RSS

Tag Archives: Ernest Renan

‘Spes patriae’, oftewel: de hope des Vaderlands

 

‘ Wilfred Owen’s gedicht Dulce et decorum est gaat over de gevolgen van een gifgasaanval in de Eerste Wereldoorlog. Of het corona-virus op den duur dezelfde uitwerking heeft als mosterdgas, waarbij de slachtoffers zich letterlijk de longen uit het lijf hoestten, is mij niet bekend. Het lijkt mij geen vredige en zachte dood. In ieder geval is meneer Bosch (31 jaar jong) te jong om de Tweede Wereldoorlog aan den lijve te hebben meegemaakt. Laat staan de eerste. Misschien dat hij voor de aardigheid ooit een tulpenbol geproefd heeft, maar dat weet ik niet. Hij valt vooral over de oorlogsmetafoor geloof ik.’

  • ‘ Gek eigenlijk dat men bij al de herdenkerij in Nederland nooit tulpenbollen als snacks serveert. Zou dat geen gat in de markt wezen? Nederlanders zijn toch van die ondernemende types. Waarom telen ze geen herdenkingstulpenbollen. In verschillende kleuren en met verschillende smaken? Ik ben niet helemáál badinerend hoor, maar ik vind het steeds “minder erg” dat er in onze families nooit, of hooguit mondjesmaat en dan sporadisch vrij zakelijk en beknopt, over de Japanse bezetting, de kampen, de dwangarbeid en de daarmee verbonden gruwelen werd en wordt verteld. Gelukkig mag hier iedereen herdenken wat en hoe hij of zij wil. Dat valt wat mij betreft onder het recht op vrije meningsuiting. In veel landen is dat anders geregeld. Dus geen misverstand met betrekking tot mijn attitude ten aanzien van herdenkingen. Zeker in tijden van naargeestigheid zoals nu, kan herdenken een verzachtende en troostende functie vervullen. Verbindend. Dat is bijvoorbeeld een aspect dat Ernest Renan naar voren haalt: gezamenlijk lijden schept een band. De herdenking ervan ook, neem ik aan. Ook als je dat lijden niet zelf gedaan of ervaren hebt.’

‘ Liefst herdenken, zonder lijden hoor. Laten we hopen dat er een nooit een wereldoorlog komt, waarbij virale pandemiën als wapen ingezet worden. In mijn familie had je een paar stokoude ooms en tantes die altijd herinnerden aan het lijden van de Indonesiërs, de Russen en natuurlijk ook de gewone Duitser en Japanner. Dat kwam vooral, vermoed ik tenminste, omdat ze/we in al die groepen familieleden hadden zitten. En Chinezen en joden natuurlijk, veel j/Joden ook. En Arabieren en last but not least Indonesiërs en Nederlanders, vanzelfsprekend. Ook. Natuurlijk. Van alles eigenlijk. Ook Japanners, ja, die ook. Weet je dat iemand mij afgelopen weekend vertelde Ishiguro’s roman The Remains of the Day als oorlogsroman gelezen en herkend te hebben?’

  • ‘ Ja, dat was zo raar. Ik bedoel twee dingen: die roman – echt Japans, om de oorlog op die manier over het voetlicht te brengen – en ook raar, joodse familie en vrienden die niet eens wisten dat ze geacht werden joods te zijn. Hoe weet je dat nou, als niemand dat ooit aan of tegen je verteld heeft en je er ook nooit “last” van hebt gehad. Eigenlijk best hilarisch ook. “Ben ik joods? Nooit geweten. Is dat erg, kan ik daar last mee krijgen? Neen? Niet meer? Nou, best hoor, voor mijn part, van mij mag het.” Reacties in die trant. What the heck, and who cares!

‘Okay. Ze spraken allen tenminste ook (heel goed) Nederlands en je weet wat de Duitser Herder over taal beweerde. Nou ja, het kan best lastig wezen. Kijk maar naar die vermaledijde identiteits-politiek rond personen met twee (legitieme) paspoorten, die we tegenwoordig regelmatig meemaken.’

  • ‘ Nou, wat de Nederlands spreken betreft, dat lag in mijn familie toch iets genuanceerder hoor. Ietsje ingewikkelder. Maar goed, tijden veranderen. In 2008 verdampten miljarden op de beurs, weet meneer Bosch te vertellen. Dat gebeurde in 1928/29 ook en vandaag de dag verdampen er nog veel meer miljarden, maar dat grijpt overal en nergens plaats, er is geen vaste locus meer aan te wijzen en niemand is verantwoordelijk. Op een dag worden we wakker en dan blijkt ons pensioen afgeschaft. Zo maar. En er is niets meer aan te doen. Dan had je maar rijk moeten wezen, zoals een meneer Bezos of Zuckerberg, en niet te vergeten de oliesjeiks. Als je zó onmetelijk rijk bent als een oliesjeik, doet niemand je iets. Dan mag je journalisten die jou onwelgevallige stukken schrijven in stukken zagen (voor de goede orde: dit zijn verschillende stukken hè), en ze rollen nog de rode loper voor je uit ook. Dat zijn pas tijden. Toch?’

