RSS

Tag Archives: Willemijn Wiersema

Leven in 2021 tíjdens Chr.

 

OppenheimerMeeus  –  https://www.nrc.nl/nieuws/2021/03/06/een-non-campagne-in-een-crisis-en-volop-verliezers-in-de-tussenstanden-a4034434

 

 

 

https://www.bijbelboek.nl/koran

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

Verkleefd, verklefd, verkloven. Mag een politicus docent op een vmbo zijn? ‘How can we know the dancer from the dance?’

 

 

‘ Ik vind verkleefdheidsverklaring zo’n mooi woord. Had ik nog nooit van gehoord. Prachtig, hoor maar: “De neoliberaal Mark Rutte is verkleefd met (of aan?) het Haagse pluche.” Dat klinkt toch precies zo naargeestig-dreigend als het is, of niet soms?
Iedereen weet meteen waar je het over hebt: de gup is tien jaar premier en stelt alles in werk om zijn partij, de VVD, als grootste uit de aanstaande verkiezingen in 2021 (17 maart verkiezingen) te laten komen. Dan stelt die VVD ongetwijfeld Rutte opnieuw aan als CEO van Nederland en kan Rutte verder kleven en verkleven. Vaasjes verkleven.’

  • ‘ Deze “verkleefdheid” doet me denken aan een pleister die lang op een wond zit en die zo verkleefd is geraakt met de huid, dat het eraf trekken licht een nieuwe zweer kan veroorzaken. Zo’n pleister dient dan ook losgeweekt te worden. Brrrrrr ….
    Terug naar de verkleving van politici en die van Rutte in het bijzonder.
    Jij plaatst een vraagteken bij de redenatie van Klaas van Berkel in de Trouw, aangaande de vereniging van de rollen van politicus en wetenschapper bij Paul Cliteur.
    Cliteur kan als hoogleraar niet óók senator (lid van de Eerste Kamer, voor FvD) zijn, vindt Van Berkel, maar Mark Rutte mag wel lessen in maatschappijleer op een Haags vmbo (blijven) geven. Nota bene! Maatschappijleer nog wel. Die vraag zou je aan Van Berkel kunnen voorleggen.’

‘ Kijk, Cliteur heeft als docent te maken met adolescenten van gemiddeld 20 jaar en ouder en als senator met volwassen mede-politici, dus met personen die in staat geacht mogen worden over een ontwikkeld oordeelsvermogen te beschikken. Dat publiek kan zelf schiften aan de hand van hetgeen Cliteur ze voorschotelt en opdist, en ze kunnen zijn publikaties lezen. Die hebben de jaren des onderscheids bereikt. Bij de lessen die Rutte voor de vmbo’ers afdraait, ligt dat flink wat genuanceerder, dunkt mij. Voor we er erg in hebben, kweekt die Rutte misschien stilletjes geradicaliseerde neoliberalen.’

  • ‘ Inderdaad. Rutte wordt losgelaten op een veel jonger publiek, dat nog volledig openstaat voor beïnvloeding en indoctrinatie. Toch worden de posities van Cliteur als docent en politicus aan de kaak gesteld en blijft die van Rutte onbesproken. Zo gaat het wel vaker. Goed dat je dit aankaart.’

‘ Wat vind je trouwens van de argumentatie die Rutte zou hebben gegeven om als docent op de school van Kars Veling (oud-politicus voor de CU) les te mogen geven. Ik citeer: << Voormalig Kamerlid Kars Veling was schooldirecteur van het Johan de Witt toen Mark Rutte, destijds collega-Kamerlid, daar begon als leraar. “Rutte vond het leuk om les te geven. Hij wilde contact houden met de echte wereld. Daarom vroeg hij mij of hij één keer in de week voor de klas mocht gaan staan. Ik vond het een goed idee.” >>
Nou? Een oud-politicus die schooldirecteur wordt en een andere politicus als docent op zijn Johan de Witt school binnenhaalt? Dat kan dus wèl?’

