RSS

Tag Archives: Chantal Mouffe

Joodse lekkerbekken en andersdenkenden

 

https://www.founders.archives.gov/documents/Hamilton/01-01-02-0162

 

‘ Nou ja, lekkerbek, lekkerbek, meneer Uwe Dziuballa staat vermeld als ”jüdischer Gastronom,” dus: joodse fijnproever. Maar, ik geef toe dat lekkerbek lekkerder bekt dan gastronoom. Okay. Ik vind het geestig, al zal dat vast niet zo zijn bedoeld. Een beetje infantiel trouwens, om Alex Gauland, voorman van de AfD, naast een fijnproever met een keppeltje op te positioneren. Opzichtig en doorzichtig tegelijk, maar goed, dat hoort vandaag de dag bij de show en bijna alles is show. Ach, misschien moet ik het duiden dat Lanz wil laten zien dat Herr Gauland en joden elkaar niet bijten. Best. Ook goed. Ik kom op je joodse lekkerbek via een discussie over massa-immigratie, mulitikul, politieke volksverlakkerij via Wierd Duk en via de Duitse talkshow van Markus Lanz.  ’

–  ‘ Ja, en via de column van Tom-Jan Meeus. Jij vindt dat het publiek uit het onderzoek van Eelco Harteveld, waarover Tom-Jan Meeus schrijft, de politici ten onrechte buiten beeld en in de coulissen houdt? Of eigenlijk doet Harteveld dat, want die voert het onderzoek uit en vraagt niet naar de politici maar richt zich op aanhangers en kiezers van politici. Uiteindelijk deugen de politici in dit spel, nog het minste van allemaal.
Tom-Jan Meeus brengt de politici juist in het spel. Meeus schrijft naar aanleiding van Harteveld: “ Je leest het en denkt: dit is dus wat politici met polarisatie kapotmaken. Je kunt zeggen dat deze trend primair aan de niet-PVV- en niet-FVD-kiezers ligt: in een democratie hoor je personen nooit alleen op grond van hun opvattingen af te wijzen. Het is natuurlijk ook een verantwoordelijkheid van PVV- en FVD-kiezers zelf. En vooral van de partijleiders. Sinds Fortuyn houden zij het rechts nationalisme in de lucht met groeiend radicalisme, en dat heeft óók gevolgen voor de sociale positie van hun aanhangers. (…..)
Debatten, kortom, waar vooral politici baat bij hebben, omdat ze er hun profiel mee aanscherpen. Maar waar kiezers – ook FVD- en PVV-kiezers – best weinig mee opschieten.”

De associatie met Andersdenkenden volg ik, want dat is wijlen Geert Hofstede (Allemaal andersdenkenden) die wij allebei nog hebben meegemaakt. Ik heb even nagekeken: bij Paul Scheffer (2014 14;  ISBN: 978 90 234 8921 4) komt Hofstede niet in het register en de bibliografie voor en bij Ton Lemaire 1976; ISBN: 90 263 2013 2) ook niet. Ik meen dat Hofstedes boek uit 1980 is. Dit terzijde. Hoe kwam je in dit bestek op Wierd Duk?’

‘ Die zat in mijn achterhoofd als vaag in verband te brengen met een niet-politiek-correct geluid, een schimmige “staatsvijand” zonder dat ik eigenlijk wist wie Duk was. Alleen van vaag horen zeggen: die Duk deugt niet. Totdat Emmy zei: kijk eens op Weltschmerz, dan kun je Wierd Duk zien en horen. Dat nam ik me voor en toen ik het stukje van Meeus las, moest ik aan Wierd Duk denken en heb ik twee afleveringen bekeken: Wierd Duk in gesprek met Esther van Fenema, en Duk met Teun Gautier.’

–  ‘ En?’

‘ Ik kan het je aanraden om ook te kijken en luisteren, want het confronteert ook jou misschien met je politieke vooroordelen, hoewel jij niet zo politiek correct bent (was?) als ik. Geloof ik.’

–  ‘ Ga ik doen. En via Wierd Duk kwam je op Markus Lanz?’

