RSS

Tag Archives: Rinne

Verkleefd, verklefd, verkloven. Mag een politicus docent op een vmbo zijn? ‘How can we know the dancer from the dance?’

 

 

‘ Ik vind verkleefdheidsverklaring zo’n mooi woord. Had ik nog nooit van gehoord. Prachtig, hoor maar: “De neoliberaal Mark Rutte is verkleefd met (of aan?) het Haagse pluche.” Dat klinkt toch precies zo naargeestig-dreigend als het is, of niet soms?
Iedereen weet meteen waar je het over hebt: de gup is tien jaar premier en stelt alles in werk om zijn partij, de VVD, als grootste uit de aanstaande verkiezingen in 2021 (17 maart verkiezingen) te laten komen. Dan stelt die VVD ongetwijfeld Rutte opnieuw aan als CEO van Nederland en kan Rutte verder kleven en verkleven. Vaasjes verkleven.’

  • ‘ Deze “verkleefdheid” doet me denken aan een pleister die lang op een wond zit en die zo verkleefd is geraakt met de huid, dat het eraf trekken licht een nieuwe zweer kan veroorzaken. Zo’n pleister dient dan ook losgeweekt te worden. Brrrrrr ….
    Terug naar de verkleving van politici en die van Rutte in het bijzonder.
    Jij plaatst een vraagteken bij de redenatie van Klaas van Berkel in de Trouw, aangaande de vereniging van de rollen van politicus en wetenschapper bij Paul Cliteur.
    Cliteur kan als hoogleraar niet óók senator (lid van de Eerste Kamer, voor FvD) zijn, vindt Van Berkel, maar Mark Rutte mag wel lessen in maatschappijleer op een Haags vmbo (blijven) geven. Nota bene! Maatschappijleer nog wel. Die vraag zou je aan Van Berkel kunnen voorleggen.’

‘ Kijk, Cliteur heeft als docent te maken met adolescenten van gemiddeld 20 jaar en ouder en als senator met volwassen mede-politici, dus met personen die in staat geacht mogen worden over een ontwikkeld oordeelsvermogen te beschikken. Dat publiek kan zelf schiften aan de hand van hetgeen Cliteur ze voorschotelt en opdist, en ze kunnen zijn publikaties lezen. Die hebben de jaren des onderscheids bereikt. Bij de lessen die Rutte voor de vmbo’ers afdraait, ligt dat flink wat genuanceerder, dunkt mij. Voor we er erg in hebben, kweekt die Rutte misschien stilletjes geradicaliseerde neoliberalen.’

  • ‘ Inderdaad. Rutte wordt losgelaten op een veel jonger publiek, dat nog volledig openstaat voor beïnvloeding en indoctrinatie. Toch worden de posities van Cliteur als docent en politicus aan de kaak gesteld en blijft die van Rutte onbesproken. Zo gaat het wel vaker. Goed dat je dit aankaart.’

‘ Wat vind je trouwens van de argumentatie die Rutte zou hebben gegeven om als docent op de school van Kars Veling (oud-politicus voor de CU) les te mogen geven. Ik citeer: << Voormalig Kamerlid Kars Veling was schooldirecteur van het Johan de Witt toen Mark Rutte, destijds collega-Kamerlid, daar begon als leraar. “Rutte vond het leuk om les te geven. Hij wilde contact houden met de echte wereld. Daarom vroeg hij mij of hij één keer in de week voor de klas mocht gaan staan. Ik vond het een goed idee.” >>
Nou? Een oud-politicus die schooldirecteur wordt en een andere politicus als docent op zijn Johan de Witt school binnenhaalt? Dat kan dus wèl?’

