RSS

Tag Archives: Jerry Mager

Professor Pierre Capel, brengt het naturel. Over virussen, filteren, framen en vliegen

 

 

‘ Waarom zitten er in de meeste verpleeginstellingen en zorgtehuizen geen of bijna geen deugdelijke luchtfilters (die bijvoorbeeld corona-virussen kunnen afvangen) en in vliegtuigen hoogstwaarschijnlijk wel?’

  • ‘ Omdat de bewoners van zorginstellingen en verpleegtehuizen er niet (langer) toe doen, maar degenen die vaak en regelmatig het vliegtuig pakken wel. En omdat je bij langdurig en vaak inademen van corona-aerosolen een vervelende “griep” kunt oplopen. Mensen met een versleten immuunsysteem plus onderliggende, bijkomende, kwalen, zijn dan bovendien eerder de Sjaak. In het geval van corona zijn dat vooral oudere mannen.  Zij zijn de expendables, misschien dat ze zelfs als deplorables worden gezien. Zij kosten alleen geld en genereren geen economische toegevoegde waarde. Het enige waartoe zij nog kunnen dienen is als statistische entiteit, ten behoeve van politici.
    De vlieg-tuig business daarentegen sterft van de lobbyisten, terwijl onze ouden van dagen door niemand worden vertegenwoordigd, die zijn aan de wolven overgeleverd. Ruben Oppenheimer beeldt dat in de NRC van za. 4 juli treffend uit. Net als het verplegend en verzorgend personeel, die fungeren als nevenschade, collateral damage. Misschien kun je dat jammer vinden, maar zo werkt een neoliberale maatschappij nou eenmaal. Oude mensen gaan dood aan of met corona en vooral voor de statistieken. Voor het verplegend personeel klapt de politieke nomenklatoera desnoods twee keer per dag obligaat in de handen. Dat kost tenslotte helemaal niks. Luchtfilters en beschermende kleding van hoogwaardige kwaliteit kosten geld, en effectieve protocollen veronderstellen een professionele leiding en een intelligent management met hart voor de zaak, dat doortastend en slagvaardig optreedt.

‘ Juist. Het is niet toevallig dat de vliegtuigboeren met miljarden worden gespekt, al het vrome geprevel en brave geneuzel over het milieu en klimaat ten spijt.
Pierre Capel en Maurice de Hond hebben beiden de leeftijd waarop ze zelf tegen een corona-griep zouden kunnen oplopen, en op een ITC belanden. Voor hen is deze soap goed invoelbaar. Nota bene, daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de kabinetsaanpak van de corona-covid19-soap, want die zou brisante zaken aan het licht kunnen brengen. Bijvoorbeeld dat de RIVM-statistieken helemaal niet zo zuiver, schoon en betrouwbaar zijn en dat lang niet alle officeel opgevoerde corona-doden, ook aan corona zijn overleden. Dat zou volksverlakkerij genoemd kunnen worden, op z’n minst misleiding. Waarom wordt dat gedaan, welk doel dient de bangmakerij? Waar moet onze aandacht van worden afgeleid?
Wij, dus de Tweede Kamer, hebben in plaats van een parlementaire enquête naar de (proportionaliteit en wettigheid van de) corona-maatregelen, een kluif toegestopt gekregen in de vorm van een enquête naar de gang van zaken bij de toeslagen-soap. Dat is eigenlijk een “onderzoek” naar institutioneel racisme in Nederland. Dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk, want het blijft abstract en de onderliggende kwalen (met name de neoliberale ideologie) komen niet aan de orde, maar we hebben een parlementaire enquête, dus we moeten niet verder zeuren, vinden ze in Den Haag.’