‘ In ieder geval waren dat tijden met toekomstbestendig en duurzaam onderwijs, en dat is niet meer. Ja, wat lach je nou? Zo hoor je dat vandaag de dag gezegd te hebben, altijd met: toekomstbestendig en duurzaam en niet-klimaatontkennend. Dat laatste om de graad van imbeciliteit van het lingo goed te laten uitkomen O ja, ik was eco en groen nog vergeten.’

  • ‘ Groen, ja. Onze groene jeugd en ons bedonderde onderwijs. Laat varen alle spes / speranza, gij, die dit aardse tranendal betreedt. Lascate ogni speranza.’

‘ O ja, toen waren onze universiteiten nog echte alma maters. En toch die omineuze waarschuwing.’

  • ‘Een terechte waarschuwing, want toen werden er nog echte academische examens afgenomen.’

 

 
Leave a comment

Posted by on mei 5, 2020 in Uncategorized

 

Tags: , , , , , , ,

Gele hesjes: vóór normaal en tégen neo-liberaal


                                         

‘De Franse gele hesjes dragers protesteren tegen de steeds wurgender gevolgen van de staatsgodsdienst die neoliberalisme heet. Is dat nou zo moeilijk te melden? “Onze” mainstream media krijgen het maar niet hun strot.
Bizar! Politici die het volk heten te vertegenwoordigen, maar die het volk, het land, met uitgestreken smoelen uitleveren en verkwanselen aan banken, aan de haute finance, en de multinationals. Macron als zetbaas van de Rothschilds, Mark Rutte bedient Unilever en Shell, de EU is vooral een project van Goldman Sachs, enzovoorts. Kijk naar Trump in Amerika. Die doet het openlijk: Trump and family first! Deals met Rusland, dat ervoor zorgt dat Trump de verkeizingen wint. What seems to be the problem? Nietwaar? Het ergste is nog dat we het fatalistisch aanvaarden en naar de stembus blijven sjokken.

Trouwens, Trump maakt het wel héél bont hoor. Hier, op Sputnik van de Russen: Amerikaanse toestellen tanken per ongeluk Saudi bommenwerpers bij, zodat ze Jemen kunnen blijven bombarderen. Per abuis, ja, ja. Niet moeilijk te raden wat voor deals daarover zijn gesloten. De Amerikaanse belastingbetaler weet van niks en over de moord op Khashoggi wordt nooit meer gerept. Als Sputnik tenminste de waarheid vertelt, natuurlijk.’

– ‘Krankzinnig toch? In Marrakesch tekent een aantal simpelaars een VN-Compact over vluchtelingenstromen en tegelijkertijd worden die vluchtelingen gemaakt door bombardementen. Amerikanen en Saudi werken daarbij eendrachtig samen en geen van die beide landen ratificeert het VN-Migratie-Compact. Kun jij er nog sjokolaa van bakken?
Misschien snappen de journalisten niet wat er aan de hand is of misschien durven ze het niet op te schrijven, misschien is het een mengeling van beide. Ze moeten tenslotte ook aan hun toekomst denken, en – vergeet dat niet – deze generatie journailleurs is intussen net zo goed het product van decennia lang geërodeerd en verloederd onderwijs. Zo’n foto als op de Volkskrantsite van vandaag, 10.12.2018, kun je duiden als een verholen protest van het journaille. Die politieagenten die gele hesjes dragen, omdatdie bij hun tenue horen.’

‘Precies als wat mevrouw Helga Zepp-Larouche van het Schiller Instituut zegt: Macron kan niet meer op de Franse politie rekenen en ook niet op het Franse leger, om het protest de kop in te drukken. Politie en leger voelen de wurggreep van het neoliberalisme namelijk net zo duidelijk aan den lijve en ook zij zijn ingeplugd op de sociale media.’

– ‘Ironisch, vind je niet? Politici als Macron die door hetvolk zijn gekozen, maar datzelfde volk met minachting behandelen, krijgen nu een koekje van eigen deeg: Macron kan de politie en het leger niet langer vertrouwen. Het is hilarisch en naargeestig tegelijk.’

