RSS

Tag Archives: referenda

Boerenverstand of boerenslimheid?

 

‘ Is de CDA’er en ex-varkensboer Jaco Geurts gezegend met een boerenverstand, of beschikt hij over een flinke dosis boerenslimheid? ‘

–  ‘ Mwah, meneer Geurts is op tijd uit de varkenshouderij gestapt. Hij begreep dat er als Kamerlid op den duur meer te verdienen valt dan als varkensboer. Wie het dichtste bij het vuur zit, warmt zich het beste. Het inkomen van een Nederlands Kamerlid is bovenmodaal en goudgerand en je hoeft er geen mest voor te kruien – althans niet letterlijk. Dus ik zou zeggen: die career switch getuigt van gezond verstand. De varkenshouderij wordt gesaneerd, net als met de hele agrarische sector gebeurt, want “men” wil windmolens, warmtepompen, zonneakkers en huizen bouwen voor de import-exoten en de vastgoedmarkt.
Daarentegen: om je tegenwoordig in de (Haagse) politiek en onder de Haagse kaasstolp te kunnen handhaven, moet je over een dosis boerenslimheid beschikken. Dat kunnen we regelmatig zien en horen aan de hand van de video’s over Kameroptredens van de pipo’s en bimbo’s. Of het boerenverstand van meneer Geurts naar slimheid atrofieert (morfen, klinkt wat vriendelijker) nu hij in de Tweede Kamer zit, is de vraag. Dat weet ik niet. Varkens zijn trouwens intelligente beesten, dus met varkens verkeren is niet per se nadelig. Misschien voor de varkens. Hoezo deze vraag?’

‘ Nou, Geurts trekt de meetresultaten van het RIVM in twijfel, want hij beschikt over alternatieve cijfers van het Mesdagfonds. Het RIVM beweert dat de landbouw verantwoordelijk was voor 46 procent van de stikstofuitstoot bij natuurgebieden, maar volgens metingen van het Mesdagfonds was dat  ‘slechts’ 25 procent. Let wel: het gaat louter om de meetcijfers en niet over het nut en de noodzaak van de metingen en de respectieve cijfers. Dat is weer een andere, bizarre, discussie.’

–  ‘ Nou? Het RIVM kan er naast zitten, net als het Mesdagfonds. Dat hangt ervan af hoe valide en betrouwbaar de respectieve cijfers zijn en dus hoe deskundig de metingen verricht zijn. Door wie de organisaties worden betaald, is eigenlijk niet aan de orde. Je kunt de metingen toch simpelweg overdoen, herhalen? De columnist Donkers stelt het hebben van twijfels en het stellen van kritische vragen, gelijk aan verdachtmaking. Hoezo? We leven toch niet in China?’

‘ Ho ho! Jij lijkt ervan uit te gaan dat “onze” overheid betrouwbaarder zou zijn dan de chinese? Mij zegt het predikaat of stempel Rijksoverheid, echt niet zo veel meer als het mijn ouders en grootouders deed. Mijn grootouders geloofden nog heilig in een onfeilbare overheid en mijn ouders in een onkreukbare. Maar dat was óóit.’

–  ‘ Ik moest via dat boerenverstand denken aan een stuk van Olaf Tempelman in deze Volkskrant. Tempelman beweert over de chinese leiders : “…. in landen met een vrije pers werden de Chinese leiders tussen Mao en Xi geprezen om hun boerenverstand. Wie dat bezit, voelt aan zijn water dat transparantie niet ontstaat door repressie, maar door openheid. Niet bij Xi: die begon in 2013 met een meedogenloze anticorruptiecampagne. De hoeveelheid zwijgende mensen nam daardoor even exponentieel toe als de hoeveelheid verborgen activiteiten in duistere hoeken – corruptie is daarvoor een ander woord.”
Nou moet ik je bekennen dat ik die “vrije pers” al een moeilijke vind hoor, want waar ter wereld bestaat er vandaag de dag een werkelijk-vrije-pers? Heeft er ooit een vrije pers bestaan, of moeten we liever spreken van gradaties: meer of minder vrij? En dan nog. Mag en kan Olaf Tempelman over alles schrijven wat hij wil, zoals hij wil? Wie bezit de media, wie zijn eigenaar van de meeste kranten, enzovoorts. Dus wat zijn de loftuitingen van de Westerse pers aan het adres van chinese (of andere exotische) leiders eigenlijk waard?
Hoe het zij: chinese bobo’s met boerenverstand waren dus oké. Volgens Olaf Tempelman althans.’