  • ‘ Op z’n minst vind ik het pikant. Bijna net zo pikant als Ruttes argument: << “Hij wilde contact houden met de echte wereld. “ >>  Dit argument klinkt bijna aandoenlijk in zijn “aantijgelijkheid” (ook een mooi woord toch, afgeleid van aantijging): de Haagse kaasstolp als een vissenkom met piranhas, waaruit het een dag per week heerlijk ontsnappen is. Een dag per week in de echte wereld vertoeven, door lesgeven. Of het heilzaam voor is voor de leerlingen, is de vraag. Misschien moet ik toch ook maar het feit noemen dat Rutte twee geloofsgenoten van Veling (Slob en Schouten) op minster-verdienposities heeft benoemd. Hoewel Rutte daarmee wel tevens twee kneedbare pannekoeken had bedongen. Want zo werkt de CEO Rutte.
    Dat van dat contact-met-de-echte-wereld kan Paul Cliteur wat mij betreft ook aanvoeren als argument om senator (lid van de Eerste Kamer) te worden: contact houden de “echte wereld,”  dat wil in het geval van Cliteur zeggen: de wereld van de beroepslobbyïsten, konkelaars en influencers die de Eerste Kamer bevolken, die ook nog eens politicus zijn en van Staatswege uit Belastiggelden worden bezoldigd. Nou, nou, dat is me wat. Voor een integere en wakkere wetenschapper lijkt me dat beslist geen sinecure! Daar kom je iedere keer met een gekwetste ziel en geblutst geweten vandaan, dunkt mij.’

‘ En dan het argument van Van Berkel rond het begrip reputatieschade: << Maar reputatieschade voor een universiteit is een betrekkelijk nieuw en gevaarlijk argument. Dat komt voort uit de gedachte dat de universiteit een bedrijf is, dat in de concurrentiestrijd met andere bedrijven om zijn goede naam moet denken of de ‘aandeelhouders’ (de studenten, de maatschappij) tevreden moet houden.

Voor een universiteit is dat een oneigenlijk argument. Een universiteit is namelijk geen bedrijf en moet juist, omdat wetenschap ongemakkelijk kan zijn, afstand houden tot haar omgeving. Laten we afwachten of de Leidse universiteit een universiteit of een bedrijf wil zijn. >>  Wat vind je daar van?‘

  • ‘ Die laatste argumentatie vind ik haast bewust-wereldvreemd-naïef, want iedere onderwijsinstelling opereert vandaag de dag als een koekjesfabriek. Vooral universiteiten. Ook de Johan de Witt school van Kars Veling concurreert om leerlingen. Het gaat om omzetvolume en omloopsnelheid van de grondstof – de leerling/student. Dus laten we daar maar geen tijd aan besteden. Die onderwijsnaargeestigheid is in haar volle omvang over ons gekomen en daar moeten we zo goed en zo kwaad als het kan mee proberen te leven. Jammer voor de kinderen die “het” niet van huis uit meekrijgen, want die zitten opgezadeld met een achterstand die ze vroeger, ooit, op een school nog enigszins zouden hebben kunnen inlopen.’

‘ We zien het ook aan het allooi, de kwaliteit en het kaliber van de bewindspersonen die in een kabinet op de verdienposities van Onderwijs en Wetenschappen worden geplempt. Dat wordt een steeds treuriger vertoning. Ook daar gaan we geen woorden meer aan vuilmaken en verkwisten.

Wat professor Paul Cliteur en rector Carel Stolker van de Leidse universiteit betreft: beide heren staan vlak hun pensioen, dus hen zal de fall out van deze soap niet heel erg raken en wat erna komt, dat is hun pakkiean niet meer. ’

  • ‘ Precies, en aan ons onderwijs valt niet veel meer te verknoeien.
    Nog een tip: om af en toe naar de video’s van platforms als “De nieuwe wereld” te kijken. Daar komt namelijk van alles voorbij. Wat onderwijs en wetenschap betreft, zie je er bonafide wetenschappers (en integere journalisten) hun verhaal doen, tot en met woordkramers die verkooppraatjes ventileren en reclameteksten debiteren, alsook charlatan-propagandisten die ongegeneerd een product pushen en pluggen. Onder producten verstaan we hier net zo goed: politieke standpunten, narratieve lijnen, alternatieve plots en scenario’s alsmede commerciële frames. Erg leerzaam om eens te bekoekeloeren.’

‘ Bij “De nieuwe wereld” maakt precies dát een belangrijk onderdeel van de kwaliteit van het platform uit: die diversiteit noopt vanzelf tot discrimineren tussen: bocht, bonafide en brille.’

