RSS

Tag Archives: Tom-Jan Meeus politiek analist

Corona Covid Clockwork Orange

 

 

‘ Zowel Ruben Oppenheimer als Hajo de Reijger tekenen een klok. Voor de hand liggende associatie: de corona-avond-klok, maar daarmee zijn we niet tevreden. Toch?’

  • ‘ Géén van de jongelui heeft de associatie met Burgess-Kubrick gelegd: dystopia, dictatuur, hersenspoeling en operante conditionering.
    Degenen die er nog het dichtste bij kwamen refereerden aan het surrealistische element van dit corona-gebeuren, aan de hand van Dalí’s schilderij. Dat is geen sensationele vondst, vind ik. De avondklok maakt deel van uit van het ons omringende surrealisme – nu alleen extra aangezet door het corona-covid-virus-circus.’

‘Ik vind de associatie met “kinderbedtijd voor Mark” bij de tekening van Hajo geestig. Ik ben benieuwd hoe de jongelui reageren nadat we deze hint naar A Clockwork Orange mailden. Ik heb al negen enthousiaste reacties binnen. Ze gingen ermee aan de slag. Wat zouden ze met de drie A’s doen? Zouden die opvallen?’

  • ‘ Als ze deze posting lezen, wel. A purloined letter three times revisited? Lacan & Poe & Derrida? Misschien is dat te ver gezocht en te hoog gegrepen. Ik vind de reacties toch gratifying. Hoewel de onmiddellijke associatie met de avondklok ook wel een beetje teleurstellend is, vind ik. Zo voor de hand liggend, maar goed, het zij zo. Drie jongelui mailden: “Je weet niet wat je niet weet. Daarom zijn jullie er!” En zo is dat toevallig ook nog eens een keer.’

‘ We leggen de lat altijd net iets hoger dan ze gewend zijn en verwachten. Dat houdt de zaak spannend. Eeuwig jammer van ons verloederde onderwijs. Dat is niet terug te draaien – zoals bij een horloge nog wel kan.
Als ik naar de smeltende klokken van Dalí kijk en ik denk aan de veelmisbruikte term “reset,” dan associeer ik het via de reset van Alex in de film, met een botched reset.’

  • ‘ Asssssseblieft zeg! Laten we hopen dat dat in onze werkelijkheid niét zo uitpakt! Laat ik het mitigeren via het concept van de totale institutie van Erving Goffman (ISBN 90 237 1168 8): we zitten met ons allen in een soort gevangenis, die is bedoeld om het Covid-virus buiten en uit te sluiten. Het beroerde is echter dat we onszelf daardoor in-sluiten. We zitten in zelfgekozen Schutzhaft. Da’s trouwens ook helemaal niet leuk – zeker niet wanneer het lang duurt en we niet weten hóe lang het nog gáát duren.’

‘ Okay, laten we er hier een stukje Agamben (ISBN 90 5352 829 6) tegenaan gooien, over de uitzonderingstoestand (Carl Schmitt). In het verlengde van Hannah Arendt, die we net hebben behandeld.’

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/02/20/en-weer-ging-het-in-de-ministerraad-fout-tussen-de-premier-en-de-collegas-a4032560

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/02/20/avondklok-a4032553

 

 

<<  Aside from the metaphorical meanings of the title of Stanley Kubrick’s A Clockwork Orange (1971), the name reportedly came from an off-hand Cockney expression, “as queer as a clockwork orange,” which the source novel’s author, Anthony Burgess, claimed he heard in a London pub before World War II, decades before publishing his famous work in 1962. Burgess has written and spoken about the title on several occasions. In an introduction called “A Clockwork Orange Resucked,” he refers to a person who “has the appearance of an organism lovely with colour and juice but is in fact only a clockwork toy to be wound up by God or the Devil or (since this is increasingly replacing both) the Almighty State.” On the television programme Camera Three in 1972, he explained, “I’ve implied the junction of the organic, the lively, the sweet – in other words, life, the orange – and the mechanical, the cold, the disciplined. I’ve brought them together in this kind of oxymoron, this sour-sweet word.”

