord op deze vragen gaan we terug in de tijd en wel naar het jaar 1883. >>

https://www.binnenlandsbestuur.nl/bestuur-en-organisatie/nieuws/hoogleraar-kraakt-valse-kandidatuur-lijstduwers.9580711.lynkx

https://www.nrc.nl/nieuws/2020/12/28/lijstduwers-bedriegen-de-kiezers-a4025368

 

 

Tags: , , , , , , , ,

‘Omertá,’ vuile was, de paradox van Epimenides en onze pensioenfondsen

Conceptversie

Omertá is ook in Nederland zeker aan de orde, denken wij, en daar gaat de laatste tekening van Ruben Oppenheimer voor ons mede over. Over de maffia (de octopus), die als verzamelnaam voor de georganiseerde criminaliteit (blauwe- en witteboordencriminaliteit, geweldsdelicten en financiële delicten) dient.
De bananenrepubliek die Oppenheimer verbeeldt, verwijst wat ons betreft in eerste instantie en als opmaat voor ons narratief, naar Cuba in de tijd van Fulgencio Batista en J.F.Kennedy.
Kort samengevat: tóen had de Amerikaanse Maffia het in Cuba voor het zeggen en nú de Russische – waarschijnlijk werken ze samen in een soort van syndicaat-kartelvorm, politieke ondernemers die samenwerken, of samenspannen, om een maximale winst te realiseren ten koste van Jan met de pet. Destijds had United Fruit in Latijns Amerika de touwtjes in handen en was er op Cuba een monocultuur van bananen (naast het gokken, de heroïne en prostitutie). Daarna kwam het suikerriet, dat massaal door Rusland werd gekocht. De Russische maffia nam het van de Amerikaanse over. De gewone Cubaan was linksom dan wel rechtsom de sjaak.’

  • ‘ De bananen in Oppenheimers tekening staan in onze roman voor een levensmiddelengigant en voedselproducent als Unilever en consorten. Volgens het scenario dat wij voor onze misdaadthriller opstelden, hebben Unilever c.s. de afgelopen tien tot twintig jaar een miljardenwinst gerealiseerd door slim snoeien (denk aan het snoeien van munten uit edelmetaal) op hun producten: de pakken (riet-)suiker gingen van 1 kg naar 750 gram en de prijs – die korte tijd werd verlaagd – werd geleidelijk aan verhoogd, zodat je nu meer voor 750 gram betaalt dan dat je voor een kilo zou betalen. De thee werd vermengd met inferieure soorten, de rook- en kookworsten werden korter en dunner, het toiletpapier wordt opgedikt terwijl de rollen kleiner worden, de stukken badzeep werden kleiner of ze werden optisch vergroot, maar ze smelten bij gebruik drie keer zo snel. Zo zijn er nog veel meer van dergelijke zaken; Bij elkaar tikt dat qua rendementen aardig aan. Pippa Malmgren beschrijft in haar boek Signals hoe zo’n opzet in zijn werk gaat. De casus met de rietsuiker is vermoedelijk voor Nederland het meest in het oog lopend. Bovendien leggen we via de suiker een bruggetje naar wat er in Cuba na Batista gebeurde (van bananen naar suikerriet).
    Kortom, zowel kwantiteit als kwaliteit van Unileverproducten gaan in onze thriller achteruit, terwijl de prijs tenminste twee maal werd verdubbeld. Dit alles gebeurt ongemerkt, zodat de consument er geen erg in had en heeft dat zij wordt bedot en getild waar ze bij staat. Indien je het natrekt, zal misschien blijken dat dit scenario niet ver bezijden de echter werkelijkheid bestaat. Dat hebben wij echter niet onderzocht, onze thriller staat dan ook bij de fictie.’