  • ‘ Op z’n minst vind ik het pikant. Bijna net zo pikant als Ruttes argument: << “Hij wilde contact houden met de echte wereld. “ >>  Dit argument klinkt bijna aandoenlijk in zijn “aantijgelijkheid” (ook een mooi woord toch, afgeleid van aantijging): de Haagse kaasstolp als een vissenkom met piranhas, waaruit het een dag per week heerlijk ontsnappen is. Een dag per week in de echte wereld vertoeven, door lesgeven. Of het heilzaam voor is voor de leerlingen, is de vraag. Misschien moet ik toch ook maar het feit noemen dat Rutte twee geloofsgenoten van Veling (Slob en Schouten) op minster-verdienposities heeft benoemd. Hoewel Rutte daarmee wel tevens twee kneedbare pannekoeken had bedongen. Want zo werkt de CEO Rutte.
    Dat van dat contact-met-de-echte-wereld kan Paul Cliteur wat mij betreft ook aanvoeren als argument om senator (lid van de Eerste Kamer) te worden: contact houden de “echte wereld,”  dat wil in het geval van Cliteur zeggen: de wereld van de beroepslobbyïsten, konkelaars en influencers die de Eerste Kamer bevolken, die ook nog eens politicus zijn en van Staatswege uit Belastiggelden worden bezoldigd. Nou, nou, dat is me wat. Voor een integere en wakkere wetenschapper lijkt me dat beslist geen sinecure! Daar kom je iedere keer met een gekwetste ziel en geblutst geweten vandaan, dunkt mij.’

‘ En dan het argument van Van Berkel rond het begrip reputatieschade: << Maar reputatieschade voor een universiteit is een betrekkelijk nieuw en gevaarlijk argument. Dat komt voort uit de gedachte dat de universiteit een bedrijf is, dat in de concurrentiestrijd met andere bedrijven om zijn goede naam moet denken of de ‘aandeelhouders’ (de studenten, de maatschappij) tevreden moet houden.

Voor een universiteit is dat een oneigenlijk argument. Een universiteit is namelijk geen bedrijf en moet juist, omdat wetenschap ongemakkelijk kan zijn, afstand houden tot haar omgeving. Laten we afwachten of de Leidse universiteit een universiteit of een bedrijf wil zijn. >>  Wat vind je daar van?‘

  • ‘ Die laatste argumentatie vind ik haast bewust-wereldvreemd-naïef, want iedere onderwijsinstelling opereert vandaag de dag als een koekjesfabriek. Vooral universiteiten. Ook de Johan de Witt school van Kars Veling concurreert om leerlingen. Het gaat om omzetvolume en omloopsnelheid van de grondstof – de leerling/student. Dus laten we daar maar geen tijd aan besteden. Die onderwijsnaargeestigheid is in haar volle omvang over ons gekomen en daar moeten we zo goed en zo kwaad als het kan mee proberen te leven. Jammer voor de kinderen die “het” niet van huis uit meekrijgen, want die zitten opgezadeld met een achterstand die ze vroeger, ooit, op een school nog enigszins zouden hebben kunnen inlopen.’

‘ We zien het ook aan het allooi, de kwaliteit en het kaliber van de bewindspersonen die in een kabinet op de verdienposities van Onderwijs en Wetenschappen worden geplempt. Dat wordt een steeds treuriger vertoning. Ook daar gaan we geen woorden meer aan vuilmaken en verkwisten.

Wat professor Paul Cliteur en rector Carel Stolker van de Leidse universiteit betreft: beide heren staan vlak hun pensioen, dus hen zal de fall out van deze soap niet heel erg raken en wat erna komt, dat is hun pakkiean niet meer. ’

  • ‘ Precies, en aan ons onderwijs valt niet veel meer te verknoeien.
    Nog een tip: om af en toe naar de video’s van platforms als “De nieuwe wereld” te kijken. Daar komt namelijk van alles voorbij. Wat onderwijs en wetenschap betreft, zie je er bonafide wetenschappers (en integere journalisten) hun verhaal doen, tot en met woordkramers die verkooppraatjes ventileren en reclameteksten debiteren, alsook charlatan-propagandisten die ongegeneerd een product pushen en pluggen. Onder producten verstaan we hier net zo goed: politieke standpunten, narratieve lijnen, alternatieve plots en scenario’s alsmede commerciële frames. Erg leerzaam om eens te bekoekeloeren.’