  • ‘ Het gedicht van Yates is in dit kader zeer toepasselijk en leent zich bij uitstek om uitgebreid besproken te worden. De laatste zin geeft de kern weer van waarom het hier gaat:  How can we know the dancer from the dance?  Hoe kunnen we de boodschap van de boodschapper onderscheiden en desgewenst los en onafhankelijk van elkaar beoordelen? De wetenschapper van de politicus, de politicus van de leraar-docent. Is dat mogelijk en zo ja, in hoeverre?’

‘ Het antwoord op die vraag luidt: wellicht alleen door veel kennis en ervaring op te blijven doen. Dat is waarschijnlijk ook de enige manier om kwaliteit te kunnen onderscheiden van humbug, oftewel: brille van bonafide, bogus en heel af en toe bagger.’

 

*

<< Nog in 2018 zei rector magnificus van de Universiteit Leiden Carel Stolker in een lezing over academische vrijheid: ‘Laat de bliksem inslaan en beheers zijn effecten.’ Hoe kan hij dan nu ontvankelijk zijn voor klachten over Paul Cliteur, vertrouweling van Thierry Baudet? >>

Chris van der Heijden / 7 december 2020 – verschenen in nr. 50 van De Groene Amsterdammer

De nieuwe wereld   –  https://www.youtube.com/channel/UC2LdCiAsuXTM5KxqScV_V8g

Syp Wynia: ‘Het cynisme regeert in Nederland’  /   INTERVIEW – 14/04/2020 –  Karl Drabbe

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Professor Pierre Capel, brengt het naturel. Over virussen, filteren, framen en vliegen

 

 

‘ Waarom zitten er in de meeste verpleeginstellingen en zorgtehuizen geen of bijna geen deugdelijke luchtfilters (die bijvoorbeeld corona-virussen kunnen afvangen) en in vliegtuigen hoogstwaarschijnlijk wel?’

  • ‘ Omdat de bewoners van zorginstellingen en verpleegtehuizen er niet (langer) toe doen, maar degenen die vaak en regelmatig het vliegtuig pakken wel. En omdat je bij langdurig en vaak inademen van corona-aerosolen een vervelende “griep” kunt oplopen. Mensen met een versleten immuunsysteem plus onderliggende, bijkomende, kwalen, zijn dan bovendien eerder de Sjaak. In het geval van corona zijn dat vooral oudere mannen.  Zij zijn de expendables, misschien dat ze zelfs als deplorables worden gezien. Zij kosten alleen geld en genereren geen economische toegevoegde waarde. Het enige waartoe zij nog kunnen dienen is als statistische entiteit, ten behoeve van politici.
    De vlieg-tuig business daarentegen sterft van de lobbyisten, terwijl onze ouden van dagen door niemand worden vertegenwoordigd, die zijn aan de wolven overgeleverd. Ruben Oppenheimer beeldt dat in de NRC van za. 4 juli treffend uit. Net als het verplegend en verzorgend personeel, die fungeren als nevenschade, collateral damage. Misschien kun je dat jammer vinden, maar zo werkt een neoliberale maatschappij nou eenmaal. Oude mensen gaan dood aan of met corona en vooral voor de statistieken. Voor het verplegend personeel klapt de politieke nomenklatoera desnoods twee keer per dag obligaat in de handen. Dat kost tenslotte helemaal niks. Luchtfilters en beschermende kleding van hoogwaardige kwaliteit kosten geld, en effectieve protocollen veronderstellen een professionele leiding en een intelligent management met hart voor de zaak, dat doortastend en slagvaardig optreedt.