‘ Je vergeet de miljarden die “ze” nu binnenhengelen via de meuk die ze produceren en plaatsen in het kader van hun zogenaamde strijd tegen de klimaatverandering. Ik bedoel al die windmolens en zonnepaneelparken. Plotseling bekende de VVD zich tot het milieu en het klimaat en allerwege riep men verbaasd – en ook een beetje verheugd – dat de VVD het programma van Groen Links had overgenomen en uitvoerde. De sufferds! De VVD neemt elk programma over zo lang degenen die ze bedient daar garen bij spinnen. Met goede en nobele doelen ten dienste van het Algemeen Belang, heeft dat helemaal niets te maken.
Daarmee persen ze ons uit tot en met, via allerlei milieu- en klimaatbelastingen. Die windmolens, die draaien straks voornamelijk op subsidies, dus op ons belastinggeld.
De bananenrepubliek die Nederland intussen (aan het worden) is, kent ook een vorm van omertá. Over bepaalde zaken spreekt “men” niet; als politicus hang je de vuile was niet buiten. Althans, dat was vroeger zo. Twee op het eerste gezicht onbetekenende incidenten illustreren hoe ook in die “ “ere-code” “ zichtbare haarscheurtjes optreden. De aanstaande verkiezingen werken dit verschijnsel vermoedelijk in de hand.

De eerste casus is die van Arendo Joustra van Elsevier in relatie tot Thierry Baudet en de tweede gaat over Thierry Baudet (FvD) en Farid Azarkan (DENK). Beide casussen gaan over het schenden van de omertá, het buiten hangen van de vuile was.’

  • ‘ Casus I, Joustra over Baudet. Dit lezen we in de Trouw in een column van Sylvain Ephimenco: Misschien wordt het tijd om een kiesdrempel in te voeren / Trouw, 22 december 2020.
    Citaat uit die column van Ephimenco: <<  Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra vertelde onlangs op tv hoe hij enkele jaren terug een zwaar gedeprimeerde Thierry Baudet naar huis reed. De man was in zak en as en zag al zijn pogingen om iets van zijn leven te maken toen mislukken. Hij klaagde dat hij op dat moment zonder inkomen zat.
    Het advies van de hoofdredacteur: sticht een partij en ga de politiek in! Ja, als je maar twee linkerhanden bezit, is een jaarsalaris van 116.000 euro zo gek nog niet. Misschien tijd om een kiesdrempel in te voeren? >>
    Of dit werkelijk is gebeurd en of Joustra dit “advies” ooit in deze woorden aan Baudet gegeven heeft, weten we niet. We waren niet bij dat gesprek in de auto, tussen Joustra en Baudet, aanwezig. Net zo min als Ephimenco, die het van een tv-optreden heeft. Dat tv-optreden hebben wij niet gezien. Vinden wij aannemelijk dat dit in het echt is gebeurd? Jawel, dat vinden we. We zouden het voor onze thriller kunnen gebruiken.’

‘ Waarom? Omdat het romanpersonage Baudet deze gang van zaken volgens ons aannemelijk maakt. Dit is te herleiden op ’s mans gedrag zoals we dat tot dusverre in de media hebben gevolgd. Onder punt twee geven we er een proeve van aan de hand van een akkevietje tussen Baudet en Azarkan (DENK). Dat is één. Het tweede is dat Joustra een media-ondernemer is die o.a. het blad Elsevier uitgeeft en dat Elsevier vooral VVDstemmers en Telegraaflezers als zijn doelgroep beschouwt – denken wij. Overigens: wij lazen Elsevier vroeger vooral vanwege de columns van Syp Wynia en mede daarom is Syp Wynia vertrokken bij Elsevier (dit laatste is een half-serieuze grap).
Dat Joustra de woorden die Ephimenco in een tv-uitzending heeft gehoord tegen Baudet heeft gebezigd, kan “waar” zijn. Maar wat dan nog? Het enige (politieke) voordeel dat uit deze casus zou kunnen voortvloeien, zou ten bate van de concurrenten van FvD zijn – op de kiezers- en stemmenmarkt. De grootste partij in dit frame, is de VVD. Dus Joustra zou met zijn ontboezeming op tv de VVD hebben kunnen bedienen.’