In the film adaptation, however, Kubrick touches upon these themes without explicitly breaking down the title, leaving its specific meaning more open to the audience’s interpretation.
…………………………  …………………………

[I]n Burgess’ novel, when Alex breaks in, Mr. Alexander is writing a manuscript entitled A Clockwork Orange, which protests the nation’s increasingly authoritarian government, declaring, “The attempt to impose upon man, a creature of growth and capable of sweetness… laws and conditions appropriate to a mechanical creation, against this I raise my sword-pen.” Alex discovers the manuscript and mockingly reads the piece aloud. The protagonist/antagonist doesn’t understand it, even though the thesis foreshadows his future state and dissects the complex title. >>

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Clockwork_Orange_(film)

 “Singin’ in the Rain” (Title Song) 1952 – Gene Kelly

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Vinnige verhalen


 

 

‘ Wij draaien het betoog van Tom-Jan Meeus bijna compleet om. Zulks mede aan de hand van de tekening van Ruben Oppenheimer. Volgens ons zit het namelijk zo.
Het is de VVD’er Rutte die booby traps legt en een mijnenveld voor de andere partijen cultiveert, en niet andersom, zoals Meeus meent.
Ruben Oppenheimer beeldt Rutte af in zijn natuurlijke habitat, als een roofvis, een predator, midden in het mijnenveld van onderwater-wieren. Een dodelijk Kelp-woud.’

  • ‘ De onderzeeër is een metaforische snoek of haai, in ieder geval een roofvis, een beest met vinnen. (“Und der Haifisch, der hat Zähne / Und die trägt er im Gesicht / Und Macheath, der hat ein Messer / Doch das Messer sieht man nicht.”)
    Mede vandaar het woord vinnig in de kop van deze posting. De roofvis is hier de regerende metafoor. Plus het gegeven dat het gebeuren zich onder water afspeelt, dus meestentijds en grotendeels onzichtbaar voor ons.’

‘ De “loyaliteit” waarover Meeus het heeft, en die volgens hem tussen De Jonge (CDA) en Rutte (VVD) zou bestaan, is van het soort dat men eerder tussen Rutte en Wilders (PVV, ex-VVD’er en Ruttes oud-mentor) zou zoeken.

  • ‘ Loyaliteit vind ik in relatie tot Rutte geen goede term, want dat impliceert voor mij een zekere belangeloosheid en belangeloosheid is bij Rutte – in dit frame tenminste – allerminst aan de orde. Tussen Rutte en De Jonge bestaat een vorm van belangengemeenschap op grond waarvan ze dealtjes met elkaar sluiten, en die bestaat bij gratie van de afhankelijkheid van De Jonge. De Jonge heeft in het CDA niet die machtspositie die Rutte in de VVD heeft, dus De Jonge verkeert in deze relatie in de zwakke positie. Hij kan de kruimels die Rutte hem gunt goed gebruiken om zich in het CDA nog enigszins staande te houden.
    Rutte gebruikt De Jonge tevens om tweespalt in het CDA te bewerken, als wrikijzer; hij speelt De Jonge waar mogelijk uit tegen Hoekstra (en tegen Pieter Omtzigt, wanneer deze niet oppast). Van loyaliteit in de betekenis die wij aan dat begrip hechten, is bij Rutte nooit sprake. Zo is hij volgens ons bijvoorbeeld  “bevriend” met iemand als Jort Kelder, omdat beiden van die relatie kunnen profiteren. Zij worden er allebei “wijzer” van. Uiteraard kunnen wij slechts de buitenkant, het gedrag, interpreteren. Van hetgeen in de harten en hoofden van de betrokkenen omgaat, weten wij niets. Dat is een BlackBox.’