‘ Juist. Het is niet toevallig dat de vliegtuigboeren met miljarden worden gespekt, al het vrome geprevel en brave geneuzel over het milieu en klimaat ten spijt.
Pierre Capel en Maurice de Hond hebben beiden de leeftijd waarop ze zelf tegen een corona-griep zouden kunnen oplopen, en op een ITC belanden. Voor hen is deze soap goed invoelbaar. Nota bene, daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de kabinetsaanpak van de corona-covid19-soap, want die zou brisante zaken aan het licht kunnen brengen. Bijvoorbeeld dat de RIVM-statistieken helemaal niet zo zuiver, schoon en betrouwbaar zijn en dat lang niet alle officeel opgevoerde corona-doden, ook aan corona zijn overleden. Dat zou volksverlakkerij genoemd kunnen worden, op z’n minst misleiding. Waarom wordt dat gedaan, welk doel dient de bangmakerij? Waar moet onze aandacht van worden afgeleid?
Wij, dus de Tweede Kamer, hebben in plaats van een parlementaire enquête naar de (proportionaliteit en wettigheid van de) corona-maatregelen, een kluif toegestopt gekregen in de vorm van een enquête naar de gang van zaken bij de toeslagen-soap. Dat is eigenlijk een “onderzoek” naar institutioneel racisme in Nederland. Dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk, want het blijft abstract en de onderliggende kwalen (met name de neoliberale ideologie) komen niet aan de orde, maar we hebben een parlementaire enquête, dus we moeten niet verder zeuren, vinden ze in Den Haag.’

‘ Nou, neen, niet alléén, maar Pierre Capel zet alle info die we inmiddels over corna-covid19 bij elkaar hebben gesprokkeld, uiterst aanschouwelijk, systematisch en glashelder op een rij. Hij verschaft er tevens een sociaal-maatschappelijke context bij. Die context kunnen wij er althans moeiteloos bij denken en de ideologische bedding zeker, want daar hebben we iedere dag mee te maken. Gabriël Van den Brink legt nogeens vers van de pers uit hoe dat zit. Het moet voor de studenten van Capel een plezier zijn geweest om van zo’n docent college te krijgen.’

  • ‘ Pierre Capel is zelf een product van ouderwets en degelijk onderwijs, dus van voor de ellende die begon met de invoering van de Mammoetwet in 1968, en de funeste tweefasen structuur. Net als de ingenieur Theo Wolters, hoewel die toch een ietsje jonger is dan Pierre Capel. De volle omvang van de gevolgen van de sloop van ons onderwijs treedt intussen steeds schrijnender aan het licht. Het schuift onweerstaanbaar als een gletsjer de maatschappij in, schreef Henk Hofland En zo is het. Helaas pindakaas, want  eenmaal “genoten” onderwijs, kun je niet overdoen. Dan is de teerling geworpen (les jeux sont faits), behalve bij Sartre, maar die schreef fictie, en romans lezen, daar doen ze op moderne scholen haast niet meer aan.’

‘ Vreemd, terwijl we zelfs een casino-pensioen gaan krijgen – zoals dat past bij casino-kapitalisme – en de politici dus wel degelijk: les jeux sont faits  staan te roepen. Oké. De meeste politici weten veelal zelf niet wat ze roepen, dus wat maakt het ook uit. Dus ouderwets onderwijs gehad, zeker, net als Maurice de Hond, die is ook 73 jaar. Je ziet dat zulke personen zich buiten hun directe discipline kunnen begeven, zoals het hoort wanneer je niet zwakbegaafd bent, goed basisonderwijs hebt genoten en daarna degelijk academisch hebt kunnen doorleren. Pierre Capel zegt bijvoorbeeld heel erg interessante dingen over zaken (zoals de corrective emotional experience – CEE, en de epi genetica) die ik niet direct met de psychiatrie en psychotherapie in verband zou hebben gebracht. Capel zegt dat welswaar niet zo, hij maakt een wegwuifopmerking over de psychiatrie (is niet zijn vakgebied) maar ik kan het er wel degelijk uit halen – denk ik tenminste. In ieder geval ga ik zijn boek lezen. Ik vermoed dat Capel de ideeën van Dick Swaab overtreft en op zijn minst origineel aanvult.’