‘ Nou, neen, niet alléén, maar Pierre Capel zet alle info die we inmiddels over corna-covid19 bij elkaar hebben gesprokkeld, uiterst aanschouwelijk, systematisch en glashelder op een rij. Hij verschaft er tevens een sociaal-maatschappelijke context bij. Die context kunnen wij er althans moeiteloos bij denken en de ideologische bedding zeker, want daar hebben we iedere dag mee te maken. Gabriël Van den Brink legt nogeens vers van de pers uit hoe dat zit. Het moet voor de studenten van Capel een plezier zijn geweest om van zo’n docent college te krijgen.’

  • ‘ Pierre Capel is zelf een product van ouderwets en degelijk onderwijs, dus van voor de ellende die begon met de invoering van de Mammoetwet in 1968, en de funeste tweefasen structuur. Net als de ingenieur Theo Wolters, hoewel die toch een ietsje jonger is dan Pierre Capel. De volle omvang van de gevolgen van de sloop van ons onderwijs treedt intussen steeds schrijnender aan het licht. Het schuift onweerstaanbaar als een gletsjer de maatschappij in, schreef Henk Hofland En zo is het. Helaas pindakaas, want  eenmaal “genoten” onderwijs, kun je niet overdoen. Dan is de teerling geworpen (les jeux sont faits), behalve bij Sartre, maar die schreef fictie, en romans lezen, daar doen ze op moderne scholen haast niet meer aan.’

‘ Vreemd, terwijl we zelfs een casino-pensioen gaan krijgen – zoals dat past bij casino-kapitalisme – en de politici dus wel degelijk: les jeux sont faits  staan te roepen. Oké. De meeste politici weten veelal zelf niet wat ze roepen, dus wat maakt het ook uit. Dus ouderwets onderwijs gehad, zeker, net als Maurice de Hond, die is ook 73 jaar. Je ziet dat zulke personen zich buiten hun directe discipline kunnen begeven, zoals het hoort wanneer je niet zwakbegaafd bent, goed basisonderwijs hebt genoten en daarna degelijk academisch hebt kunnen doorleren. Pierre Capel zegt bijvoorbeeld heel erg interessante dingen over zaken (zoals de corrective emotional experience – CEE, en de epi genetica) die ik niet direct met de psychiatrie en psychotherapie in verband zou hebben gebracht. Capel zegt dat welswaar niet zo, hij maakt een wegwuifopmerking over de psychiatrie (is niet zijn vakgebied) maar ik kan het er wel degelijk uit halen – denk ik tenminste. In ieder geval ga ik zijn boek lezen. Ik vermoed dat Capel de ideeën van Dick Swaab overtreft en op zijn minst origineel aanvult.’

  • ‘Vergeet niet dat jij – en ik – nieuwe informatie in een context kunnen plaatsen, die wij voorhanden hebben. Met al die ballast zijn wij door ons ouderwetse onderwijs opgezadeld. Zeg, heb je het boek van Nico Frijda niet ook nog ergens liggen? Oef, dat wordt ploegen, of heb jij alles nog paraat? De presentatie van de informatie is net zo belangrijk. Pierre Capel verstrekt de (compacte) informatie op een neutrale manier: naturel, zonder personen of instituties expliciet aan te vallen, hoewel hij het wel over starre opstellingen, waarzeggers en pausen heeft, die de waarheid in pacht houden. Maurice de Hond mengt er veel emotie doorheen en gaat er vaak fel polemisch in. Capel houdt bijvoorbeeld zijn schoenen aan.’

‘ Die emotie van De Hond is aan de ene kant gefundenes Fressen voor de altijd op een rel beluste media – en veel kijkers, maar op den duur breekt hem dat op, want de nomenklatoera lust het absoluut niet wanneer ze openlijk aan de kaak worden gesteld. De Hond kan bovendien extreem goed met statistieken overweg, dus hij laat zich geen knollen voor citroenen in de maag splitsen, en met de (presentatie van) cijfers goochelde het RIVM al naar gelang het het kabinet beliefde, had ik de indruk. Daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de aanpak van de corona-soap door dit kabinet. De corona-soap diende en dient vooral om angst te stichten en de aandacht af te leiden van andere regeringsoperaties, zoals het verkwanselen van onze pensioen- en AOW-fondsen aan Angela Merkel, die daar leuke-dingen-voor-Angela mee gaat doen.’