‘ Met de Jonge heeft Rutte een (korte termijn-)belangengemeenschap en met Wilders heeft Rutte een profitabele “verstandhouding” voor onbepaalde tijd, waarbij Wilders vooral van nut is als oppositie. Wilders speelt als het ware in zijn eentje de oppositierol, want een echte politieke oppositie bestaat in deze Tweede Kamer niet. Tijdens Rutte-II hebben we gezien hoe beschamend opportunistisch de SGP, CU en D66 zich gedroegen als “constructieve” en “loyale” oppositie. De media schreven dit de democratie-ondermijnend politieke schmieren de hemel in: de collaborateurs hielpen “het Land bestuurbaar houden.” Het scheelde weinig of men had de labbekakken een ridderorde op de kippenborst gespeld en in de adelstand verheven. De CU kreeg de smaak goed te pakken en is zelfs nog verder gegaan door pontificaal in dit kabinet plaats te nemen (vuile handen maken, je verantwoordelijkheid nemen en meer winderig blablabla). Een jammerlijk schouwspel, een tenenkrommend gebeuren. Laat ze liever consequent, effectief en creatief oppositie voeren.’

  • ‘ Nu al klinkt vanuit die hoek gepiep over de “hóóóge prijs” die hun toekomstige collaboratieve deals voor de regerende kongsi zullen hebben.Wat het duo Wilders – Rutte betreft: Wilders komt uit de VVD en was daar Ruttes mentor. Qua mentaliteit en ideologie zitten Wilders en Rutte op een lijn. Wilders is net als Rutte een machtspoliticus.Wilders is de baas in en over zijn partij, dus Rutte hoeft zich geen zorgen te maken over mavericks en prima donna’s in de PPV, die plotseling een eigen koers gaan varen. Wilders kan zo’n persoon er zonder veel omhaal uit knikkeren. Net zoals hij Dion Graus lijkt te handhaven.
    Wilders’ wil is wet. Daarom kan Wilders in z’n eentje de rol van oppositie spelen. Hij deelt de lakens uit, de PVV’ers zijn in feite personeel van Wilders. Voor hun inkomen zijn de meesten van hem afhankelijk. Rutte kan met Wilders zaken doen, zo lang hij Wilders niet overvraagt. Zo lang Rutte levert – aan degenen die hem op het pluche houden – mag hij zijn gang gaan. Ruttes VVD’ers verkeren in een positie die niet heel erg verschilt van die van de PVV’ers onder Wilders.
    Kijk maar naar zijn vertrouwde krachten, bijvoorbeeld een Stef Blok. Zo gezeggelijk als een afgerichte bedrijfspoedel, en een Sander Dekker, henchman in de Rechtsbijstandsector, brrrrr ….. Net als Edith Schippers voor hem in de Zorgsector de bijl aan de-wortel-en-meer legde. Gehoorzame griezels. Echt en heus: genuine neoliberal VVD. Bad news voor ons kortom.In de PVV is het eigenlijk alleen Martin Bosma die eventueel een eigen koers kan gaan varen en die dat ongetwijfeld ook zal doen als het hem in de PVV te benauwd wordt. Bosma is geen stampijstamper, maar een intellectueel met hoofdzakelijk een intrinsieke motivatie. Indien hij mocht besluiten te vertrekken, zal dat rustig en netjes gebeuren.’

‘ Wat Wilders doet met Graus – dat handhaven, bedoel ik – doet Rutte met Grapperhaus. Beiden hebben het bont gemaakt, Grapperhaus’ misstap weegt tegen die van Graus op, omdat Grapperhaus not bene minister van Justitie is en belast met handhaving van de Corona-oekazes. De PVV’er Dion Graus is slechts een voetsoldaat.