  • ‘Vergeet niet dat jij – en ik – nieuwe informatie in een context kunnen plaatsen, die wij voorhanden hebben. Met al die ballast zijn wij door ons ouderwetse onderwijs opgezadeld. Zeg, heb je het boek van Nico Frijda niet ook nog ergens liggen? Oef, dat wordt ploegen, of heb jij alles nog paraat? De presentatie van de informatie is net zo belangrijk. Pierre Capel verstrekt de (compacte) informatie op een neutrale manier: naturel, zonder personen of instituties expliciet aan te vallen, hoewel hij het wel over starre opstellingen, waarzeggers en pausen heeft, die de waarheid in pacht houden. Maurice de Hond mengt er veel emotie doorheen en gaat er vaak fel polemisch in. Capel houdt bijvoorbeeld zijn schoenen aan.’

‘ Die emotie van De Hond is aan de ene kant gefundenes Fressen voor de altijd op een rel beluste media – en veel kijkers, maar op den duur breekt hem dat op, want de nomenklatoera lust het absoluut niet wanneer ze openlijk aan de kaak worden gesteld. De Hond kan bovendien extreem goed met statistieken overweg, dus hij laat zich geen knollen voor citroenen in de maag splitsen, en met de (presentatie van) cijfers goochelde het RIVM al naar gelang het het kabinet beliefde, had ik de indruk. Daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de aanpak van de corona-soap door dit kabinet. De corona-soap diende en dient vooral om angst te stichten en de aandacht af te leiden van andere regeringsoperaties, zoals het verkwanselen van onze pensioen- en AOW-fondsen aan Angela Merkel, die daar leuke-dingen-voor-Angela mee gaat doen.’

  • ‘ Daar kun je donder op zeggen. Kijk eens, ik zag deze tekst op de site van Reuters: het enige waar het volk aan denkt, is brood en spelen, c.q.: de kapper, terrasjes en vliegvakanties. The biggest steps, de grootste stappen …. , enfin, het is niet anders, treurnis alom. Goed, dat is altijd zo geweest: panem et circenses. Was dat niet Tiberius Tacitus? Whatever. Nu de virussen en de filters. De vette subsidies die diverse regeringen aan de vliegboeren verstrekken, de KLM staat er niet alleen in, hebben daar direct mee te maken: mensen-die-ertoe-doen (althans, die dat op z’n minst van zichzelf denken) behoren tot de populatie die het meest en het vaakste vliegt. Dus inclusief de klasse van beroepspolitici. Als frame dient de economie, die niet zonder mobiliteit kan, hetgeen tot op zekere hoogte aannemelijk is, vind ook ik. Maar tja, waar leg je de grenzen, nietwaar.’

‘ Precies, zo denk ik er ook over. De routine-mantra luidt: dat zijn politieke keuzes. Helaas, helaas, helaas. Laten we dit op de site zetten, met twee printscreens uit het gesprek tussen Pierre Capel en Ramon Bril en dan puzzelen de jongelui zelf maar verder. Ze kunnen er opstellen over schrijven en ons die toesturen.’

  • ‘ Heb je dat gesprek tussen Capel en Bril trouwens neergeladen? We zullen het vast nog enkele keren bekijken, want het zit tjokvol informatie die je niet in een keer kunt behappen. Ik ga het in ieder geval aan mijn pupillen in stukjes voeren met af en toe een uitstapje aan de hand van hetgeen Pierre Capel vertelt en laat zien.’

‘ Goed idee om Pierre Capel neer te laden, want grote kans dat het gesprek over een tijdje niet meer op internet is te vinden. Het gaat over zo veel meer dan over de huidige corona-soap. Dat geldt ook voor die uitzending met Theo Wolters over de groene griezels van de klimaathysterie en Gabriël van de Brink over het neoliberalisme.’

  • ‘ Een opmerking nog naar aanleiding van het boek van Van den Brink. [Neo]liberalisme impliceert volgens Van den Brink (zie citaat hieronder aan het eind) misschien geen aanwijsbare verandering in het liberale gedachtengoed, maar het dwingend opleggen van liberale waarden aan een samenleving is evenmin onbesmet liberaal te noemen. Ik beschouw dat als een aspect, een ideologisch onderdeel, van het neoliberalisme, dat wordt gekenmerkt door de dominantie van verdienmodellen, businessmodels.’