  • ‘ Daar kun je donder op zeggen. Kijk eens, ik zag deze tekst op de site van Reuters: het enige waar het volk aan denkt, is brood en spelen, c.q.: de kapper, terrasjes en vliegvakanties. The biggest steps, de grootste stappen …. , enfin, het is niet anders, treurnis alom. Goed, dat is altijd zo geweest: panem et circenses. Was dat niet Tiberius Tacitus? Whatever. Nu de virussen en de filters. De vette subsidies die diverse regeringen aan de vliegboeren verstrekken, de KLM staat er niet alleen in, hebben daar direct mee te maken: mensen-die-ertoe-doen (althans, die dat op z’n minst van zichzelf denken) behoren tot de populatie die het meest en het vaakste vliegt. Dus inclusief de klasse van beroepspolitici. Als frame dient de economie, die niet zonder mobiliteit kan, hetgeen tot op zekere hoogte aannemelijk is, vind ook ik. Maar tja, waar leg je de grenzen, nietwaar.’

‘ Precies, zo denk ik er ook over. De routine-mantra luidt: dat zijn politieke keuzes. Helaas, helaas, helaas. Laten we dit op de site zetten, met twee printscreens uit het gesprek tussen Pierre Capel en Ramon Bril en dan puzzelen de jongelui zelf maar verder. Ze kunnen er opstellen over schrijven en ons die toesturen.’

  • ‘ Heb je dat gesprek tussen Capel en Bril trouwens neergeladen? We zullen het vast nog enkele keren bekijken, want het zit tjokvol informatie die je niet in een keer kunt behappen. Ik ga het in ieder geval aan mijn pupillen in stukjes voeren met af en toe een uitstapje aan de hand van hetgeen Pierre Capel vertelt en laat zien.’

‘ Goed idee om Pierre Capel neer te laden, want grote kans dat het gesprek over een tijdje niet meer op internet is te vinden. Het gaat over zo veel meer dan over de huidige corona-soap. Dat geldt ook voor die uitzending met Theo Wolters over de groene griezels van de klimaathysterie en Gabriël van de Brink over het neoliberalisme.’

  • ‘ Een opmerking nog naar aanleiding van het boek van Van den Brink. [Neo]liberalisme impliceert volgens Van den Brink (zie citaat hieronder aan het eind) misschien geen aanwijsbare verandering in het liberale gedachtengoed, maar het dwingend opleggen van liberale waarden aan een samenleving is evenmin onbesmet liberaal te noemen. Ik beschouw dat als een aspect, een ideologisch onderdeel, van het neoliberalisme, dat wordt gekenmerkt door de dominantie van verdienmodellen, businessmodels.’


 

 

 

Het vaccin, een utopie: Pierre Capel en Ramon Bril  • Café Weltschmerz  vrijdag 3 juli, 2020

Let op!! Nederland wordt één groot industrieel energiepark: gesprek Marcel Crok en Theo Wolters •  Café Weltschmerz  2 juli 2020

Gabriel van den Brink over zijn nieuwe boek ‘Ruw ontwaken uit de neoliberale droom’ *  21 Februari 2020

 

Q&A sessie @mauricedehond over Aerosolen, deltaplan ventilatie, Brazilie, USA & RIVM   • Streamed live on Jul 4, 2020

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Zwart-wit en blackout

 