‘ Ja, die zat ook in mijn achterhoofd in verband met zijn groepsgesprekken met Alex Gauland (oud-CDU, en nu dus AfD, met Alice Weidel, die hem opvolgt ). Duk had het over kwalitatief hoogstaande Duitse talkshows zoals Hart aber fair en Anne-Will. Die kwaliteit kennen we volgens hem in Nederland niet (meer?). Nou ja, wij kijken regelmatig naar Duitse aktualiteitenprogramma’s en satire, zoals die Heute Show van Ollie Welke en ook Der fehlende Part.  Café Weltschmerz, daar hoef ik je niets over te vertellen, dat is een Fundgrube voor/aan mensen en ideeën die je anders nooit zou zien en horen. Ik zag trouwens dat ze bij Weltschmerz professioneler worden in de presentatie via de site. Alleen dat lichtblauwe kleurtje bij bepaalde teksten op de site, is onnodig vervagend.’

–  ‘ De gesprekken met Gauland werden me aangeraden door Duitse vrienden. Men vergeet de Duitse geschiedenis rond de splitsing en Wiedervereinigung altijd bij het immigratie-thema. Daar zijn diepe Duitse emoties bij in het spel. Dat Merkel daar geen rekening mee heeft gehouden en nog steeds niet houdt, vind ik erg beklemmend; Empathie-Mangel. Je zag onlangs nog – ik bedoel de soap rond het aftreden van AKK bij de CDU – hoe diep het zit. Hetzelfde geldt voor de houding van “onze” politici jegens Rusland na het ineenstorten van de Sovjet Unie. Uiterst improductief voor “De Wereldvrede” waarvan ze hier de mond altijd zo vol hebben.’

Genau, precies. Wij mogen in Nederland ook niet zeggen dat we Nederland graag Nederlands willen houden, met weids, leeg, en niet met wooncontainers volgeplempt polderland, want dan krijg je de politiek-correcte meute achter je aan en over je heen. Dat heeft niets met asielrecht te maken, maar vooral met opgedrongen bruisende Überfremdung en verdichting (intensieve mensenhouderij omwille van verdienmodellen en carrière-geilheid). Meneer Uwe Dziuballa zit in een van twee Lanz – Gauland afleveringen.’

–  ‘ Ja, bizar, die hagen klappende mensen die de stroom migranten binnenhaalden alsof ze finishten bij de Vierdaagse. Leonard, Gerhard en Liese hebben het in Duitsland meegemaakt, in 2015, horden mensen die letterlijk handenklappend die vloedgolf van migranten verwelkomde. In Nederland had je daarna de Gutmenschen die in drommen met dekens en lunchpakketten naar de grenzen togen en die migranten met gecharterde busjes wilden gaan ophalen in Griekenland en Italië.’

‘  Terug naar het stukje van Meeus. De polarisatie die hij en Harteveld niet benoemen, is die – volgens mij dan – tussen het publiek, de kiezers, en de polariserende politici. In zijn column lijkt Meeus ook naar die kant te neigen: politici polariseren, bij wijze van verdienmodel.
De huidige beroepspolitici beschouw ik eerder als ”vijanden” dan de medeburgers die zich tot een bepaalde politieke partij bekennen, waarmee ik geen affiniteit heb. Dat is zeker nu heel makkelijk, omdat ik met geen enkele politicus of politiek merk, affiniteit heb. Dus wat kan het mij schelen of Marietje beweert dat het CDA of de VVD de beste zijn. Dat laat me Siberisch. Desnoods roeptoetert iemand dat hij de SGP en D66 en Forum geweldig vindt. Mij best. Het zal wel. Uiteindelijk is het een pot nat. Deze houding is natuurlijk fnuikend voor alles wat aanspraak maakt op de benaming democratie, en voor mijzelf frustrerend, want ik zou graag zinnig stemmen, daarom moeten er broodnodige bestuurlijke omvormingen plaatvinden. Vooral waar het de representatieve aansprakelijkheid van politici-volksvertegenwoordigers betreft.
Belangrijk punt in de huidige discussie: politici zijn niet aanspreekbaar op foute politieke besluiten (nu, recent, spelen het CETA-verdrag, het gasakkoord en het Noordzee-akkoord) en dat wordt door steeds grotere aantallen mensen als steeds onwenselijker en zeer ongemakkelijk ervaren. Wij kunnen er niet meer van uit gaan dat politici inderdaad onze belangen en het algemeen belang vertegenwoordigen, zoals vroeger, bij de verzuiling, toen volksvertegenwoordigers nog als rentmeester optraden. Tegenwoordig zijn politici ondernemers, met eigen verdien- en marketingmodellen. Vandaar het broodnodige, maar kortgeleden afgeschafte referendum (zie ook Arnout Maat: De particratie, 2016; ISBN: 978 946 3380 720: 169,170,224, passim).’