Naar verluidt is Martin Bosma een eind op dreef met zijn dissertatie. Ik zou het mooi vinden als de man een universitaire aanstelling als docent kreeg en bijvoorbeeld praktische politiek, propaganda en volksverlakkerij ging doceren. Dat zou het academische menu meteen een stuk gevarieerder maken! En de studenten weerbaarder.

De CU, SGP, SP en PvdDieren zijn te nietig om verder verschrompeld te worden. De CU is paradoxaal genoeg te klein om het lot van de PvdA (weggedrukt en verschrompeld) te ondergaan. Het CDA daarentegen is wel degelijk op weg hetzelfde lot als de PvdA deelachtig te worden. D66 heeft zich door Rutte meedogenloos laten gebruiken (met name middels de aanstelling van Ollongren, Van Engelshoven, Wouter Koolmees en Sigrid Kaag – tot op zekere hoogte) en zal vermoedelijk als een lege schil worden weggegooid. Jesse Klaver van Groen Links lijkt nauwelijks te kunnen wachten om zich door Rutte te laten piepelen.’

  • ‘ Het is de win- en eerzucht van (de meeste) partijpolitieke kader- en bestuursleden die de loop der dingen bepaalt en niet zozeer de politieke overtuiging en koers zoals die in respectieve partijprogramma’s worden uitgevent en aan de man gebracht. Vandaar dat simpel te verhapstukken correctieve minireferenda en een voortdurend transparant houden van het individuele stemgedrag van Kamerleden, door permanente explicitering, een steeds klemmender noodzakelijkheid wordt.’

Last but allerminst least zijn de komende parlementaire enquêtes. Tom-Jan Meeus telt er maar liefst drie. Drie?! Waartoe? Het zal een geld- en tijdvermorsing van jewelste worden. Het houdt de Kamerleden die in de commissies zitting nemen weliswaar van de straat (ze zouden zich liever bezighouden met het vakkundig controleren van de regering), het levert hen naar alle waarschijnlijkheid een aardige bijverdienste op en het staat in die biotoop vermoedelijk chique op de conduitestaat, maar wat worden wij er in hemelsnaam wijzer van? Zo lang de structuren niet ingrijpend worden gewijzigd, zal er niets veranderen. De “schuldigen” zijn inmiddels weg en vanzelfsprekend allemaal omhooggevallen.’

  • ‘ Het is luxe vorm van duur vluchtgedrag voor toch al overbetaalde plucheplakkers. De solide, bekwame en betrouwbare Volksvertegenwoordiger niet te na gesproken.’

‘ Die enquête-kippenrift kun je als een vorm van “ageren,” acting out, beschouwen, spastisch oversprong-gedrag dat als een suurogaat voor (mee-)regeren fungeert. Wellicht gebeurt het deels onbewust – niet alles hoeft bewust berekenend te gebeuren – in onze metafoor kan het (onder-)waterse daar goed dienst voor doen. Zie Freud bijvoorbeeld.’

  • ‘ De opkomst van al die splintergroeperingen, in combinatie met de zucht naar parlementaire enquêtes van de zittende kaasstolpers, bewijst eens te meer dat dit systeem zijn langste tijd gehad heeft.
    De huidige politicus is behept met het neoliberale virus en manifesteert zich als “politiek ondernemer” met een groot ego en veel geldingsdrang, die vooral voor de eigen zaak gaat. De boel draait al geruime tijd met steeds meer “transactiekosten” die voor het democratische gebeuren en de democratische kwaliteit, pure verkwisting vertegenwoordigen.
    Het beroerde is dat degenen die er verandering in zouden moeten en kunnen brengen, zelf achter de knoppen zitten en in de positie verkeren van de kalkoen die over het kerstmenu moet stemmen, en weet dat hij het hoofdgerecht is. Ik vrees dat alleen als de wal het schip keert er enige kans op verandering is: een heuse reset. Alleen als het echt niet anders kan, en dan tegen torenhoge kosten. Niet alleen financieële kosten, maar vooral ernstige mentale en morele averij.’