‘ Wat, indien Berend Vonk de politieagenten zwart had getekend? Dan kun je de rest van de cartoon onveranderd laten en kan de lezer-duider er helemaal het hare van maken. We kunnen (nog) geen gedachten lezen. Dus iedereen kan naar hartelust haar gang gaan. Iemand kan bijvoorbeeld compleet, diametraal, het tegenovergestelde denken, dan wat ze zegt, beweert – of schrijft. Die indruk kreeg ik trouwens bij veel van de teksten die afgelopen week over racisme in de mainstream media werden afgedrukt. De geijkte verzameling van min of meer “bekende opiniemakers” uit het al even bekende circuit, verdrong zich al ellebogend en over elkaar heen buitelend om een plekje in een prestigieuze krant of praatprogramma om liefst met schriftelijke bewijzen, zwart op wit, met klem en nadruk te bezweren dat je hen absoluut niet van racisme kon en mocht verdenken, laat staan betichten. Vrij moeizaam, gekunsteld, aftands en bijna zonder uitzondering uiterst vermoeiend, vond ik.’

  • ‘ Okay, okay, maar ik vind het terecht dat erover werd en wordt geschreven, hoewel ik een aantal scribenten miste die ik gaarne had zien deelnemen aan, tja, hoe moet je dit noemen? Een publiek debat, een gedachtenwisseling, een getuigenissenfestival, een proeve van tomeloze egotripperitis? Okay, maar er moet wel iéts van en over gezegd kunnen worden. Vind ik tenminste. Desnoods dan maar een hele hoop bazelbagger en beuzelbrandhout, waar hier en daar een pareltje tussendoor flonkert.
    Vergeet ook niet dat deze racisme-hype diende om de aandacht af te leiden van de rampzalige verwaarlozing van ontsmettingsprotocollen en -routines en het negeren van het belang van deugdelijke ventilatievoorzieningen en -protocollen in zorgtehuizen en verpleegoorden in verband met Covid-aerosolen. Als je het over een groep wil hebben die werkelijk schrijnend en abject gediscrimineerd wordt, dan zijn het toch zeker onze senioren en bejaarden, alsook de zorgprofessionals en het verplegend personeel. Nu staat de stikstof alweer te dringen als opvolger om de media-aandacht, en intussen wordt de vliegtuigindustrie vrolijk opgeschaald. Dus, waar maken we ons druk over?

    Mmmm, ja, interessant, zwarte agenten in de Vonk-cartoon. Misschien dat je het jongetje blank kunt maken en meisje zwart. Of is dat weer té geforceerd geëmancipeerd? Ik bedoel: een neger met een blank trophy wife of trophy woman is nog steeds een stereotypische icoon. Een roze blanke man met een negerin, mwah, kweenie of dat al kan hoor. Ja, in werkelijkheid wel natuurlijk, maar in een cartoon, in deze periode ….. kweenie hoor. Bij kinderen kan zo’n verwisseling misschien nog door de beugel. Bij kinderen moet naargeestige, nefaste en improductieve discriminatie nog worden bijgebracht. Echter, de agenten zwart maken zou een interessant experiment zijn, ja. Zeker in combinatie met de getekende gedachten in de ballon van deze cartoon. Fascinerend, met name die stressdruppels die Vonk tekent.’

‘ De stressdruppels zijn in deze blanke cartoon net zo functioneel als ze in een zwarte (met zwarte politieagenten) zouden zijn. De achter- en onderliggende oorzaken, gedachten, de stressoren, wat zou daar je in de respectieve cartoons, voor kunnen bedenken? Leuk om daar over te speculeren en filosoferen.
Bij de cartoon van Hajo de Reijger op de NRC-site had ik “Blackout” bedacht. Extreem en langdurig zwart-wit denken, vooral in een onfrisse en onzindelijke modus, kan – nota bene: kán – tot een blackout leiden, een fatale blackout. Een cognitieve kortsluiting, zeg maar.’