–  ‘ Je aanhalingstekens bij “vijanden” herken ik via Chantal Mouffe, die zegt dat het zeker in de politiek constructiever is om van tegenstanders en opponenten te spreken dan van vijanden. Andersdenken hoeven niet meteen als vijand te worden aangemerkt. Trouwens: hoe zouden de beroepspolitici elkaar beschouwen? Ze concurreren allemaal op de kiezersmarkt vanwege stemmen, want in een democratie krijgen politici geld en macht via de stembus. Dus, zouden de politici elkaar net zo zien als de kiezers in het onderzoek van Eelco Harteveld, smeden ze wellicht kartels om monopolies veilig te stellen?’

‘Ik ga die gesprekken met Wierd Duk en Alex Gauland bekijken.
Weet je wat ik me intussen afvraag? Of er ooit een onderzoek gedaan zou of zal worden rond de centrale vraag die vandaag de dag menigeen prangt?: Stemt u? En vervolgens: Waarom? Dus iemand antwoordt bijvoorbeeld: Ja ik stem, of neen, ik stem niet. Of ik stem niet meer. Waarom? En zo verder. Dat lijkt me interessant. Is daar een kans toe, dat zo’n onderzoek gedaan wordt?’

–  ‘ Wat denk je zelf? Waarom denk je dat José Saramago moest emigreren uit Portugal, na de publikatie van zijn boek: De stad der zienden? ‘

‘ Het begint toch verdacht te worden dat “de politiek” de mogelijkheid tot referenda afschaft en zijn hakken in het zand zet om iedere verandering in het kiessysteem tegen te werken en te blokkeren, terwijl de veranderingen die weldenkende en goedwillende burgers voorstaan, helemaal niet revolutionair zijn.’

 

 

Alexander Gauland (AfD) zerlegt Lanz! •  Oct 10, 2017

Merkel eine Diktatorin? Lanz bohrt bei Gauland nach  •  Sep 5, 2019

Cafe Weltschmerz

 

‘Mensen denken echt dat de wereld vergaat door het klimaat’: Esther van Fenema en Wierd Duk –  18 februari 2020

Politieke correctheid zit het debat in de weg; Teun Gautier en Wierd Duk  • Jul 26, 2017

Wierd Duk & Sid Lukkassen: Duitsland, Rusland en de journalistiek  / Café Weltschmerz,  13 juli 2016

 

Hart aber fair – 13.05.2019 – Europa, Deutschland – wie viel Populismus verträgt die Politik? (ARD) • May 13, 2019

Anne-Will

https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/thema/anne-will

Der Fehlende Part

 

FVD Journaal #3: CETA en Immigratie [14 februari 2020] NIEUW!  • Feb 14, 2020

Hypothetische Marokkaan | Zondag met Lubach (S11)  • Feb 16, 2020

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Kopjes van de kater

 

–  ‘ Waarom melden de mainstreammedia ons niet dat de kartel-partijen (de term kartelpartij is niet door Baudet uitgevonden, maar bestond al langer) met de kater zitten, vanwege het feit dat ze bijna nergens een coalitie met Forum kunnen regelen? Niet Forum zit met een kater, maar de plucheplakpartijen.’

Semanur meent dat het vooral ligt aan het routine-frame, het ingesleten denkraam, dat de kartel-partijen en de mainstream-media tot nu toe gewend zijn te hanteren bij hun interpretaties en duiding van de politieke werkelijkheid in de Nederlandse polder. Ze zijn gewend aan de reeds lang bestaande machtsverhoudingen en gaan ervan uit dat de vigerende status quo voort zal duren. In grote lijnen: business as usual.

Semanur: ‘ Laat ze vooral naar de uitleg van Syp Wynia luisteren en kijken, om te snappen dat de partijen met welke Forum momenteel onderhandelt, in feite (de facto, zij het niet de jure) “reusjes met lemen voetjes” zijn: ze kunnen geen aanspraak maken op de status van democratisch-gekozen-zijn.’

–  ‘ In werkelijkheid onderhandelen de Forum-mensen met “nabeelden” die je nog ziet, terwijl het object er niet meer is. Fantomen, zonder een actueel solide mandaat van de kiezer.’