‘ Bij “De nieuwe wereld” maakt precies dát een belangrijk onderdeel van de kwaliteit van het platform uit: die diversiteit noopt vanzelf tot discrimineren tussen: bocht, bonafide en brille.’

  • ‘ Het gedicht van Yates is in dit kader zeer toepasselijk en leent zich bij uitstek om uitgebreid besproken te worden. De laatste zin geeft de kern weer van waarom het hier gaat:  How can we know the dancer from the dance?  Hoe kunnen we de boodschap van de boodschapper onderscheiden en desgewenst los en onafhankelijk van elkaar beoordelen? De wetenschapper van de politicus, de politicus van de leraar-docent. Is dat mogelijk en zo ja, in hoeverre?’

‘ Het antwoord op die vraag luidt: wellicht alleen door veel kennis en ervaring op te blijven doen. Dat is waarschijnlijk ook de enige manier om kwaliteit te kunnen onderscheiden van humbug, oftewel: brille van bonafide, bogus en heel af en toe bagger.’

 

*

<< Nog in 2018 zei rector magnificus van de Universiteit Leiden Carel Stolker in een lezing over academische vrijheid: ‘Laat de bliksem inslaan en beheers zijn effecten.’ Hoe kan hij dan nu ontvankelijk zijn voor klachten over Paul Cliteur, vertrouweling van Thierry Baudet? >>

Chris van der Heijden / 7 december 2020 – verschenen in nr. 50 van De Groene Amsterdammer

De nieuwe wereld   –  https://www.youtube.com/channel/UC2LdCiAsuXTM5KxqScV_V8g

Syp Wynia: ‘Het cynisme regeert in Nederland’  /   INTERVIEW – 14/04/2020 –  Karl Drabbe

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Heeft de Nederlandse Big Brother (uit Orwell’s 1984) soms iets weg van Winston van Dissel?

 

‘ Nou, neen, in ons Oceania (het land in 1984) is professor Jaap van Dissel niet de Winston uit Orwells dystopie 1984, want in Orwell’s verhaal is Winston de dupe, het slachtoffer, en dat is “onze”Jaap van Dissel niet. Je zou – for the sake of the argument – kunnen stellen dat meneer Van Dissel van het RIVM ons juist probeert te hersenspoelen en het bos in te sturen, met zijn vage, niet precies thuis te brengen berichten over Corona-brandhaarden, -besmettingen (let wel: geen infecties, maar besmettingen!), positieve testen en IC-capaciteit. Alles in opdracht van Big Brother, die zelf achter de schermen blijft. Dit is allemaal fictie hè, begrijp me goed. Ik weet niet eens of er een Winston van Dissel bestaat.
Trouwens, de Winston in dit NRC-bestek heet David Winston, en meneer Meeus beweert dat die in het echt bestaat en dat hij en Meeus contact hadden. Dat zal toch wel waar zijn, hoewel je dat laatste ook niet hard kunt bewijzen (de echte David Winston kan zojuist zijn overleden, ik zeg maar wat) en hetgeen Meeus tussen quotes opvoert en aan David Winston toeschrijft, evenmin. Maar dat hoort bij perceptie-receptie van iedere tekst. Als lezer maak je voortdurend keuzes, die uiteindelijk resulteren in een betekenis die je aan een verhaal of betoog toekent.

Een tekst die op de omslag en flappen wordt aangeprezen als fictie hoeft dat volgens mij helemaal niet te zijn en omgekeerd hoeft een brochure met op de kaft en elke pagina gestempeld: Wetenschappelijk overheidsrapport, voor mij evenmin een onbetwistbare waarheid, of zelfs aannemelijke waarheden te bevatten. Van de laatstgenoemde teksten weet ik niet eens wie ze schrijft. Meestal zijn het ingehuurde zzp’ers, die door een ministerie worden aangetrokken en geworven als tijdelijke productiemedewerkers. Daarnaast, bijna alles wordt tegenwoordig uitbesteed (outsourcing) en het kan net zo goed een hoogopgeleide twee- of meertalige tekstschrijver in India of een ander lage-lonen-land zijn, die de ruwe versies van onze overheidsbrochures in elkaar steekt en aanlevert. Ook dat is intussen heel goed in massaproductie te verhapstukken. Dus. Ik bedoel maar.’