  • ‘ Blackout of black out? Bij black out kun je ook aan kick out zwarte Piet denken. In de variant van dat je negers en donkergekleurde medemensen een tros bananen toestopt en zegt: “Hieróóó, hier heb je je boterhammetjes en nu wegwezen (black out), terug naar de jungle.” Trouwens, is het bord in de Hajocartoon blanco of zwarto? Ja, ja, dat benne leuke dingen voor de mensen en het schrijven maakt groot verschil. Zeg, wat denk jij: zijn er meer negers analfabeet of blanken?’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Vast voedsel

 

Jos Collignon, Volkskrant-site 9 mei 2020      https://images2.persgroep.net/rcs/f80TZeWiCcxJ7UreB2iv54wIFXs/diocontent/170411741/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8

‘ De Brabantse zakenman Praagman is niet gespeend van politieke ambities. Vandaar dat Ybeltje Kooten Merel als boegbeeld voor de toekomstgerichte nieuwe politieke partij van Henk Krol figureert. Serieuze rondborstigheid. Dat is het verband?’

  • ‘Met maar twee spenen is het woekeren met je talenten geblazen. De zeug van Collignon heeft er veel meer.’

‘ Ja, maar dat is nu eenmaal de natuur. Daar doe je niets tegen. Een vrouw heeft er meestal maar twee. Bij een zeug ligt dat anders. Dus de associatie was hier: spenen, of tieten?’

  • ‘ Ja, en de Brabantse varkenshouderij. Brabant kent veel varkenshouderijen, want varkens zijn politieke dieren. Lees George Orwell er maar op na. Veel varkens maken de spoeling dun, en dus moeten politieke partijen zich als verdienmodel profileren en onderscheiden. Zeker als je in of vanuit Brabant politiek actief bent of wil worden. Borstbeeld en buste betekenen hetzelfde, en een zichtbaar borstbeeld helpt. Kom aan onze borst, vooruit, we zullen je aan onze boezem koesteren. Maar nergens aankomen natuurlijk. Ze zijn alleen voor de etalage.’

‘ Nou ja helpen, eerder be-helpen, want maar twee spenen hebben is toch behelpen hoor. Daarentegen is Brabant, met die grote varkensdichtheid, zeker een gunstige biotoop voor huidige politieke ambities, aspiraties en praktijken.’

  • ‘ Twee tepels, dat lijkt weinig. Kan zijn, maar ik geef je op een briefje dat iedere zeug een gat in de lucht springt bij elke big die de melktandjes verliest en op vast voedsel overgaat. Zoals in de cartoon van Collignon. Je zult maar de godganse dag belebberd en besabbeld worden. Da’s toch geen leven? De big met Forum op de slab heeft duidelijk de melktandjes verwisseld voor een volwassen spijkergebit en is bijt- en hap-klaar. Die gaat op vast voedsel over. Als de boer te lang wacht, dan vreet het de broertjes en zusjes op. Dat doen varkens namelijk. Vooral als ze met z’n velen in een hok zitten. De cartoon van Ruben Oppenheimer in de NRC van vandaag (12.05.2020) geeft een actueel beeld van het elkaar aan de trog wegvechten en verdringen bij de politieke kongsi’s, clubjes en koterietjes. Ze maken er openlijk reclame voor. Anything goes.’

‘ Echte politieke dieren, geen twijfel over mogelijk. Deze associatieve, woordspelige, gedachtensprongen worden getriggerd door het lezen van wat Joseph Vogl schrijft over ons financiële regime? In verband met de bescheiden rel over de Duitse rechters die de Euro-bankiers-en-collaborerende-politici tot de orde roepen?’