‘ Ja, nabeelden, dat vind ik ook een effectieve beschrijving,’ stemt Semanur in, ‘ Syp Wynia omschrijft dat als het nakende ineenstorten van de macht in Nederland. Op een bepaald moment komt het democratisch deficiet onherroepelijk aan het licht. Dan kunnen we zeggen: Forum heeft terecht geweigerd mee te doen aan een ondemocratische wijze van besturen, en ….. ik aarzel heel even, maar zeg het toch maar: ’Ihr – dat zijn de kartelpartijen – Ihr habt das gewusst.’ Of tenminste: wissen können. Net zoals de lobby-partijen de klimaatwet door de Eerste Kamer jasten vóórdat de Forum-senatoren waren geïnstalleerd.’

–  ‘ Of Forum zich dit bewust is, is maar de vraag, maar zo zouden we straks de huidige situatie kunnen duiden. Dat komt ervan wanneer je het tussentijdse correctie-instrument van referendum kalt stellt, onklaar maakt en buiten werking stelt, terwijl de verhouding en wederzijdse percepties en verwachtingen tussen politici en burgers zijn gewijzigd – zeg het milder, met een understatement: zijn geëvolueerd.
Forum fungeert dan als circuit breaker, in plaats van referenda als politiek-bestuurlijk instrument, dat voorkomt dat kritische en ontevreden signalen (van de burgers naar de politiek) niet worden verwerkt en teruggekoppeld als beleid (géén uitbreiding van de EU, géén transferconstructie, géén eindeloze massa-immigratie, stop privatisering van publieke domein ten gunste van de karikaturale “marktwerking”), waardoor die vruchteloze signalen en genegeerde boodschappen zich opeenhopen in de vorm van ressentiment en rancune. Die opeengehoopte, niet-teruggekoppelde, boodschappen en communicatie-uitingen, verstoren intussen het systeem steeds verder en grondiger. Op den duur raakt het systeem ontzet, het democratische proces wordt ontwricht. De politici werken immers in toenemende mate vanuit verkeerde, vertekende, aannames, in een gefrusteerd, verwrongen, systeem dat geen echt (democratisch) systeem meer kan worden genoemd. Door op Forum te stemmen – en er vanuit gaand dat Forum de wensen van de kiezers wel in gepast beleid vertaalt – fungeert Forum als circuit breaker.’

Semanur: ‘ De signalen, symptomen, van het malfunctioneren worden almaar duidelijker en frequenter. Kijk alleen maar naar de Belastingdienst en de politie. Ik kan nog een willekeurige ris opsommen, waaronder de uiteenlopende afhandeling van WMO-aanvragen per gemeente, uiteenlopende tarieven voor documenten (ID-kaart, paspoort) per gemeente, het werken met strafbeschikkingen die resulteren in een strafblad, door het OM, ellende met het UWV, de bankiers ijveren hijgend voor apps, waarmee ze ons gedrag nóg nauwkeuriger kunnen volgen dan ze nu al doen, maar ze geven geen lor om onze senioren – hoezo solidariteit? Dit zijn allemaal dingen die de rechtszekerheid ondermijnen en (potentiële) haarden van rancune vormen. Vreemd genoeg lijkt niemand van de bollebozen dit te zien. Tot er weer een uitbarsting komt en dan gaan ze noodverbandjes leggen. Dat doen ze intussen immers al decennia lang?’

–  ‘ De kater lijkt dan weer kopjes te geven, totdat hij er tabak van heeft en de klauwen uitslaat. Dan is het ach en wee roepen en hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen?!

Semanur: ‘ Gevolgd door de mantra over lessen trekken voor de toekomst. Even tussendoor: ik lees in de NRC bij Wouter van Loon: “ … nadat Thierry Baudet een filmpje op Twitter plaatste, waarin politici verantwoordelijk werden gehouden voor misdrijven van migranten.” Dat is net iets anders dan ik bij nieuwscheckers lees: “ Zij stellen daar ‘jullie immigratiepolitiek’ voor verantwoordelijk. “
Dus: “jullie immigratiepolitiek” en niet dat jullie als politici persoonlijk verantwoordelijk zouden zijn voor de wandaden van individuele migranten – die door jullie immigratiepolitiek Nederland binnen zijn  kunnen komen.
Bij die “immigratiepolitiek” hoort het ontbreken van een effectieve infrastructuur die voor de humane verwerking en profijtelijke inburgering van de massaal binnengelaten exoten zorgt. Dit wil ik toch even gezegd hebben.’