  • ‘ Het werkt met de Corona-berichtgeving net zo goed als met de berichtgeving in 1984. Bizar, want je hoeft enkel maar te beginnen met tellen en discrimineren om enig houvast aan de Corona-gons-en-galm te verschaffen. Bijvoorbeeld: hoeveel personen er door/met/aan Corona zijn overleden, die personen onder te verdelen in: man/vrouw/leeftijd, postcodecijfer/wel of geen staatsuitkering (AOW, Bijstand of andere Staatsuitkering), lichaamsgewicht en -lengte en je bent al een heel eind op dreef. Zonder dat er aan het medisch geheim (zoals bij verificatie en publicatie van onderliggend lijden het geval kan zijn) hoeft te worden geraakt.
    Al deze data, gegevens, zijn bekend en bij overheden voorhanden – zo fijnmazig en gedetailleerd als je maar kunt verzinnen en dan nog een paar graadjes erger. Niet alleen een toko als Cambridge Analytica beschikt er over.
    De etnische component in relatie tot een aanleg voor bepaalde aandoeningen zoals obesitas en diabetes zou je “geheim” kunnen houden om agitatie onder de massa of politieke concurrenten, te voorkomen, maar onder de radar wel degelijk gebruiken, in het belang van de Volksgezondheid.’

‘ Een belangrijke indicator die bij de Corona-saga meespeelt, is de mate van (on-)geletterdheid en opleiding, en die verwijzen niet naar raciale/etnische grootheden, want bijvoorbeeld (on-)geletterdheid is niet erfelijk overdraagbaar. Indien de IC-units volstromen met laag- en ongeletterden (die weer zijn uit te splitsen aan de hand van diverse kenmerken) dan is het veronderstellen van een of meerdere causale relaties niet ver gezocht.
Wij zijn al lang niet meer de enigen die denken dat de vage mist en dikke nevel rond en over de zaak-Corona met opzet door “de autoriteiten” worden gecreeerd en in stand gehouden: we mogen gewoonweg niet weten waar we aan toe zijn. Althans, niet vanuit en via de officiële instanties en nieuwskanalen. Dat moet een permanente potentiële verrassing blijven, die ons allen te pas en te onpas kan bespringen.‘

  • ‘ De tekening van Ruben Oppenheimer in de NRC staat vast niet voor niets op de pagina naast het stuk over de Corona-saga; als je de krant uitvouwt kan de associatie, de relatie, tussen pagina 10 en 11 je bijna niet ontgaan. Het kan op puur toeval berusten, natuurlijk. De kleine tekening linksonder bij Oppenheimer, kan gelezen worden als gaande over de aanstaande Nederlandse verkiezingen, en niet over Corona-haarden. Dat kan, maar denken staat gelukkig vrij. Bovendien kennen we hier nog steeds een vrije pers en de vrijheid van meningsuiting.’

‘Natuurlijk. Vandaar de Nederlandse zegswijze: “Voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast.” Je weet immers maar nooit wat de kranteneigenaren precies willen en per se niet willen dat er in hun kranten komt te staan. Voor je er erg in hebt, sta je als journalist op hun zwarte lijst en zie dan nog maar aan werk te komen
Porseleinkast? Wie heeft er tegenwoordig nog porselein? Nou ja, misschien de koning, als staatsservies, voor bij staatsbanketten en zo. Op Staatskosten. Natuurlijk. En wat doet die olifant eigenlijk in de porseleinkast?’

