RSS

Tag Archives: Charlef Brantz voetballer-kolonel

Geschiedschrijven, om beter te kunnen vergeten?

‘ In plaats van vergeten, geef ik de voorkeur aan verwerken. Zeker als het om gewelddadige gebeurtenissen gaat. Om al verwerkend te kunnen “vergeten,” moet je echter iets hebben om te vergeten en dat is op z’n minst een degelijk verhaal – dat onophoudelijk herschreven zal worden, want het perspectief verandert immers doorlopend. Vandaar dat die halve zolen met hun graftakken van onze standbeelden van onze slechterikken, schavuiten, schuinsmarcheerders en schurken af moeten blijven. Als ze dat niet kunnen, kunnen ze wat mij betreft meteen vertrekken. Kortom: handen af van ons schoelje! Hoe kunnen volgende generaties Nederlanders anders leren tot welke schoftenstreken en verdorvenheden hunne voorvaderen in staat waren, hoe laag die wel niet konden zinken? Verdiep je eens in het leven van zo’n pipo wiens beeld je meent omver te moeten trekken, omdat hij ook in zijn eigen tijd niet zou deugen, en laat je vandalisme niet blindelings de vrije teugel. Verleden verwerken, is een onafgebroken psychologisch therapeutisch proces. Dan nog is het maar de vraag of volgende generaties er lering uit trekken in de zin van de ezel en de steen. Wat betreft, is de mens een hardnekkig hardleers dier. Maarre, hoe kom je op dit artikel in Trouw, over Nederlands-Indië in verband met Srebrenica?’

‘Per toeval, omdat een speler in het Srebrica-drama – de kolonel b.d. Charlef Brantz – in 1947 in Nederlands-Indië blijkt te zijn geboren. Op zijn voorkomen afgaande, waarschijnlijk als een gevolg van het Nederlandse kolonialisme in de Oost. Dat wist ik niet, voordat ik zijn Srebrenicadagboeken (2015, ISBN: 978 90 452-0517 5) in handen kreeg. Over Thom Karremans is veel gezegd en geschreven, maar over Charlie Brantz helemaal niet.’

‘ Ik heb het boek ook doorgekeken. Wat vind jij van het boek?’

  • ‘Tja, wat vind ik ervan. Brantz geeft zijn visie en in hoeverre die helemaal klopt, weet ik niet, kan ik ook niet beoordelen, het verhaal komt mij niet ongeloofwaardig of onwaarschijnlijk voor. In de context zoals ik die over Sebrenica op het netvlies heb, zie ik geen ongerijmde buitensporigheden in het verhaal van de kolonel Brantz.  Zo ongeveer zou het best kunnen zijn gegaan, vermoed ik. Misschien heeft Brantz zich hier en daar zelfs nog ingehouden. Wie zal het zeggen.
    Kolonel Karremans zal in zijn boek vast een andere invalshoek hanteren, oud-minister Joris Voorhoeve weer een andere en de NIOD-historicus Blom nog weer een andere. Dan heb ik het nog niet over versies van de Bosniërs en de Serviërs, dus wie es eigentlich gewesen …. wer könne das sagen, oder.
    Nu moet ik meteen bekennen dat ik het boek van Brantz niet minutieus van kaft tot kaft heb doorgeploegd hoor, maar voornamelijk aan de hand van het register op bepaalde onderwerpen en personages heb doorgevlooid.
    Wat me eigenlijk nog het meeste trof, waren de bladzijden aan het eind van hoofdstuk 3 ( bladzijde 128 – 142), over de geheime diensten die daar rondscharrelden en dan met name over de rol van de CIA. Ik vraag me af of de CIA een actief aandeel heeft gehad in het opstoken van het vuurtje in die contreien. Misschien heeft de CIA de zaak zelfs geïncipieerd. Ik acht ze tot alles in staat. Dat zou dan als een misdaad tegen de menselijkheid aan de kaak kunnen worden gesteld, dunkt mij. Dat heb ik niet uit deze passages van Brantz kunnen halen hoor. Misschien dat het NIOD-rapport van Blom daar uitsluitsel over geeft. Dat weet ik niet en ik denk het eerlijk gezegd niet, maar de CIA destabiliseert wel meer regio’s op de planeet, dat lijkt bij die lui een roeping, dus waarom zouden die gasten ook niet hier een vinger in de pap gehad hebben? Maar misschien zit ik er faliekant naast, dat is best mogelijk. Het gesjacher over luchtsteun (zie bijvoorbeeld pagina 145, 154, 158) en het uitblijven ervan, vind ik wel heel opmerkelijk en bijna verdacht. Heeft het Amerikaanse financieel-politiek-militair-complex belang bij een eensgezind, sterk en stabiel Europa? Nota bene, dit is een speculatie van mij kant. Wat viel jou het meeste op aan het boek?’