–  ‘ Waarvan akte, inderdaad. Bovendien bestaat er literatuur waarin wordt uitgelegd dat het streven naar eensgezindheid –  zeg: een coalitie willen vormen – gaat domineren, waardoor de doeleinden waartoe zo’n coalitie gesmeed heet te worden, op de achtergrond raken. Het slagen in coalitievorming staat voorop en de verschillen tussen de coalitiepartners, de respectieve politieke overtuigingen op grond waarvan zij zich onderscheiden, sneeuwen onder.
Eigenlijk kun je het uitwisselen van politieke overtuigingen door kwartetten (Samsom – Rutte) eveneens onder deze onmogelijke noemer brengen. Dit kan gewoon niet, want politieke overtuigingen zijn geen waardenneutrale knikkers die je kunt uitruilen.’

Semanur: ‘ Interessant om hier het onderscheid tussen exchange (barter?) en competetion bij te betrekken.’

–  ‘ Juist. Net zoals bijvoorbeeld Chantal Mouffe onderscheidt tussen vijand (enemy, foe) en tegenstander (opponent), of mededinger, concurrent (competitor). En vervolgens dit contrasteren met begrippen van Carl Schmitt (Het begrip politiek). Maar deze theoretische discussie voert hier te ver. Ik geef een verwijzing naar het artikel van H.N. Hirsch (1986): The Threnody of Liberalism en vestig de aandacht op werk van Richard Sennett over community-streven.’

Semanur: ‘ De theorieën van onder anderen Hirsch en Sennett laten zich eveneens gebruiken bij het kijken naar de EU en het krampachtige streven van de EU-nomenklatoera naar “eenheid” ( de ever closer union) waarbij ze andersdenkende staten binnen en buiten de EU als contrasterende dissidenten etiketteren.’

–  ‘ Tja, binnen de EU heten ze tegenstrevers, opponenten, tegenstanders of dissidenten (verdoolden), terwijl men voor tegenstrevers buiten de EU (en Europa) de term vijand reserveert. We zullen zien hoe dit proces zich op Madurodam-polder-schaal ontwikkelt. In ieder geval lijken politieke katers zich niet enkel bij Forum op schoot te nestelen.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Piketty: van een ‘gewone’ rentenier-maatschappij naar een maatschappij van manager-renteniers

door Jerry Mager gepost
op WorkInProgress 2014 oktober 31, november 01-03

‘To a large extent, we have gone from a society of rentiers to a society of managers, that is, from a society in which the top centile is dominated by rentiers … to a society in which the top of the income hierarchy, including to upper centile, consists mainly of highly paid individuals who live on income from labor. One might also say, more correctly (if less positively), that we have gone from a society of superrentiers to a less extreme form of rentier society, with a better balance between success through work and success through capital. ‘
Thomas Piketty (2014:278): Capital in the 21st Century

De onlangs afgeronde parlementaire enquête naar zelfverrijking van en door incompetente managers en blunders van (politieke) bestuurders die dat graaien faciliteerden, illustreert andermaal en nadrukkelijk waarom we het verhaal van Thomas Piketty liever serieus moeten nemen.
De voorzitter van de enquêtecommissie, onafhankelijk Kamerlid (ex-PVV) Roland van Vliet: ‘ “De verantwoordelijken kregen van ons de kans in het openbaar het boetekleed aan te trekken. … Het gebeurde veelal niet. Ondervraagden haalden hun schouders op en wezen naar anderen. Ontluisterend”.’

Deze verantwoordelijke individuen voor het debâcle bij de woningbouwcorporaties behoren nagenoeg allen tot de categorie grootverdieners (aspirant-supermanagers) die Piketty bedoelt als hij het met een understatement heeft over de minder extreme vormen van rentenieren die vandaag de dag gangbaar zijn. Immers, de veelverdieners ontvangen hun vorstelijke inkomens officieel en formeel weliswaar uit werk, maar het grote geld dat ze daarvoor wordt toegeschoven, staat in geen verhouding tot de toegevoegde waarde die zij middels hun baan genereren.Piketty (335): “If executive pay were determined by marginal productivity, one would expect its variance to have little to do with external variances. In fact, we observe just the opposite: it is when sales and profits increase for external reasons that executive pay rises most rapidly.” Dit fenomeen heet ‘pay for luck’.
Sterker nog: zoals de enquête naar de managers van woningcorporaties laat zien, veroorzaken onbetrouwbare beunhazen een grote financieel-maatschappelijke ravage, waarvoor ze blijkbaar niet materieel ter verantwoording kunnen worden geroepen.