  • ‘Juist, die olifant, nou dat is een Staatsolifant, de VVD-premier Rutte heeft standaard een kamerolifant paraat. Zowel in het Haagse torentje als in zijn privé-huiskamer. Die stand-by-Staats-kamerolifant is er om hem te beschermen tegen visie, want daar is de snuiter allergisch voor. Ook die olifant wordt natuurlijk op Staatskosten onderhouden, want die hoort tenslotte net zo goed bij de porseleinkast. Dat zagen we onlangs nog, toen met die vorstelijke vakantie naar Griekenland. Toen was die olifant dus in de porseleinkast geraakt.Leuk, zo’n exercitie aan het begin van het weekend. Ik moet je bekennen dat de lust me in de schoenen zonk, bij het zien van al die lappen tekst over de Amerikaanse verkiezingen. Waarom moet ik, moeten wij, in Nederland zo uitvoerig worden “geïnformeerd” over een tweekamp tussen ene meneer Trump en ene meneer Biden? Als een van de twee het wordt, dan merken we dat wel. De gewone Amerikaan zal bijvoorbeeld wetgeving die vermogensgroei en -aanwas bevordert en faciliteert (en de ongelijkheid tussen Amerikanen onderling, beïnvloedt), hoogstwaarschijnlijk ontgaan. De zorgen van Joe Sixpack concentreren zich vooral op de hoogte van de huur, de voedselprijzen en de publieke voorzieningen. Net als bij Jan-met-de-pet en Truus Tokkie overal ter wereld. Dat vermoed ik tenminste sterk.’

‘ Nou, ik vind die grijsharige meneer in de tekening van Oppenheimer toch steeds meer op ene professor Jaap van Dissel lijken, hoor. Wanneer die zich heeft geschoren. Al verzeker je me duizend keer dat overeenkomsten met bestaande personages op toeval berusten.’

  • ‘ Weet jij wat ik via George Orwell en zijn 1984 bedacht?

‘Nou?’

  • ‘Dat het er op lijkt of wij aan een vorm van operante conditionering worden onderworpen. Via de berichten over “besmettingen,” waarvan we nooit precies weten wat die met de gemelde sterftecijfers hebben te maken. Zodra er verhoogde besmettingsgraden worden gemeld, wordt daar bepaald gedrag aan gekoppeld, zoals mondkapjes op en anderhalve meter afstand. En beperkingen van het sociale verkeer. Dit geldt allemaal niet voor de bovenbazen. Denk maar Ferdie de Grapp met z’n bruiloftsfeest en de familie van Oranje met hun Griekenland-vakantie.’

‘Hmmm, geen gekke relatie. Via de theorieën en methoden Ivan Pavlov, via B.F. Skinner, Alfred Bandura en zo verder. Hmmmm. Zijn we – volgens de bovenbazen – braaf, dan volgt een beloning in de vorm van een scale down en “vrijheid” die door de meest luidruchtigen wordt gerelateerd aan horeca 24/7 open, voltijd party-en en goedkope vliegvakanties. Helaas, een uiterst primitieve definitie en gevoel van vrijheid, maar in de praktijk effectief.’

  • ‘Precies. Zijn we volgens de bovenbazen niet braaf, zijn we ongehoorzaam, dan volgt straf in de vorm van een lock down. Het hoeft allemaal niet eens echt te zijn, want het gaat om de conditionering. We lijken te worden geconditioneerd via de RIVM-oekazes en wennen gewoon aan bepaalde incentives, opdrachten, bevelen. Net zoals de ratten en duiven in de proefopstellingen met de hendeltjes en de stroomstoten (denk aan de honden van Pavlov).’

‘ Hmmm, interessante gedachten en ik kan ook scenario’s bedenken waarbij zulk door conditionering aangeleerd gedrag, uiterst handig is voor de bovenbazen. Hmmm, we zullen zien of ze misschien nieuwere, originele, pijlen op hun boog hebben. Je weet het: ik ben niet per se tegen lock downs die de oververhitte party-mentaliteit dimmen en afkoelen. Dat is mij best. Maar het zou wat zijn om Pavlov en Skinner in de praktijk toegepast te zien worden. In verlichte democratieën nog wel.’

 

 

Cartoon van Ruben L. Oppenheimer  /  NRC za. 7 november 2020

 

Wouter van Loon / NRC zaterdag 7 november 2020  –  https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/06/daling-zet-door-maar-heel-voorzichtig-a4019121

 

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on november 7, 2020 in Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,