RSS

Tag Archives: Brexit

Boerenverstand of boerenslimheid?

 

‘ Is de CDA’er en ex-varkensboer Jaco Geurts gezegend met een boerenverstand, of beschikt hij over een flinke dosis boerenslimheid? ‘

–  ‘ Mwah, meneer Geurts is op tijd uit de varkenshouderij gestapt. Hij begreep dat er als Kamerlid op den duur meer te verdienen valt dan als varkensboer. Wie het dichtste bij het vuur zit, warmt zich het beste. Het inkomen van een Nederlands Kamerlid is bovenmodaal en goudgerand en je hoeft er geen mest voor te kruien – althans niet letterlijk. Dus ik zou zeggen: die career switch getuigt van gezond verstand. De varkenshouderij wordt gesaneerd, net als met de hele agrarische sector gebeurt, want “men” wil windmolens, warmtepompen, zonneakkers en huizen bouwen voor de import-exoten en de vastgoedmarkt.
Daarentegen: om je tegenwoordig in de (Haagse) politiek en onder de Haagse kaasstolp te kunnen handhaven, moet je over een dosis boerenslimheid beschikken. Dat kunnen we regelmatig zien en horen aan de hand van de video’s over Kameroptredens van de pipo’s en bimbo’s. Of het boerenverstand van meneer Geurts naar slimheid atrofieert (morfen, klinkt wat vriendelijker) nu hij in de Tweede Kamer zit, is de vraag. Dat weet ik niet. Varkens zijn trouwens intelligente beesten, dus met varkens verkeren is niet per se nadelig. Misschien voor de varkens. Hoezo deze vraag?’

‘ Nou, Geurts trekt de meetresultaten van het RIVM in twijfel, want hij beschikt over alternatieve cijfers van het Mesdagfonds. Het RIVM beweert dat de landbouw verantwoordelijk was voor 46 procent van de stikstofuitstoot bij natuurgebieden, maar volgens metingen van het Mesdagfonds was dat  ‘slechts’ 25 procent. Let wel: het gaat louter om de meetcijfers en niet over het nut en de noodzaak van de metingen en de respectieve cijfers. Dat is weer een andere, bizarre, discussie.’

–  ‘ Nou? Het RIVM kan er naast zitten, net als het Mesdagfonds. Dat hangt ervan af hoe valide en betrouwbaar de respectieve cijfers zijn en dus hoe deskundig de metingen verricht zijn. Door wie de organisaties worden betaald, is eigenlijk niet aan de orde. Je kunt de metingen toch simpelweg overdoen, herhalen? De columnist Donkers stelt het hebben van twijfels en het stellen van kritische vragen, gelijk aan verdachtmaking. Hoezo? We leven toch niet in China?’

‘ Ho ho! Jij lijkt ervan uit te gaan dat “onze” overheid betrouwbaarder zou zijn dan de chinese? Mij zegt het predikaat of stempel Rijksoverheid, echt niet zo veel meer als het mijn ouders en grootouders deed. Mijn grootouders geloofden nog heilig in een onfeilbare overheid en mijn ouders in een onkreukbare. Maar dat was óóit.’

–  ‘ Ik moest via dat boerenverstand denken aan een stuk van Olaf Tempelman in deze Volkskrant. Tempelman beweert over de chinese leiders : “…. in landen met een vrije pers werden de Chinese leiders tussen Mao en Xi geprezen om hun boerenverstand. Wie dat bezit, voelt aan zijn water dat transparantie niet ontstaat door repressie, maar door openheid. Niet bij Xi: die begon in 2013 met een meedogenloze anticorruptiecampagne. De hoeveelheid zwijgende mensen nam daardoor even exponentieel toe als de hoeveelheid verborgen activiteiten in duistere hoeken – corruptie is daarvoor een ander woord.”
Nou moet ik je bekennen dat ik die “vrije pers” al een moeilijke vind hoor, want waar ter wereld bestaat er vandaag de dag een werkelijk-vrije-pers? Heeft er ooit een vrije pers bestaan, of moeten we liever spreken van gradaties: meer of minder vrij? En dan nog. Mag en kan Olaf Tempelman over alles schrijven wat hij wil, zoals hij wil? Wie bezit de media, wie zijn eigenaar van de meeste kranten, enzovoorts. Dus wat zijn de loftuitingen van de Westerse pers aan het adres van chinese (of andere exotische) leiders eigenlijk waard?
Hoe het zij: chinese bobo’s met boerenverstand waren dus oké. Volgens Olaf Tempelman althans.’