‘De voorbeelden van die grondeloos diepe minachting van denomenklatoera voor ons, het klootjesvolk, liggen voor het oprapen. Wat denk jevan die soap rond de ondertekening van het Marrakesh-Pact? Gewoon, doodleuk, buiten ons om, en eigenlijk hadden de Haagse labbekakken het stiekem willen doen. Verder, recent, in Nederland, het vermoorden van de mogelijkheid om referenda te instigeren en het volk op te voeden met het instrument van referenda. Nota bene door D66, die daarmee de beide middelvingers naar zijn kiezers opsteekt.’

– ‘En wat te denken van het ringeloren van brave burgers door de juristen van het OM, waarover  Derk Stokmans & Mark Lievisse Adriaanse in de  NRC schrijven? Die officieren van justitie zouden op staande voet gedemoteerd moeten worden! Hup, ga maar bladeren verstuiven in het plantsoen! De hufters blijven echter gewoon zitten, ze zijn onaantastbaar. Wat denk je dat dat doet met een burger die zo’n bejegening over zich heen krijgt of getuige is van een dergelijke behandeling van haar buurman of vriend of familielid? En dit zijn nog maar de meest recente voorbeelden van hufterigheid van de kant van de politiek-bestuurlijke nomenklatoera.’

‘Het zijn wel voorbeelden van grote hufterigheid, vind je niet?’

– ‘Zeker. Maar de kleinere, dagelijkse, hufterigheden zijn bij elkaar net zo rancune-bevorderend. Zoals de OV-monopolist NS je als “klant”afperst en bejegent, en de woningbouwcorporatiemanagers dat doen met jou alshuurder, of met je familie en ouders. Daarbij komen het circus van jaar op jaar shoppen om de voordeligste Zorgverzekering, de voordeligste energie leverancier,  en wat al niet, terwijl je intussen donders goed weet dat het gewoon ordinaire kartels zijn, die je nep-keuzen voorschotelen vanwege de al even nepperige marktwerking. Het gaat om leuke schnabbels, postjes voor politieke clientèle, onder het motto: die appelen vaart, appelen eet.  Die werken meestal juist frustrerend, vanwege hun onbenul en incompetentie. Op de juiste toonhoogte ronken of snateren. Dat kunnen ze.’

‘Breek me de snavel niet open. Ons onderwijs! Lieve hemel,dat krijg je in drie generaties nog niet hersteld. En maar ronken, neuzelen enwauwelen. Avishai Margalit beschrijft in de Fatsoenlijke samenleving hoe het zou moeten. Me dunkt dat we de grens tussen fatsoen en onfatsoen van de overheid al vele malen zijn gepasseerd.’

– ‘En dan stomverbaasd en diep verongelijkt zijn als het volk het niet pikt. En de mainstream media – op een enkele journalist na, die voor de show ergens achteraf een kritisch stukje mag schrijven – huilen met de wolven mee.’

‘Dat zelfde volk blijft toch steeds opnieuw stemmen. Je weet dat José Saramago moest emigreren, vanwege bedreiging van de kant van het Portugese establishment, de nomenklatoera. Toen hij schreef over een volk van blancostemmers. Michel Houellebecq was vanwege zijn boek Soumission hetzelfde lot beschoren. Die week uit naar Ierland.’

                   

* * * 

       

De gele vesten in Frankrijk , wie zijn zij? > Gilets Jaunes: Who are theFrench ‘yellow jacket’ protesters? – BBC Newsnight   Published on Dec 3, 2018

“It’s Not A Demonstration, It’s An Uprising”  /  Published on Dec 1, 2018

The Shocking Truth About Emmanuel Macron – What You Need To Know!
PressFor Truth   –   Published on Jul  6, 2017

Hoe Macron ons werd opgedrongen >  Comment Macron nous a été imposé!  NOP     Published on May 1, 2017       

imitatie van Macron door Dahan > Gérald Dahan imite Emmanuel Macron –  Gérald Dahan    Published on Nov 24, 2018

80%  steunt de gele hesjes. Leven wij in een democratie? >  Michel Midi: 80% soutiennent les gilets jaunes. Vivons-nous en démocratie?  Investig’ Action- Michel Collon       Published on Dec 6, 2018    

Les Pinçon-Charlot analysent le cas Emmanuel Macron  /   PolitisFr  –  Published on Apr 19, 2017

   

Ernest Renan (2013/1882): Wat is een natie? / Amsterdam: Elsevier / ISBN: 978 90 352 5107 6 /vertaald uit het Frans door Coos Huijsen en Geerten Waling / de Elsevier uitgave is tweetalig: Frans – Nederlands 

          

              

            

 
Leave a comment

Posted by on december 10, 2018 in Uncategorized

 

Tags: , , , ,