De enquête is voorbij en een enkele journalist schrijft dat ‘ze onder uit de zak hebben gekregen’, maar die ‘ze’ mogen evengoed doodleuk in hun villa’s blijven wonen en in hun Maserati’s rondrijden, of op het pluche kleven van een riant-betaalde publieke functie. Ze fungeren als rolmodel voor vele aspirant-zwendelaars.Marx over Piketty

zware verantwoordelijkheid
Het meest gebruikte argument dat deze grootverdieners hanteren is dat zij zo’n zware verantwoordelijkheid torsen. Hun ontluisterende optreden bij de enquête bewijst onomstotelijk dat ze die loodzware last van verantwoordelijkheid helemaal niet hebben getorst. Wanneer aantoonbaar blijkt dat ze er een potje van hebben gemaakt, halen ze de schouders op en wijzen ze naar anderen.

Wel, wanneer ze achteraf die verantwoordelijkheden afwijzen of ontkennen moeten ze de kennelijk te veel en ten onrechte aan hen uitbetaalde salarissen maar teruggeven. Zo simpel is dat.

Desniettemin blijven lidmaten van die zelfde groep schreeuwen om meer geld vanwege de zware verantwoordelijkheden die ze zouden torsen. 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage vinden ze zij een fooi … ‘ zo bleek gisteren. Willem van Hassel, sprekend namens het nationaal register van commissarissen, zei met zoveel woorden dat het hem niets verbaast dat mensen nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties. Zo bereikt een bestuurder tenminste een ‘aanvaardbaar niveau’ in zijn salaris. ‘

Let wel, vlak na de ontluisterende resultaten van deze enquête beweert deze manager brutaal dat ‘mensen (!) nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties.’

Oud CDA-staatssecretaris Yvonne van Rooij is nu voorzitter van de Vereniging van Ziekenhuizen en zij ‘ weet: “De verantwoordelijkheid als bestuurder van een ziekenhuis is vele malen groter dan die van een minister”. ‘

Wat valt hiertegen te doen? Massaal José Saramago’s boek ‘De stad der zienden’ kopen, of Paolo Virno’s ‘A Grammar of the Multitude’ (vrij op internet) en lezen, en niet meer naar de stembus?
In ieder geval staat het representatieve kiessysteem zoals we dat nog steeds hanteren, alweer ter discussie. We krijgen met stemmen op een politiek merk (een partij of lijsttrekker), niet de juiste personen op het pluche en achter de knoppen, en dat is intussen een zwaar understatement. (Zie David van Reybrouck: Tegen verkiezingen – http://www.youtube.com/watch?v=JG1w-SiFN4s)

‘The world to come may well combine the worst of two past worlds: both very large inequality of inherited wealth and very high wages inequalities justified in terms of merit and productivity (claims with very little factual basis, as noted). Meritocratic extremism can thus lead to a race between supermanagers and rentiers, to the detriment of those who are neither.’
Thomas Piketty (2014:417): Capital in the 21st Century

Thomas Piketty (in de Groene Amsterdammer 23.10.2014) gelooft niet dat het huidige neoliberale systeem op instorten staat. Daarvoor zijn de manipulatieve middelen waarover degenen beschikken die belang hebben bij het in stand houden van deze constellatie en gang van zaken, te effectief. Piketty: ‘Ik ben er niet zeker van dat we aan de vooravond staan van een ineenstorting van het systeem, althans niet vanuit een puur economisch gezichtspunt bezien. Veel hangt af van politieke reacties en van het vermogen van de elites om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat de huidige situatie aanvaardbaar is. Als er sprake is van een effectief overtuigingsapparaat is er geen reden waarom het systeem niet zou kunnen blijven bestaan zoals het is. Ik geloof niet dat strikt economische factoren de ondergang ervan kunnen bespoedigen.’

Piketty heeft ongetwijfeld een punt. In een maatschappij waar je als disc jockey en speelgoedwinkelier multimiljardair kunt worden met televisieprogramma’s als Big Brother en The Voice, bestaat weinig reden voor hoop op effectieve kritiek vanuit de massa van het klootjesvolk, laat staan een revolutie. Beluister ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk maar eens.

cornelis-vreeswijkbekommerde-socialist 35prct

verkommerende socialisten
Degenen die het van het oudsher voor dat volk werden geacht op te nemen, de Volksvertegenwoordigers, de politici, zijn evenmin in the picture. Zij hebben zich merendeels met hart en ziel aan de financiële poppenspelers verkocht en overgeleverd. Zij kiezen voor hun comfortabele baan met riante veilige inkomens en gezekerde financiële garanties. Het interview met oud PvdA-Staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in de Trouw-bijlage Letter & Geest van zaterdag 1 november 2014 is illustratief.