‘Allemaal tot je dienst, maar er is nog een ding dat ik raar vind, maar waar je  bijna nooit iemand over hoort: waarom kan een persoon onbeperkt lang premier blijven? Indien de VVD weer de grootste wordt en de VVD-partijnomenklatoera vindt Rutte een toffe peer, dan kunnen ze hem voor een vierde (en vijfde en zesde?) termijn op het premierspluche kleven. Dat vind ik niet gezond. Iemand die lang op een machtspositie zit, kan allerhande ongewenste netwerken cultiveren en die optuigen met steeds meer diensten en wederdiensten.’

  •  Je hebt gelijk. De soesah met gekozen premiers hoeft niet eens zo prangend te zijn, maar laat officieel vastleggen dat iemand maximaal twee termijnen als premier kan functioneren. Eigenlijk is het best vreemd, dat niemand zich met dit onderwerp bezighoudt. We reutelen routinematig en suf door en blijven in dezelfde groef sjokken. Terwijl ze daar onder die Kaasstolp wel mekkeren over drie parlementaire enquêtes. Niemand van die luitjes is werkelijk bezig met zich afvragen wat democratie in feite inhoudt. Zeer curieus.’

‘Of niet, natuurlijk? ‘

 

 

Syp Wynia: Tegen de onzin  –   https://www.bookspot.nl/boeken/tegen-de-onzin-9789461852601

 

Syp Wynia – politiek commentator – zegt in een eindejaarsgesprek met Pim van Galen dat premiers in Nederland na acht jaar moeten opstappen. Volgens Wynia is Rutte het contact met de burger verloren : “Zijn kabinet dient niet het algemeen belang, maar deelbelangen van polderlobby’s die het contact met hun achterban zijn verloren”.  Omdat Rutte met vrijwel alle partijen regeert spreekt Winia van een “eenpartijstelsel-staat”.
 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Structureel wantrouwen

 

 

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/26/ruben-l-oppenheimer-a4029101

 

‘ Moet het niet toch “institutioneel wantrouwen” zijn, in plaats van structureel?’

  • Het wantrouwen ligt naar mijn overtuiging intussen dieper, het is polydimensionaal wantrouwen.’

‘ Polydimensionaal, hm, jij vindt dat in het tegenwoordige Nederland iedereen iedereen wantrouwt: de politici wantrouwen de ambtenaren en de burgers, de ambtenaren wantrouwen de politici en burgers, en de burgers wantrouwen iedereen en nog veel meer ….’

‘ Ja, dat kan niet missen, we liepen er jarenlang iedere dag minstens twee keer voorbij. Maar Oppenheimer tekent vaak met veel betekenislagen – polyinterpretabel, meerduidig. Vind ik althans. De opperlaag is hier het standbeeld als symbool van verzet tegen onderdrukking, bezetting. De staking van 25 en 26 februari 1941, dat is bijna op de kop af een maand later dan de huidige rellen tegen de corona-avondklok.
Oppenheimer heeft het beeld in de actualiteit van de recente rellen tegen de avondklok geplaatst. De avondklok verwijst net zo goed naar de spertijd tijdens de Duitse bezetting, dus naar oorlogstijd. Een oorlog van iedereen en alles tegen iedereen. Men verraadt elkaar nu ook links en rechts aan de politie – “Geeft u ons een belletje als er bij de buren een feestje is?! Dan kunnen wij er binnenvallen”.’

  • ‘ De oorlogsmetaforen zijn compact geconcenteerd en de avondklok figureert hierin prominent, en dan natuurlijk het samenscholingsverbod. We zijn immers in oorlog met een onzichtbare vijand: het Covid19-virus. Straks komt er ook nog een vaccinatie-Ausweis. Het voorzien in een oorlogscontext en -sfeer is toch kundig gedaan door de propaganda-marketing-bureaus. De invoering van het standrecht gaat ze blijkbaar nog net iets te ver, en de boa’s kregen de gevraagde wapens niet, maar wie weet, wat niet is kan nog komen.
    Waarom twijfelt Heer Bommel in de tekening, volgens jou althans, tussen een baksteen en de Grondwet?’