  • ‘ De ontboezeming/de raad/ het advies die Joustra (volgens Joustra, volgens Ephimenco) aan Baudet gegeven zou hebben, hoeft Baudet zich niet ter harte genomen te hebben. Baudet hoeft niet de politiek in te zijn gegaan omdat Joustra dat tijdens die autorit suggereerde. Daarbij komt: Joustra maakte gewoon een badinerend grapje, want als hoofdredacteur van Elsevier is de Democratie hem veel te lief om zo’n “advies” ooit serieus te geven aan iemand als Baudet. Ben je mal!? De politiek is geen speeltuin voor avonturiers!’

‘ Op de keper beschouwd hangt Arendo Joustra met zijn ontboezeming in het tv-programma-dat-wij-niet-hebben-gezien, helemaal geen vuile was buiten. Hij kan hooguit afbreuk hebben willen doen aan Baudets geloofwaardigheid als serieuze politicus, die ook nog eens de ambitie ventileerde dat hij premier van Nederland wil worden, en dus de VVD’er Rutte als capo van het pluche wilde stoten. Voor maffia-baas lijkt Baudet echter niet uit het juiste hout gesneden, laat staan voor capo di tutti capi. Geen man van eer, uomo d’honore, die de omertá respecteert.’

  • ‘ Arendo Joustra is net zo lang hoofdredacteur van Elsevier als Mark Rutte premier is. Het zal elkaar in ieder geval niet veel ontlopen. Waarom ook niet? Rothschild heeft onder andere het gerenommeerde weekblad The Economist als belangrijke influencer, dus waarom zou de VVD-familie Elsevier niet “hebben”?
    In ieder geval is de VVD momenteel de partij die het meeste garen spint bij afbreuk aan Baudet als mogelijke stemmentrekker. Dit is punt I.’

‘ Punt II. Thierry Baudet hangt wel de vuile was buiten, als hij Farid Azarkan “verraadt.” Het gaat in dezen over een telefoonnummer dat Azarkan van Baudet zou willen hebben, om ook zo’n bijeenkomst op de Amerikaanse ambassade te organiseren als Baudet met FvD zou hebben gehad. Zie de youtube video. Ook hier is het roddel-sop de politieke kool eigenlijk nauwelijks waard.’

  • ‘ Azarkan is blijkbaar nog niet zo door de wol geverfd dat hij Baudet onmiddellijk en op hoge toon voor leugenaar uitmaakte, hetgeen hij risicoloos had kunnen doen. Het zou immers zijn woord tegen dat van Baudet zijn. De ene politicus die de andere politicus voor leugenaar uitmaakt, terwijl alle politici als leugenaars bekend staan: de paradox van Epimenides.

Farid  Azarkan doet er echter het zwijgen toe. Dit maakt het aannemelijk dat Baudet in dit geval, de waarheid over Azarkan vertelt. De boodschap die Baudet hiermee (aan zijn politieke ambtsgenoten/medeplichtigen) afgeeft, luidt dat hij op z’n minst net zo verraderlijk is als Azarkan. Belangrijker voor de biotoop waarin zich dit afspeelt, lijkt ons de boodschap van Baudet dat hij “ “ onbetrouwbaar “ “ is. Je kunt er bij een Baudet niet van op aan dat hij de kleffe kuiperijen en het hufterige handjeklap altijd onder de stolp zal houden. Dus met iemand als Baudet, kun je onder de Haagse Kaasstolp onmogelijk zaken doen, dat zou levensgevaarlijk zijn: He might spill the beans any moment he feels like like it.’