‘ Ik vind dat mysterieus gewiste fotorolletje (bladzijde186 -188) met naar verluidt compromitterende opnamen, nog steeds erg ongeloofwaardig en uiterst verdacht. Wat me aangenaam trof, was dat deze kolonel zich tevoren behoorlijk heeft ingelezen – doen alle hoge militairen dat voordat ze aan het werk gaan in een Verweggistan? Je mag het hopen. En ook dat er zoveel generaals rondhobbelen in het Nederlandse leger. Mijn hemel, het lijkt op een creatuur met een waterhoofd. Ik tel op bladzijde 15 -16 (“Hoofrolspelers”) al 5 of 6 Nederlandse generaals en ik zag vanuit mijn ooghoeken nog een paar in de rest van de tekst rondstampen.
Het transcript van Brantz van het gesprek tussen Mladic en Karremans (175-178) liegt er ook niet om. Brantz velt op bladzijde 222 en 223 een niet mis te verstaan oordeel over de missie: “ dat de militairen van Dutchbat III niet alles hebben gedaan wat in hun vermogen lag …” en “Het beeld dat Nuhanovic en Suljagic schetsen van de inspanningen van Dutchbat III-militairen, en vooral de topleiding, is niet al te verheffend. Dat beeld wordt door anderen bevestigd.” Geen wonder dat de kolonel Brantz nooit generaal is geworden.’

  • ‘ Dan hadden hunnie daar in Den Haag, meneer Karremans ook moeten bevorderen, en dat zou toch een beetje vreemd kunnen zijn overgekomen, denk je niet? Karremans is naderhand trouwens nog wel kolonel gemaakt, dus qua pensioen heeft de man niks te klagen. En ach, de man heeft zichzelf vast niet voor die taak geselecteerd – vermoed ik althans. Zijn benoeming op die plek getuigt veeleer van verkeerde inschattingen en jammerlijke mistaxaties van hen die beter hadden moeten weten. Een dure proeve van incompetentie op hoog niveau. Gezien de tragische afloop van het avontuur, geloof ik dat Brantz daar grotendeels gelijk in heeft.’

‘ Dat heeft Brantz natuurlijk niet populair gemaakt in de top-brass-echelons. De bevordering van Karremans tot kolonel, wijst op z’n minst op een knagend geweten in sommige gremia, daar in het Haagse. Tja, Nederlandse politici en hun ambities-van-de-te-grote-broek. Of het nou om het uitbundig en ongeremd importeren van royale aantallen exoten gaat, of om het als pelopor (stoottroeper, voorhoedestrijder) bij de redding van onze planeet het voortouw willen nemen, met geforceerde, overambitieuze, irreeële, klimaatdoelstellingen, die te grote broek van ze zakt meestal rap af en dan staan ze met de pantalon slobberend op de enkels. Jammer genoeg representeren ze ons dan ook nog als schertsfiguranten.’

‘ Nou, misschien als demper en domper op megalomane ambities van sommige Haagse kaasstolpers? Want daar gaat de hardleersheid hand in hand met manke ambities en een ongeneeslijke en koortsachtige kippendrift, zo komt het mij althans steeds sterker voor.’

  • ‘Zucht. Als we bezien hoe hunnie de “corona-crisis” momenteel managen, dan heb je aan drie harten om vast te houden, nog niet genoeg.’

‘Wat ik maar wilde zeggen.’

 

 

 

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/onderzoekers-negeerden-dagboek-kolonel-over-srebrenica~bb8172fe/

Hoe Nederland 25 jaar geleden betrokken werd bij de val van Srebrenica | NU.nl  •  Jul 11, 2020

 

 

 

Tags: , , , , ,