 

 

 

Het vaccin, een utopie: Pierre Capel en Ramon Bril  • Café Weltschmerz  vrijdag 3 juli, 2020

Let op!! Nederland wordt één groot industrieel energiepark: gesprek Marcel Crok en Theo Wolters •  Café Weltschmerz  2 juli 2020

Gabriel van den Brink over zijn nieuwe boek ‘Ruw ontwaken uit de neoliberale droom’ *  21 Februari 2020

 

Q&A sessie @mauricedehond over Aerosolen, deltaplan ventilatie, Brazilie, USA & RIVM   • Streamed live on Jul 4, 2020

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Joodse lekkerbekken en andersdenkenden

 

https://www.founders.archives.gov/documents/Hamilton/01-01-02-0162

 

‘ Nou ja, lekkerbek, lekkerbek, meneer Uwe Dziuballa staat vermeld als ”jüdischer Gastronom,” dus: joodse fijnproever. Maar, ik geef toe dat lekkerbek lekkerder bekt dan gastronoom. Okay. Ik vind het geestig, al zal dat vast niet zo zijn bedoeld. Een beetje infantiel trouwens, om Alex Gauland, voorman van de AfD, naast een fijnproever met een keppeltje op te positioneren. Opzichtig en doorzichtig tegelijk, maar goed, dat hoort vandaag de dag bij de show en bijna alles is show. Ach, misschien moet ik het duiden dat Lanz wil laten zien dat Herr Gauland en joden elkaar niet bijten. Best. Ook goed. Ik kom op je joodse lekkerbek via een discussie over massa-immigratie, mulitikul, politieke volksverlakkerij via Wierd Duk en via de Duitse talkshow van Markus Lanz.  ’

–  ‘ Ja, en via de column van Tom-Jan Meeus. Jij vindt dat het publiek uit het onderzoek van Eelco Harteveld, waarover Tom-Jan Meeus schrijft, de politici ten onrechte buiten beeld en in de coulissen houdt? Of eigenlijk doet Harteveld dat, want die voert het onderzoek uit en vraagt niet naar de politici maar richt zich op aanhangers en kiezers van politici. Uiteindelijk deugen de politici in dit spel, nog het minste van allemaal.
Tom-Jan Meeus brengt de politici juist in het spel. Meeus schrijft naar aanleiding van Harteveld: “ Je leest het en denkt: dit is dus wat politici met polarisatie kapotmaken. Je kunt zeggen dat deze trend primair aan de niet-PVV- en niet-FVD-kiezers ligt: in een democratie hoor je personen nooit alleen op grond van hun opvattingen af te wijzen. Het is natuurlijk ook een verantwoordelijkheid van PVV- en FVD-kiezers zelf. En vooral van de partijleiders. Sinds Fortuyn houden zij het rechts nationalisme in de lucht met groeiend radicalisme, en dat heeft óók gevolgen voor de sociale positie van hun aanhangers. (…..)
Debatten, kortom, waar vooral politici baat bij hebben, omdat ze er hun profiel mee aanscherpen. Maar waar kiezers – ook FVD- en PVV-kiezers – best weinig mee opschieten.”

De associatie met Andersdenkenden volg ik, want dat is wijlen Geert Hofstede (Allemaal andersdenkenden) die wij allebei nog hebben meegemaakt. Ik heb even nagekeken: bij Paul Scheffer (2014 14;  ISBN: 978 90 234 8921 4) komt Hofstede niet in het register en de bibliografie voor en bij Ton Lemaire 1976; ISBN: 90 263 2013 2) ook niet. Ik meen dat Hofstedes boek uit 1980 is. Dit terzijde. Hoe kwam je in dit bestek op Wierd Duk?’

‘ Die zat in mijn achterhoofd als vaag in verband te brengen met een niet-politiek-correct geluid, een schimmige “staatsvijand” zonder dat ik eigenlijk wist wie Duk was. Alleen van vaag horen zeggen: die Duk deugt niet. Totdat Emmy zei: kijk eens op Weltschmerz, dan kun je Wierd Duk zien en horen. Dat nam ik me voor en toen ik het stukje van Meeus las, moest ik aan Wierd Duk denken en heb ik twee afleveringen bekeken: Wierd Duk in gesprek met Esther van Fenema, en Duk met Teun Gautier.’