‘ Omdat volgens mij onze Grondwet door Rutte min of meer is kaltgestellt, en daar raak ik absoluut niet door begeistert – om het zacht te zeggen. Die flauwe kul met die Rutte-doctrine (“gewoon je bek houden”), dat is natuurlijk de extra dood in de democratische pot. Typisch Rutte: kijken hoe ver hij kan gaan, met die mengeling van steelsheid, overrompeling, armpjedrukken, bluf en andere machtspolitieke trucs. Hij zit niet voor niets tien jaar op die plek gekleefd. Hij weet niet meer beter: een dealtje hier en een dealtje daar, akkoordje met Marietje, akkoordje met Miep, dat soort werk dus. En als hij je niet meer kan gebruiken, dan gooit hij je voor de bus. Dus vandaar, de Grondwet als baksteen, stoeptegel, als symbool van straatoproer. Het zijn straatgevechten.’

  • ‘ Aha, ik snap je denk ik. Artikel 68 van de Grondwet moet op de schop, althans wat betreft de laatste woorden: “…. waarvan het verstrekken niet in strijd is met het belang van de staat.” Wat er in het belang van de staat is, of zou zijn, dat bepaalt koning Rutte dan. Hij framet dat met behulp van het begrip “persoonlijke beleidsopvattingen” (met name beleidsopvattingen van ambtenaren; van wie precies blijft vaag). Rutte werpt zich zogenaamd op als beschermer van de ambtenaren, maar hij gebruikt ze intussen net zo goed als hij iedereen gebruikt.
    Anderzijds, is dat het politieke handwerk. Meestal niet erg verheffend en het wordt er niet fraaier op, maar: if you can’t stand the heat, get out of the kitchen. Een natuurlijke selectie en survival of the fittest and the meanest.

‘ Hm, een rat race waarin iedereen de ander als verdienmodel ziet. Vandaag de dag liggen reuring en de rel het beste in de markt, daar scoor je het beste mee in de media. Dat helpt ook niet bepaald om het niveau te verhogen. Zoals ik het tot dusverre heb begrepen, komt hier wel zo’n beetje op neer. Voor de goede orde: vele van die luitjes die door Rutte worden gebruikt, of die dat claimen, die láten zich gewillig of zelfs met graagte gebruiken. Met open ogen. Achteraf is het dan piepen geblazen dat ze door Rutte zijn bedrogen en bedot.
Als het misgaat, dan schuiven de politici de schuld graag gladjes op het bordje van de ambtenaren. Wij – het klootjesvolk – weten langzamerhand niet meer wie ons regeert: zijn dat vooral “de” ambtenaren of toch de “democratisch gekozen” politici. Deze (moedwillige, opzettelijke) vaagheid (zie o.a. Marc Chavannes) resulteert in een diffuse, algemene frustratie en die vindt af en toe een uitgang, een ventiel, in vandalisme bijvoorbeeld. Wat moet je nou met verkiezingen, als je al bij voorbaat weet dat er niets te kiezen valt?’

  • ‘Eigenlijk is het logisch dat de politici hoe langer hoe meer op de kennis van de ambtenaren parasiteren. Ambtenaren hebben materiedeskundigheid en domeinkennis, terwijl de meeste politici hun tijd besteden aan zelfpromotie, op weg naar de volgende sport op de carrièreladder.