‘ Je kunt je afvragen of chinese leiders met een boerenverstand (zijn niet bijna alle chinezen van boeren-komaf? De meeste mandarijnen zijn immers door Mao en zijn gardisten geneutraliseerd) goed waren voor de chinezen, of vooral voordelig voor het ”vrije Westen” dat er in zijn vrije pers onbevangen, objectief, ‘waardenvrij’ (?) en onbevooroordeeld over berichtte?
Maar goed, stel dat het bericht over het corona-virus in China meteen viraal gegaan was. Wat zou er dan zijn gebeurd? Hoe zouden die 1,3 miljard chinezen op die “transparantie” gereageerd hebben?’

–  ‘ Dat kan niemand zeggen, ook de beste sinologen niet, want dan zou je tenminste eerst de proef op de som moeten nemen, hetgeen (gelukkig maar) niet kan. Tempelman beweert dat het controleren van de berichtgeving over het coronavirus het regime van Xi bedreigt, maar je zou met  evenveel recht kunnen zeggen dat het ongecontroleerd laten circuleren van allerlei berichten over het/een virus het regime zou bedreigen. De conclusie wat betreft het lot van het Xi-regime luidt volgens Tempelman, links of rechtsom: eigen schuld, dikke bult. Wie zegt trouwens dat het Xi-regime zich bedreigd zou moeten weten of voelen? Dat Westerse journalisten vinden dat het zo hoort, betekent niet dat het zo is, of dat chinezen dat ook vinden. Xi Jinping is niet zo maar president voor het leven.’

‘ O ja, voor het leven. Dus net als Donald Trump, Angela Merkel en Mark Rutte dat zijn. Dus wat neuzelen we nou? We mogen blij zijn dat er hier geen corona-virus circuleert. Tenminste, als je niet moedwillig met de KLM vliegt. ’

–  ‘ Tempelman besluit trouwens met een degelijke vaststelling: “Vaak gaan we er te makkelijk van uit dat mensen iets leren van het verleden.” De gratuite mantra over lessen trekken uit het verleden, weet je niet?’

‘ Klopt. Dat willen veel mensen helemaal niet.  Als de Britse nomenklatoera lessen had getrokken, dan had die Britse nomenklatoera het Britse klootjesvolk nooit serieus genomen, toen dat op 23 juni 2016 vóór BREXIT stemde. De Britse politieke pipo’s hadden kunnen leren van hun EU-soortgenoten. Immers: in 2005 stemden de Nederlandse en Franse tokkies tegen het invoeren van een Europese grondwet. De nomenklatoera voerde die desniettemin in, zij het onder een ander naam: verdrag van Lissabon, is het niet? De Europese Grondwet kwam er dus toch. Op 6 april 2016 stemden de Nederlandse tokkies tegen het associatieverdrag met de Oekraïne en de nomenklatoera verzon een inlegvelletje, waarmee de kous af was. Met het Ceta-verdrag gebeurt nu ongeveer hetzelfde, want de bedongen “garanties” inzake dat arbitragehof zijn boterzacht.’

–  Tja, de Britse nomenklatoera dacht: het klootjesvolk op het Europese vasteland stemt altijd tégen; tégen de Europese grondwet en tégen het Oekraïneverdrag, dus zullen de Engelse tokkies vast ook tégen een Brexit stemmen. Klootjesvolk is immers wereldwijd een pot nat. Die lijken op elkaar zoals alle chinezen op elkaar lijken.’

Surprise, surprise! De Britse tokkies stemden vóór de Brexit en tégen het regime. Dat komt mede doordat de Britse socialisten onder Corbyn er een pan van maakten, zoals alle socialistische politici dat tegenwoordig doen. De Tories hadden intelligentere politici. Misschien zitten ze vaak tussen varkens? George Orwell was tenslotte en Engelsman (van Eton nog wel) die de varkens op zijn dierenboerderij achter de knoppen zette. Die Engelsen zijn vaak rare jongens hoor. ’

–  ‘ Dat betekent dat de Britten zich momenteel naar alle waarschijnlijkheid nu het hoofd breken of ze met boerenverstand gaan opereren, of dat ze af en toe een portie boerenslimheid bijtanken. Ik verzin maar wat hoor. In elke geval zullen ze voorlopig niet met de KLM vliegen. Vermoed ik.’

Orwell schreef met zijn Animal Farm, niet zozeer en satire op het Rusland van destijds (zoals hij dacht), maar hij liet met zijn verhaal zien dat in iedere menselijke samenleving de varkens altijd achter de knoppen komen. Of het nou in China, Amerika, de EU en Europa of Rusland is. Maar, dat kunnen wij eerst nu, in perspectief, op deze manier zien.