–  ‘ En?’

‘ Ik kan het je aanraden om ook te kijken en luisteren, want het confronteert ook jou misschien met je politieke vooroordelen, hoewel jij niet zo politiek correct bent (was?) als ik. Geloof ik.’

–  ‘ Ga ik doen. En via Wierd Duk kwam je op Markus Lanz?’

‘ Ja, die zat ook in mijn achterhoofd in verband met zijn groepsgesprekken met Alex Gauland (oud-CDU, en nu dus AfD, met Alice Weidel, die hem opvolgt ). Duk had het over kwalitatief hoogstaande Duitse talkshows zoals Hart aber fair en Anne-Will. Die kwaliteit kennen we volgens hem in Nederland niet (meer?). Nou ja, wij kijken regelmatig naar Duitse aktualiteitenprogramma’s en satire, zoals die Heute Show van Ollie Welke en ook Der fehlende Part.  Café Weltschmerz, daar hoef ik je niets over te vertellen, dat is een Fundgrube voor/aan mensen en ideeën die je anders nooit zou zien en horen. Ik zag trouwens dat ze bij Weltschmerz professioneler worden in de presentatie via de site. Alleen dat lichtblauwe kleurtje bij bepaalde teksten op de site, is onnodig vervagend.’

–  ‘ De gesprekken met Gauland werden me aangeraden door Duitse vrienden. Men vergeet de Duitse geschiedenis rond de splitsing en Wiedervereinigung altijd bij het immigratie-thema. Daar zijn diepe Duitse emoties bij in het spel. Dat Merkel daar geen rekening mee heeft gehouden en nog steeds niet houdt, vind ik erg beklemmend; Empathie-Mangel. Je zag onlangs nog – ik bedoel de soap rond het aftreden van AKK bij de CDU – hoe diep het zit. Hetzelfde geldt voor de houding van “onze” politici jegens Rusland na het ineenstorten van de Sovjet Unie. Uiterst improductief voor “De Wereldvrede” waarvan ze hier de mond altijd zo vol hebben.’

Genau, precies. Wij mogen in Nederland ook niet zeggen dat we Nederland graag Nederlands willen houden, met weids, leeg, en niet met wooncontainers volgeplempt polderland, want dan krijg je de politiek-correcte meute achter je aan en over je heen. Dat heeft niets met asielrecht te maken, maar vooral met opgedrongen bruisende Überfremdung en verdichting (intensieve mensenhouderij omwille van verdienmodellen en carrière-geilheid). Meneer Uwe Dziuballa zit in een van twee Lanz – Gauland afleveringen.’

–  ‘ Ja, bizar, die hagen klappende mensen die de stroom migranten binnenhaalden alsof ze finishten bij de Vierdaagse. Leonard, Gerhard en Liese hebben het in Duitsland meegemaakt, in 2015, horden mensen die letterlijk handenklappend die vloedgolf van migranten verwelkomde. In Nederland had je daarna de Gutmenschen die in drommen met dekens en lunchpakketten naar de grenzen togen en die migranten met gecharterde busjes wilden gaan ophalen in Griekenland en Italië.’