‘ Verreweg de meeste echte maffiosi gingen en gaan liever de nor in – soms voor vele jaren – dan dat ze de code van omertá schonden. Er zijn vele parallellen tussen de manieren waarop boeken over de maffia worden geschreven en boeken over politici en de politiek. De recent verschenen biografie over het CDA door Pieter Gerrit Kroeger: Tand des tijds. Het CDA in de nieuwe eeuw, zal door ons hoogstwaarschijnlijk als een maffia-roman gelezen kunnen worden – en dus niet veel nieuws onder de zon openbaren. Er zal veel vuile was buiten gehangen worden, denken wij. We hebben echter enkel de recensie van Mark Kranenburg gelezen, dus het zou best anders kunnen zijn dan wij denken. Als we tijd over hebben zullen we het boek van Kroeger misschien ooit tot ons nemen.
Vooral omdat juist die “zijpaden” en die “andere partijen en personen” over wie de recensent heeft, ons interesseren.

Wat toch weer verrast, is dat zulke duidelijke parallellen zijn te ontwaren tussen de manier waarop in de “echte” politiek, bondgenoten en “vrienden” worden opgepeuzeld, geneutraliseerd, zoals met de PvdA is gebeurd en nu met het CDA en D66 aan de orde is, en de wijze waarop dat bij de maffia gaat – althans volgens de films en romans die hierover zijn verschenen en nog steeds verschijnen. De respectieve maffia-families concurreren zowel intern – afgaande op de recensie gaat dit boek van Kroeger daar voornamelijk over: interne machtstrijd in de CDA-familie – alsook onderling om de macht, zoals politieke partijen dat doen. Daarbij gaat het er niet zelden tamelijk “onparlementair” aan toe.

Gevechten om (de) macht zijn zo oud als de mensheid en de wijzen waarop men elkaar naar het leven kan staan, zijn weliswaar legio, maar toch eindig in aantal en qua variaties. Ook bij het CDA zal het er bij gevechten om de macht, niet heel veel anders aan toe gaan dan te doen gebruikelijk.

In de film The Irishman van Scorsese wordt de protagonist Jimmy Hoffa (gespeeld door Al Pacino) tenslotte door zijn vriend en vertrouweling Frank Sheeran (de Ier, gespeeld door Robert de Niro) vermoord, opgeruimd. Zijn lichaam werd nooit gevonden.
Hoogstwaarschijnlijk is The Irishman (mede) door de maffia gefinancierd, om tenminste de mediawerkelijkheid van de maffia te manipuleren en het  gewenste beeld van de organisatie te projecteren voor het grote publiek. Indien de film bovendien een kaskraker blijkt, snijdt het mes aan twee kanten.’

  • ‘ Een associatie die zich via de tekening van Ruben Oppenheimer aan ons opdrong, was die tussen de maffia en onze pensioenfondsen. Deze relatie wordt extra geëxpliciteerd en aangezet door de film The Irishman van Martin Scorsese.
    De film gaat onder andere over de moord op de Kennedy-broers (in verband met Cuba en de maffia), maar vooral over de actualiteit van hetgeen er met onze Nederlandse pensioenfondsen gebeurt en aan de hand is. De film versimpelt de ingewikkelde materie door het conflict toe te spitsen op de onenigheid tussen vakbondsbaas Jimmy Hoffa en maffiabaas Tony Provenzano. Hoffa zit samen met Provenzano in de nor. Maar Hoffa is wegens fraude veroordeeld en zijn pensioen is veiliggesteld, terwijl Tony Pro (the little guy) wegens afpersing en bedreiging is veroordeeld en zijn pensioen verbeurd verklaard ziet. Het wil er bij Tony (the little guy, letterlijk en figuurlijk de kleine man) niet in dat dit twee heel verschillende vormen, modaliteiten, van diefstal zijn. Dat ze althans anders worden gedefinieerd door de poppenspelers die aan de touwtjes trekken.
    In de tijd waarin Jimmy Hoffa en de maffiosi uit de Scorsese-film leefden, ging het nog over en om miljoenen. Die bedragen zijn intussen verduizelingwekkendvoudigd en het is zeer de vraag of personen als een Wouter Koolmees (D66) of een Jeroen Dijsselbloem (PvdA) precies van de hoed en de rand weten van hetgeen er zich met en rondom onze pensioenen afspeelt.
    Zij behoren hoogstwaarschijnlijk tot de voodoo-priesters die ons moeten verkopen dat onze pensioenen verdampen vanwege de klimaatverandering en dat het verdampen nu in combinatie met het Corona-virus minstens dubbel zo hard gaat en driedubbel onomkeerbaar is. Hoogstwaarschijnlijk zullen hun pensioenen buiten schot blijven en veilig zijn gesteld. Net als het pensioen van Jimmy Hoffa en andere pensioenfondsbestuurders in de Scorcese-film.’