‘ Je kunt je afvragen of chinese leiders met een boerenverstand (zijn niet bijna alle chinezen van boeren-komaf? De meeste mandarijnen zijn immers door Mao en zijn gardisten geneutraliseerd) goed waren voor de chinezen, of vooral voordelig voor het ”vrije Westen” dat er in zijn vrije pers onbevangen, objectief, ‘waardenvrij’ (?) en onbevooroordeeld over berichtte?
Maar goed, stel dat het bericht over het corona-virus in China meteen viraal gegaan was. Wat zou er dan zijn gebeurd? Hoe zouden die 1,3 miljard chinezen op die “transparantie” gereageerd hebben?’

–  ‘ Dat kan niemand zeggen, ook de beste sinologen niet, want dan zou je tenminste eerst de proef op de som moeten nemen, hetgeen (gelukkig maar) niet kan. Tempelman beweert dat het controleren van de berichtgeving over het coronavirus het regime van Xi bedreigt, maar je zou met  evenveel recht kunnen zeggen dat het ongecontroleerd laten circuleren van allerlei berichten over het/een virus het regime zou bedreigen. De conclusie wat betreft het lot van het Xi-regime luidt volgens Tempelman, links of rechtsom: eigen schuld, dikke bult. Wie zegt trouwens dat het Xi-regime zich bedreigd zou moeten weten of voelen? Dat Westerse journalisten vinden dat het zo hoort, betekent niet dat het zo is, of dat chinezen dat ook vinden. Xi Jinping is niet zo maar president voor het leven.’

‘ O ja, voor het leven. Dus net als Donald Trump, Angela Merkel en Mark Rutte dat zijn. Dus wat neuzelen we nou? We mogen blij zijn dat er hier geen corona-virus circuleert. Tenminste, als je niet moedwillig met de KLM vliegt. ’

–  ‘ Tempelman besluit trouwens met een degelijke vaststelling: “Vaak gaan we er te makkelijk van uit dat mensen iets leren van het verleden.” De gratuite mantra over lessen trekken uit het verleden, weet je niet?’

‘ Klopt. Dat willen veel mensen helemaal niet.  Als de Britse nomenklatoera lessen had getrokken, dan had die Britse nomenklatoera het Britse klootjesvolk nooit serieus genomen, toen dat op 23 juni 2016 vóór BREXIT stemde. De Britse politieke pipo’s hadden kunnen leren van hun EU-soortgenoten. Immers: in 2005 stemden de Nederlandse en Franse tokkies tegen het invoeren van een Europese grondwet. De nomenklatoera voerde die desniettemin in, zij het onder een ander naam: verdrag van Lissabon, is het niet? De Europese Grondwet kwam er dus toch. Op 6 april 2016 stemden de Nederlandse tokkies tegen het associatieverdrag met de Oekraïne en de nomenklatoera verzon een inlegvelletje, waarmee de kous af was. Met het Ceta-verdrag gebeurt nu ongeveer hetzelfde, want de bedongen “garanties” inzake dat arbitragehof zijn boterzacht.’

–  Tja, de Britse nomenklatoera dacht: het klootjesvolk op het Europese vasteland stemt altijd tégen; tégen de Europese grondwet en tégen het Oekraïneverdrag, dus zullen de Engelse tokkies vast ook tégen een Brexit stemmen. Klootjesvolk is immers wereldwijd een pot nat. Die lijken op elkaar zoals alle chinezen op elkaar lijken.’

Surprise, surprise! De Britse tokkies stemden vóór de Brexit en tégen het regime. Dat komt mede doordat de Britse socialisten onder Corbyn er een pan van maakten, zoals alle socialistische politici dat tegenwoordig doen. De Tories hadden intelligentere politici. Misschien zitten ze vaak tussen varkens? George Orwell was tenslotte en Engelsman (van Eton nog wel) die de varkens op zijn dierenboerderij achter de knoppen zette. Die Engelsen zijn vaak rare jongens hoor. ’

–  ‘ Dat betekent dat de Britten zich momenteel naar alle waarschijnlijkheid nu het hoofd breken of ze met boerenverstand gaan opereren, of dat ze af en toe een portie boerenslimheid bijtanken. Ik verzin maar wat hoor. In elke geval zullen ze voorlopig niet met de KLM vliegen. Vermoed ik.’

Orwell schreef met zijn Animal Farm, niet zozeer en satire op het Rusland van destijds (zoals hij dacht), maar hij liet met zijn verhaal zien dat in iedere menselijke samenleving de varkens altijd achter de knoppen komen. Of het nou in China, Amerika, de EU en Europa of Rusland is. Maar, dat kunnen wij eerst nu, in perspectief, op deze manier zien.


 

Niet landbouw maar verkeer belangrijkste bron van stikstof: Marcel Crok en Geesje Rotgers  /   Café Weltschmerz  20 februari 2020

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,