‘ Om te beletten dat de ambtenaren hen in kennis te ver vooruit komen, hebben de politci het systeem van job-roulatie bedacht. Ambtenaren moeten voortdurend van ministerie wisselen, zogenaamd voor hun eigen bestwil en om van alle markten thuis te raken. Zo werd het geframed. Over dit systeem werd in het begin geklaagd door ambtenaren, maar de meesten zijn intussen gewend geraakt aan het bit van de routine. Bovendien werkt het systeem als een automatisch selectiemechanisme. De vis rot altijd vanaf de kop. Dus krijg je onfrisse zaken zoals de Toeslagen-fraude – niet alleen bij de Bulgaren, maar ook bij de ambtenaren en de politici die de fraude zouden moeten opsporen en repareren.’

  • ‘ Het is je reinste ondermijning wat er daar vanuit Den Haag plaatsvindt. Op een systematische manier. Je hoeft geen Einstein te zijn om het te doorzien en te snappen, maar niemand van de club benoemt het. Ja, meneer Remkes schreef een rapport, maar dat is inmiddels tot toiletpapier versnipperd en over de ministeries verdeeld, in het kader van de circulaire economie.
    Je kunt met het nog eens nauwkeurig lezen van de artikelen van Tom-Jan Meeus in de NRC van 21 nov. 2020 en 23 januari 2021 een flink eind op streek komen wat analyse betreft. De kop van Meeus’ stuk van 21 nov 2020 zegt het met zo veel woorden: de politici praten de ambtenaren na. Ruttes omertà is bedoeld om precies dát te verdoezelen – dat zijn die “persoonlijke beleidsopvattingen” van ambtenaren (die politici zich gretig toe-eigenen en presenteren als de hunne). Wij, de tokkies, moeten in de waan worden gehouden dat we wel degelijk worden geregeerd door onze volksvertegenwoordigers. De meesten daarvan kunnen dat alleen niet (meer), want de bekwamen en kundigen zijn en worden in toenemende mate vervangen door komedianten en clowns, die full time een act opvoeren, de ruifrauzers en verdienmodel-fundi’s. Opportunistische passanten, die door politieke partijen die als uitzendbureaus functioneren, op verdienposities worden geplakt.

‘ . Okay, dan zetten we dit vast op de site. Eens kijken wat de jongelui hier van maken. O ja, iemand tweette nog: dok-werker is de spijker op z’n kop want de werkers dokken immers. Ze bedoelt dat mensen die afhankelijk zijn van een inkomen uit arbeid (en die dus niet op vermogen teren), de rekening betalen.’

 

 

 

‘Het fundamentele wantrouwen is het grootste risico’

Jelle van Buuren, onderzoeker  /  Van geharde hooligan tot hippie, de schare coronademonstranten is divers, ziet onderzoeker Jelle van Buuren. „De woede gaat steeds over hetzelfde.”

Freek Schravesande   NRC  25 januari 2021 om 22:38

 

Verwey-Jonker Instituut: De boze burger is goed maar eenzijdig geïnformeerd

Ontevreden burgers weten vaak goed waar ze het over hebben, concludeert onderzoeker Eliane Smits van Waesberghe van het Verwey-Jonker Instituut, na interviews met 41 burgers en elf experts. Echter: ze zoeken vooral kennis die hun mening bevestigt.

Jelle Brandsma  / Trouw, 26 januari 2021, 1:00

 

NIEUWS  /   ASTRAZENECA-VACCIN

EU wantrouwt AstraZeneca, vermoedt dat het stiekem vaccins buiten Europa heeft verkocht

De Europese Unie heeft maandag farmaceut AstraZeneca onder druk gezet om zo snel mogelijk zoveel mogelijk vaccins te leveren. In een scherpe verklaring maakte Eurocommissaris Stella Kyriakides duidelijk dat de EU de farmaceut niet vertrouwt. De vrees bestaat dat de vaccins toch aan niet-Europese landen zijn geleverd. ‘We willen precies weten welke doses waar geproduceerd zijn en aan wie ze geleverd zijn’, aldus Kyriakides.

Charlotte Huisman en Michiel van der Geest   –    Volkskrant 25 januari 2021, 18:30

 

 

 

Tags: , , , , , , ,