  • ‘ Vooral ja, want tussen die rechters en politieke bankiers is het een steekspel met woorden en termen. Het gaat om performatieve prerogatieven. Letterlijk om de vraag wiens woord er wet is. Wat jij een bescheiden rel noemt, kan grote gevolgen voor de bevolkingen hebben, want performatieve taaldaden kunnen nogal wat teweegbrengen zoals je weet. Als de beroepspolitici verzaken en het algemeen belang te zeer uit het oog verliezen, dan nemen nog steeds rechters de teugels en het roer over. Dat zien we overal – gelukkig – gebeuren. Althans in “democratieën”; dat fenomeen onderscheidt democratie nog enigszins van de chaos, althans nominaal. Een verenigd Europa achten wij in het algemeen belang en veel te belangrijk om door beunhazende politieke kneuzen of verknipte egotrippers te laten versjteren.
    In dit geval wil het politiek-financiële complex meer “geld produceren” om Oost-Europese politici te kopen, zodat die hun respectieve bevolkingen willig en rijp maken voor toetreding tot wat “het project Europa” genoemd wordt. Hup luitjes! Laten we maar lid worden van de club, dan kunnen we ook aan die tiet sabbelen, want in de EU betalen de Noordelijke landen onze rekeningen. Vooral de rekeningen van onze autochtone parasieten. Dat noemen die gekke Henkies solidariteit. Uit naam van de Verlichting-met-Waardengemeenschap-en-de-restreutel, dus win-win: de politici krijgen een uitbreiding van hun snoepwinkel-en-speeltuin-banencarrousel en wij in het Zuiden kunnen het nog relaxter aan doen dan we toch al gewend waren. Je begrijpt dat dit natuurlijk fictie is hè. Zo werkt het in het echte leven natuurlijk niet. Ik schets nu een parodie.‘

‘ Dat laatste had ik al begrepen. Joseph Vogl is literatuurwetenschapper, dus veel breder en beter toegerust qua kennis, voorstellingsvermogen en visie dan de doorsnee politicus-bankier-scharrelaar. Het gaat immers nog bijna uitsluitend om taalspelen, van werkelijk economisch-politiek beleid is al lang geen sprake meer. Die Duitse rechters laten zich hoogstwaarschijnlijk bijstaan door personen die zeer taalvaardig en uitermate semantisch competent zijn, want het gaat in de betreffende wereld al lang niet meer om wat de meesten van ons nog geld plegen te noemen. Terwijl er inmiddels zo veel geld overal tegen allerlei plinten klotst dat die betekenis van geld al geruime tijd geleden heeft opgehouden te bestaan. Als je bijvoorbeeld leest dat ene meneer Elon Musk al zijn aardse bezittingen verkoopt, omdat hij eigenlijk op Mars woont, is dat voor de meesten van ons gewoon baarlijke onzin, bullocks, maar voor zo’n  meneer Tesla betekent het dat hij nooit met de Belastingdienst te maken heeft, hoewel hij de meeste Belastingdiensten drie keer kan kopen. Hetzelfde geldt voor lieden als Bezos, Zuckerberg, Bill Gates en nog een legertje van zulke pipo’s en jojo’s, dat steeds in aantal toeneemt.’

  • ‘ Opmerkelijk, dat een literatuurwetenschapper vermoedelijk tot de weinigen gerekend kan worden die aan de grootgeld-goochelaars nog enigszins kan uitleggen waar ze mee bezig zijn. We zitten feestelijk opgescheeppt met een rampzalige mengelmoes van veel te veel “geld” (fake money) en zo mogelijk nog grotere hoeveel heden politiek onbenul. Laten we ons er maar vrolijk om maken. Nog enkele flinke pandemieën en we zijn weer met een stuk minder op deze planeet. Die kant gaat het onherroepelijk op, want we rauzen gewoon door alsof er niets is gebeurd. Uiteindelijk zullen de sterkste verhalen hoogstwaarschijnlijk de langste adem hebben.’

‘ Dat is nog zo’n oermenselijk trekje: in tijden van catastrofes organiseren we onmiddellijk de grootste slemp- en vreetpartijen. Nou ja, in Brabant en de verdere zuidelijke contreien is de caranaval-gen endemisch. Dat is niet voor niks. Het verhaal van La Grande Bouffe is niet zo maar toevallig een Italiaans-Franse productie. Maar of  wij, of jij en ik, daar nou aan moeten willen meebetalen, dat is toch nog een vraag van een andere orde hoor.’

  • ‘ Oké, en wie gaat dat varkentje wassen?

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,