 

Niet landbouw maar verkeer belangrijkste bron van stikstof: Marcel Crok en Geesje Rotgers  /   Café Weltschmerz  20 februari 2020

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

BREXIT: de ‘Blitz’ van Boris

 

‘ De laatste regels van dit commentaar van Bert Lanting in de Volkskrant van 1 januari 2020, zijn de moeite waard om uit te lichten:  “Sommigen zien het vertrek van de Britse ‘dwarsliggers’ als het signaal om eindelijk flinke stappen vooruit te zetten richting politieke eenwording. Alleen door Brussel meer macht te geven kan de EU zich volgens hen staande houden tegenover Trumps Amerika en de toenemende macht van China.
Maar dat zou de verkeerde les zijn van het Brexit-drama. Nu al zijn er spanningen voelbaar binnen de EU. Het gevaar bestaat dat al te veel haast tegenkrachten zal losmaken die de EU nog verder uit evenwicht brengen. “

Deze conclusie laat zich mooi relateren aan het betoog van Maurice de Hond, die een ander politiek stelsel bepleit, zonder de stroperige procedure van Grondwetsherziening.’

–  ‘ Lanting schetst de meest waarschijnlijke reflex van de oligarchieën, de respectieve nationale nomenklatoera’s, en waarschuwt voor de voor de hand liggende vlucht-naar-voren: nóg méér EU (let wel: niet Europa, maar EU!), dan kunnen “we” niet meer terug. Wat er zich in het VK heeft afgespeeld, kan als waarschuwing dienen: betrek de politici (weer) bij de kiezer.

De video over the Deplorables spreekt voor zich als je aanschouwelijk gemaakt wil zien hoe groot de kloof is tussen het volk en haar “vertegenwoordigers” (in het VK en in de VS), en waartoe dat leidt. De nationale en globalistische oligarchen en hun lakeien moeten de massa’s niet langer ongestraft kunnen demoniseren en kunnen wegzetten als populisten of erger tuig.’

‘ Precies: betrek de politiek weer bij het volk –  en debiteer dus niet langer de loze mantra van andersom, want de massa is wel degelijk en in alle hevigheid met het politieke gebeuren in de weer. Alleen worden die massa’s er niet bij betrokken door de oligarchen. Laten we dit alvast op de site zetten. Misschien komen we hier nog op terug, maar intussen kunnen de jongelui er zelf over nadenken.’

–  ‘ De betogen van Syp Wynia en Frank Ankersmit horen vanzelfsprekend ook in dit kader thuis, want het draait om de legitimiteit en effectiviteit van het volksvertegenwoordigerschap, in een representatieve democratie.’

 

 

Over de representatievormen in de politiek; Geerten Waling en Frank Ankersmit • Weltschmerz – Dec 19, 2016

Drie kabinetten Rutte (VVD) is genoeg; Syp Wynia en Pim van Galen  –  Café Weltschmerz  •  Dec 19, 2019

 

Deplorables: Trump, Brexit and the Demonised Masses  •  20 sep. 2019

A film about the people who had long been forgotten, but now cannot be ignored — from the Rust Belt to the Essex coast. Featuring: Salena Zito, Matthew Goodwin, Glenn Loury, Munira Mirza, Paul Embery, Brian Denny and more.

 

Brexit: Britain’s Great Escape • 22 jul. 2017

After decades of uneasy relations with Europe, Britain decided to take back control in the 2016 referendum and withdrew from the European Union. But why did the British people turn away from the EU?

 

Lessons from Brexit” – Daniel Hannan   •  11 jun. 2017

Daniel Hannan is a Member of the European Parliament representing South East England.

 

Best Nigel Farage speeches  •  11 mrt. 2012

A montage of speeches in the European Parliament by leader of the Europe of Freedom and Democracy Group, Nigel Farage MEP

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Hoeveel pijlen hebben Jeremy, Robin en Willem op hun boog?

 

https://www.google.com/search?q=cartoons+joep+bertrams&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjWvunJtb7lAhXhwqYKHcnrBAIQsAR6BAgJEAE&biw=1366&bih=654

 

 

‘ Joep Bertrams tekent Jeremy Corbyn van de Labour Party als Robin Hood, die leeft in Sherwood Forrest. Nog steeds. Dit is een makkie, immers: Labour, socialisten en Robin Hood nam van de rijken en gaf aan de armen. Dus was Robin een echte socialist. Maar, forrest, Westminster Forrest, dat betekent hier: verdwalen in het bos, het (politieke) bos in gestuurd worden en door de bomen het bos niet meer zien. Bovendien geeft Bertrams deze Robin Hood een speelgoed pijl, met een zuignap.’