Enkele citaten van de PvdA’er Vermeend uit dat Trouw-interview: “Welke verdeling van inkomen en vermogen goed is, is een kwestie van smaak, van ideologie. Voor de VS durf ik de stelling wel aan dat de ongelijkheid zo extreem is geworden dat het de economie schaadt. Dat zeggen ook het IMF en de Oeso. Maar in Nederland gaat dat niet op. Een gelijkmatiger verdeling kan beter zijn, maar niemand weet precies welke grens goed is, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor.”

Ik heb zelf de grootste herziening van het belastingstelsel gedaan, samen met Gerrit Zalm [VVD], in 2001.  ….  We moeten wat anders verzinnen, dachten we, en dat was box 3. We zijn de vermogens volgens een fictief rendement, 4 procent, gaan belasten. Nu zijn de mensen boos, omdat ze op hun spaargeld maar 1 of 2 procent rente krijgen. Dat begrijp ik wel. Het systeem belast kleine vermogens van mensen die alleen maar banksparen relatief zwaar.”

Over de WRR-studie ‘Ongelijkheid in Nederland’, zegt Vermeend: “Dat was een slecht rapport. Ik ben echt heel kritisch over die WRR-studie en ik ben niet de enige. Dat was een puur politiek stuk, ze hebben de verkeerde auteurs gekozen.”

Vermeend is ongetwijfeld een kundig fiscalist en een bekwaam bureaucraat, maar mist de ideologische inhoud en het ideëen-goed dat je bij een sociaaldemocraat mag verwachten. Hier wordt het ideologische vacuüm bij de PvdA op een akelige manier zicht- en voelbaar. We zitten intussen opgescheept met dat belastingstelsel van Zalm-Vermeend. Het is met die PvdA intussen van kwaad tot erger gegaan. Dat merken we iedere dag opnieuw.

In de Volkskrant van 03.11.14 meldt Wilco Dekker: “Volgens het kabinet valt de vermogensongelijkheid in Nederland mee. De scheve vermogensverdeling is ‘fors gedaald gedurende de 20ste eeuw en de afgelopen twintig jaar stabiel’, schreven de bewindslieden Asscher (PvdA, Sociale Zaken) en Wiebes (VVD, Financiën) half september aan de Tweede Kamer.
Volgens de Utrechtse hoogleraar Bas van Bavel, die betrokken was bij het WRR-project, is die conclusie gebaseerd op ‘broddelwerk’. In de belangrijkste grafiek in de Kamerbrief, die over de vermogensverdeling vroeger en nu, worden volgens hem heel verschillende gegevens aan elkaar gekoppeld. ‘Dat kan echt niet’, aldus Van Bavel.”  goofy over Asscher

Engelse toestanden
In zijn laatste boek – The Establishment and How They Get Away with It – stelt Owen Jones onomwonden vast dat politici en leden van de Britse Arbeiderspartij (Labour) met de neoliberale wind meewaaien, omdat zulks ze in staat stelt hun eigen zakken te vullen: ‘Jones attempts to understand why the Labour Party became so drastically conformist in its politics, and comes to the conclusion that, although unmoved by neoliberalism as an ideology, it was quite comfortable with it as a means of lining pockets ‘ schrijft Owen Hatherley. Een uitvoerige bespreking van Jones’ boek door Owen Hatherley staat vrij toegankelijk op de site van de London Review of Books.

Nota bene! Owen Jones beschrijft Engelse toestanden. In Nederland zijn zulke toestanden natuurlijk ondenkbaar.

‘[T]he Italian Socialist Party is no different from the English Labour Party. It is revolutionary only in terms of general statements contained in its programme. It runs the permanent risk of becoming an easy prey for adventurers, careerists and ambitious men without politcial capacity or seriousness.
[T]he Socialist Party is exposed – just like the Popular Party, which represents the most backward classes in the Italian population – to all the pressures of the masses. It shifts and alters its colours as the masses shift and alter their colours.’
Antonio Gramsci (1929,1977:337): The Communist Party

Let wel, Gramsci schrijft niet over de Nederlandse PVV, VVD, D66, PvdA en die andere Haagse coterietjes die vandaag de dag politiek de dienst in Nederland lijken uit te maken, maar over Italië en Engeland, begin vorige eeuw.