‘  Terug naar het stukje van Meeus. De polarisatie die hij en Harteveld niet benoemen, is die – volgens mij dan – tussen het publiek, de kiezers, en de polariserende politici. In zijn column lijkt Meeus ook naar die kant te neigen: politici polariseren, bij wijze van verdienmodel.
De huidige beroepspolitici beschouw ik eerder als ”vijanden” dan de medeburgers die zich tot een bepaalde politieke partij bekennen, waarmee ik geen affiniteit heb. Dat is zeker nu heel makkelijk, omdat ik met geen enkele politicus of politiek merk, affiniteit heb. Dus wat kan het mij schelen of Marietje beweert dat het CDA of de VVD de beste zijn. Dat laat me Siberisch. Desnoods roeptoetert iemand dat hij de SGP en D66 en Forum geweldig vindt. Mij best. Het zal wel. Uiteindelijk is het een pot nat. Deze houding is natuurlijk fnuikend voor alles wat aanspraak maakt op de benaming democratie, en voor mijzelf frustrerend, want ik zou graag zinnig stemmen, daarom moeten er broodnodige bestuurlijke omvormingen plaatvinden. Vooral waar het de representatieve aansprakelijkheid van politici-volksvertegenwoordigers betreft.
Belangrijk punt in de huidige discussie: politici zijn niet aanspreekbaar op foute politieke besluiten (nu, recent, spelen het CETA-verdrag, het gasakkoord en het Noordzee-akkoord) en dat wordt door steeds grotere aantallen mensen als steeds onwenselijker en zeer ongemakkelijk ervaren. Wij kunnen er niet meer van uit gaan dat politici inderdaad onze belangen en het algemeen belang vertegenwoordigen, zoals vroeger, bij de verzuiling, toen volksvertegenwoordigers nog als rentmeester optraden. Tegenwoordig zijn politici ondernemers, met eigen verdien- en marketingmodellen. Vandaar het broodnodige, maar kortgeleden afgeschafte referendum (zie ook Arnout Maat: De particratie, 2016; ISBN: 978 946 3380 720: 169,170,224, passim).’

–  ‘ Je aanhalingstekens bij “vijanden” herken ik via Chantal Mouffe, die zegt dat het zeker in de politiek constructiever is om van tegenstanders en opponenten te spreken dan van vijanden. Andersdenken hoeven niet meteen als vijand te worden aangemerkt. Trouwens: hoe zouden de beroepspolitici elkaar beschouwen? Ze concurreren allemaal op de kiezersmarkt vanwege stemmen, want in een democratie krijgen politici geld en macht via de stembus. Dus, zouden de politici elkaar net zo zien als de kiezers in het onderzoek van Eelco Harteveld, smeden ze wellicht kartels om monopolies veilig te stellen?’

‘Ik ga die gesprekken met Wierd Duk en Alex Gauland bekijken.
Weet je wat ik me intussen afvraag? Of er ooit een onderzoek gedaan zou of zal worden rond de centrale vraag die vandaag de dag menigeen prangt?: Stemt u? En vervolgens: Waarom? Dus iemand antwoordt bijvoorbeeld: Ja ik stem, of neen, ik stem niet. Of ik stem niet meer. Waarom? En zo verder. Dat lijkt me interessant. Is daar een kans toe, dat zo’n onderzoek gedaan wordt?’

–  ‘ Wat denk je zelf? Waarom denk je dat José Saramago moest emigreren uit Portugal, na de publikatie van zijn boek: De stad der zienden? ‘

‘ Het begint toch verdacht te worden dat “de politiek” de mogelijkheid tot referenda afschaft en zijn hakken in het zand zet om iedere verandering in het kiessysteem tegen te werken en te blokkeren, terwijl de veranderingen die weldenkende en goedwillende burgers voorstaan, helemaal niet revolutionair zijn.’

 

 

Alexander Gauland (AfD) zerlegt Lanz! •  Oct 10, 2017

Merkel eine Diktatorin? Lanz bohrt bei Gauland nach  •  Sep 5, 2019

Cafe Weltschmerz

 

‘Mensen denken echt dat de wereld vergaat door het klimaat’: Esther van Fenema en Wierd Duk –  18 februari 2020

Politieke correctheid zit het debat in de weg; Teun Gautier en Wierd Duk  • Jul 26, 2017

Wierd Duk & Sid Lukkassen: Duitsland, Rusland en de journalistiek  / Café Weltschmerz,  13 juli 2016

 

Hart aber fair – 13.05.2019 – Europa, Deutschland – wie viel Populismus verträgt die Politik? (ARD) • May 13, 2019

Anne-Will

https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/thema/anne-will

Der Fehlende Part

 

FVD Journaal #3: CETA en Immigratie [14 februari 2020] NIEUW!  • Feb 14, 2020

Hypothetische Marokkaan | Zondag met Lubach (S11)  • Feb 16, 2020

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,