–  ‘ Of je dat positief moet waarderen, dat stelen van de rijken en geven aan de armen, valt te bezien. De Engelse elite in die dagen zag Robin Hood als een ordinaire dief, struikrover, a hood. Net zoals de Nederlandse VVD’ers ooit de sociaaldemocraten als struikrovers beschouwden. Inmiddels zijn ook de zogenaamde sociaaldemocraten als struikrover ontmaskerd, dus er blijft niets aan volkshelden over. Iedereen graait wat ‘ie kan. Dit terzijde. Robin Hood was een meester-boogschutter op de befaamde long bow, die een pijl die in de roos stak, doormidden kliefde met de pijl die hij op de schietschijf afschoot. Maar met deze pijl van Joep gaat Corbyn dat niet lukken. Nog meer associaties?’

‘ Jahááá. Wilhelm Tell uit Zwitserland, begin veertiende eeuw. Tell droeg ook zo’n mutsje en was eveneens scherpschutter op de boog. Dat was wel de kruisboog trouwens. Ik vraag me af of Robin in dat Sherwood bos met een long bow frunnikte, of dat hij een handzamer verkorte versie had. Goed, terug naar Willem Tell. Die had dus een kruisboog. Daarmee moest hij een appel van het hoofd van zijn zoon schieten. Tell streed voor de Zwitserse onafhankelijkheid, tegen de Habsburgers.’

– ‘ Goed, en nog iets in relatie tot Zwitserland: het referendum. Zwitserland is fameus vanwege het bestuurlijke instrument van referenda, en Corbyn heeft te maken met de gevolgen van het Brexit-referendum. Engeland wil net als Zwitserland niet (meer) bij de EU horen. Wat er in GB met referenda gebeurt, valt nog te bezien. De nomenklatoera zal er niet happig op zijn om referenda tot standaardonderdeel van de democratie te verheffen. Dat zijn plucheplakkende nomenklatoeristi nooit en nergens, die willen ongestoord hun gang kunnen gaan en vinden het voldoende om een keer per vier jaar of zo legitimiteit te tanken via “verkiezingen,” waarin het slimste marketing-concept en de meest gelikte reclamecampagne het tenslotte winnen. Met representatieve democratie heeft de electorale poppenkasterij al lang niets meer te maken.’

‘ En dat Labour, dat zou je met Love’s Labour’s Lost van Willem Schuddespier in verband kunnen brengen; alle liefde-oud-papier dat in het toetreden van Groot Brittannië tot de (economische, niet de politieke) EU is gestopt, lijkt grotendeels lost, verloren, vergeefs.’

– ‘ Niet voor 100% verloren, vind ik. Groot Brittannië zal er naar mijn overtuiging beter toegerust voor de geglobaliseerde wereld uitkomen, dan dat ze in de EU boerde. GB kan door haar omvang en de Commonwealth wel degelijk op eigen benen verder en het is in het belang van ons, dat de EU-bobo’s goede banden met het perfide Albion aanknopen en onderhouden. Wij zullen helaas eeuwig te maken hebben met de rivaliteit tussen Duitsland en Frankrijk, en de molenstenen om onze nek torsen van de knoflooklanden. Het in de lucht houden van het EU-project zoals dat tot dusverre gestalte heeft gekregen, is niet in ons belang, maar in het belang van politici, financiële bobo’s en ik weet bijna zeker: de georganiseerde misdaad. Die tappen een heel groot deel van wat wij erin stoppen af.’

‘ Dat gaat via cijferrekeningen in Zwitserland of via meneer Juncker in Luxemburg. Maak je geen zorgen, de politieke pipo’s, bimbo’s en jojo’s zorgen heus goed voor zichzelf. Dus, Robin Hood heeft meer pijlen op zijn boog dan ons ter beschikking staan?’

– ‘Spijtig genoeg, moet ik dat vooralsnog bevestigend beantwoorden. Hetgeen onverlet laat dat ik vóór een verenigd Europa ben en de Britten alle goeds en voorspoed toewens. De Russen en Chinezen trouwens ook.’

‘ O ja, ik dacht heel even nog aan de roman over Charles van Orléans (ook veertiende eeuw, maar dan eind) van Hella Haasse: Het woud der verwachting. Dat gaat over Engeland tegen Frankrijk, dus ook rivaliteit tussen EU-landen, maar goed, dit alleen voor de aardigheid en vanwege het woud.’

–  ‘ En de (valse) verwachtingen die ons met de EU worden ingepraat.’

 

 

 

Tom Janssen  –   https://g8fip1kplyr33r3krz5b97d1-wpengine.netdna-ssl.com/wp-content/uploads/2016/06/9138FEC4-87F9-411C-84D9-E22B641E4FB4-1024×745.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,