Ook de politiek filosofe Chatal Mouffe (p.60) constateert dat in veel (Europese) landen ‘centrum-linkse regeringen een belangrijke rol speelden in het proces van deregulering en privatisering dat bijdroeg aan de consolidatie van de neoliberale hegemonie.‘ Dit is volgens haar een van de hoofdoorzaken voor het tenenkrommende geldverslindende gemodder en peperdure, gevaarlijke, geklungel bij de implementering van ‘Het Project Europa’.

‘[I]t is necessary to realize that the current crisis is a civilizational one, not restricted to economic and financial factors but also affecting our very model of development. What is at stake is a new vision which retrieves the positive aspects of social democracy in the field of social rights but goes much further in several crucial areas, integrating economic questions with social, environmental and political ones.’
Chantal Mouffe (2013:61): Agonistics

LEZEN   

Bart Zuidervaart – Trouw 31/10/2014: ‘Hoofdrolspelers haalden hun schouders op. Ontluisterend’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3779758/2014/10/31/Hoofdrolspelers-haalden-hun-schouders-op-Ontluisterend.dhtml

Romana Abels – Trouw 09/10/2014: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3764800/2014/10/09/Bestuurders-publieke-sector-vinden-ministerssalaris-echt-te-weinig.dhtml

Xander van Uffelen – Volkskrant 31 oktober 2014: Woningcorporaties: verwacht niet te veel van wettelijke wijzigingen http://www.volkskrant.nl/economie/woningcorporaties-verwacht-niet-te-veel-van-wettelijke-wijzigingen~a3779372/

Thomas Piketty (2014): Capital in the 21st Century / London – Cambridge, Mass.: Belknap Harvard UP / ISBN: 978-0-674-43000-6 (hbk)
Inmiddels is er een Nederlandse vertaling uit en zijn er een aantal ‘draagbare Piketty’s’ op de markt gebracht. Suggestie: een How to Bluff Your Way Through TP is ongetwijfeld een gat in de markt, voor met Sinterklaas-en-Zwarte-Piet

‘Tot de zon ontploft’. David Graeber en Thomas Piketty in gesprek over kapitaal, schuld en toekomst’ in de Groene Amsterdammer nr. 43; 23 oktober 2014: 18-21; gespreksmoderators: Joseph Confavreux en Jade Lindgaard. Nummers van De Groene zijn in pdf online neer te laden voor 3 of 4 euri

Owen Hatherley: Who will stop them? , een review van Owen Jones (2014): The Establishment and How They Get Away with It / Allen Lane / ISBN: 978 1 84614 719 7 London Review of Books, Vol. 36 No 20 · 23 October 2014 –   http://www.lrb.co.uk/v36/n20/owen-hatherley/who-will-stop-them

Chantal Mouffe (2013): Agonistics: Thinking the World Politically / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-103-9
Over Mouffe, zie o.a. Patrick De Vos (2006):Het politieke denken van Chantal Mouffe   http://www.dewitteraaf.be/artikel/detail/nl/3047

Antonio Gramsci (1929,1977): The Communist Party, staat in de Selections from the Political Writings (1910 – 1920) / 1977; London: Lawrence and Wishart / ISBN: 0 85315 386 8 (pbk); vertaling John Mathews, editor Quintin Hoare

Willem Vermeend: ‘Piketty is een doemdenker’ – interview met Esther Bijlo in Letter & Geest van Trouw 1 november 2014:10-13. Een aardig tussendoortje: lees het tweegesprek Piketty – Graber in De Groene naast dit Trouw-interview met Vermeend.
Luister daarbij naar het lied ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk.    http://www.widih.org/watch-video/2/a52dU5awByI/cornelis-vreeswijk-de-bekommerde-socialist.html

‘We kunnen Thomas Piketty maar beter serieus nemen’
http://nelpuntnl.nl/we-kunnen-thomas-piketty-maar-beter-serieus-nemen/

‘VVD & PvdA bewijzen Thomas Piketty’s gelijk: vermogensongelijkheid is een politiek product’
http://nelpuntnl.nl/vvd-pvda-bevorderen-vermogensongelijkheid-via-hypotheekrente-en-erfrecht/

 

 

inkomensongeijkheid

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,