‘ Het is voor hen alleen te hopen dat ze comfortabel en tot op hoge leeftijd van hun riante pensioenen kunnen genieten, zulks in tegenstelling tot Jimmy Hoffa, in de film van Scorsese.’

 

Sander Boon  over ons pensioen en Wouter Koolmees (D66) ,25 december 2020  /   Sander Boon

<<  Uit angst voor oudere en gepensioneerde kiezers bij de Kamerverkiezingen van 17 maart 2021 heeft Koolmees er voor gekozen om pensioenkortingen voor 2021 en 2022 op te schorten, ondanks de dalende dekkingsgraad van veel pensioenfondsen. Daarmee heeft Koolmees de eerste pensioenstorm opgevangen. Een tweede storm doemt echter op in aanloop naar het nieuwe pensioenstelsel in 2026. >>

 

<<  The True History Behind Martin Scorsese’s ‘The Irishman
Many have suggested Frank Sheeran’s claims about the murder of Jimmy Hoffa are mere fantasy; the historical context of Scorsese’s epic is more nuanced. >>
By Angela Serratore /  Smithsonianmag.Com  /  November 21, 2019

https://www.esquire.com/nl/mantertainment/a26143317/the-irishman-netflix/#:~:text=The%20Irishman%20van%20de%20Oscarwinnende,maffia%20van%20Pennsylvania%20werd%20opgenomen.

https://www.encyclopedia.com/history/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/united-fruit-company-strike

MOMO: THE SAM GIANCANA STORY | The True Story of The American Mobster Documentary  Aug 29, 2020
In deze Youtube video wordt expliciet veteld dat de maffia, J.F.K. liet vermoorden. In The Irishman zegt Russell Bufalino (een sterke rol van Joe Pesci) tegen Sheeran over de maffia: ” If they can whack a President of the US, they can whack a president of a union. You know it and I know it. ”
Sheeran brengt deze ernstige boodschap en laatste waarschuwing, over aan zijn vriend Hoffa, maar het is aan dovemans oren gezegd. Het is tenslotte Sheeran die het vonnis aan Hoffa voltrekt.

Mistress who linked JFK to Mafia don /  Sat, Oct 2, 1999, 01:00

<<  Judith Campbell Exner, who has died of cancer, aged 65, in a Los Angeles hospital, became notorious in the mid-1970s when she claimed that she had had an affair with President John F. Kennedy from 1960 until 1962.

Kennedy’s involvement with the mob in a plot to kill the Cuban president has often been put forward as one of the reasons for his own assassination in Dallas in November, 1963. >>

 

<< Forum voor Democratie organiseerde een partijbijeenkomst op de Amerikaanse ambassade in Den Haag, met als gastheer ambassadeur Pete Hoekstra. Dit staat op gespannen voet met internationale verdragen. >>

 

 

 

 

Peter HitchensThe EU is the Continuation of Germany By Other Means •  November 28, 2015 /  Video even doorspoelen tot ca. 1:40

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,